LA MALINCHE - HIJA DE LE TIERRA

Alweer een nieuwe naam, die we moeten proberen te onthouden, deze van La Malinche, die haar artiestennaam leende van de figuur uit de Mexicaanse geschiedenis: de van oorsprong Indiaanse minnares van Hernan Cortés, de zestiende-eeuwse Spaanse veroveraar, die een eind maakte aan het rijk van de Azteken had ook de bijnaam van La Malinche, een haast niet te vertalen term, die symbool staat voor allerhande zaken die in het oerkatholieke Mexico als negatief beschouwd werden. Net zoals je “La Llorona”(de verzorgster en beweenster der doden) hebt, of “La Virgen”” (de deugdzame), heb je dus ook “La Malinche”, de vrouw die symbool staat voor allerlei ondeugden, een beetje zoals bij ons de vrouw Eva de oorzaak genoemd wordt van alle onheil dat de mens kan overkomen, doordat zij, middels haar verleidingskunsten, Adam zover kreeg dat hij zich aan zijn lichamelijke driften overgaf. Tot hier deze al te korte inleiding, die ik nochtans nodig vond, omdat het niet voor zich spreekt dat een jonge vrouw uitgerekend dit als artiestennaam gaat kiezen.

Volgens haar geboorteakte heet de zangeres Ana Margarita Glez Arrocha, geboren in 1973 en in Mexico tot nu toe vooral als beeldend kunstenares bekend, maar tegelijk ook muzikaal actief in allerlei bands, waarvan La Barca het meest bekend werd en drie platen uitbracht. Onder haar eigen “echte” naam bracht ze “La Mar de Luz” uit en begin deze eeuw verkaste ze naar haar nieuwe thuis, het Spaanse Barcelona, zoals overigens ook de oorspronkelijke Malinche dat deed. In 2013 nam ze dan het pseudoniem “La Malinche” aan en begon ze aan een drie jaar lange tournee doorheen Catalonië, die leidde tot een eerste EP en tot een medewerking aan de soundtrack van de film “El Mal que Hacen Los Hombres”, waar ze in de studio Pep Lladó ontmoette, de toetsenist/componist, die de artistieke leiding voor deze plaat in handen nam.

Die CD is met zijn 36 minuten nogal kort van duur, maar biedt toch voldoende variatie om te blijven boeien van de ranchera van opener éNada Te Debo” tot de indianen-chant van de afsluitende titeltrack. Tussendoor krijg je bolero in “Sin Una Caricia”, cumbia van “Canta Negrita” en “La Cumbia del Querer”, son Xarocho van de klassieker “El Colàs”, rumba in “Parriba y Paralante”, chanson in “Por los Amigos” en “Basta Ya” en salsa in “A Besitos”. Dat is best een heel palet aan stijlen, maar de dosering zit prima en aan het eind van de plaat heb je ’t gevoel dat je bij een feestje aanwezig bent geweest. Dat kun je lang niet van elke plaat zeggen en als je de kleine lettertjes gaat lezen, merk je dat iemand als Willy Fuego een handje toestak. Die mens doet dat niet, als hij niet gelooft in de kwaliteiten van het product en wie zou ik zijn om Willy Fuego tegen te spreken? Integendeel: ik mag u deze CD -alweer opgedolven door de mensen van Xango Music- van harte aanbevelen. Nu ik er over nadenk…zo moeilijk zal het niet worden om de naam van La Malinche te onthouden, daar zorgt haar muziek wel voor !

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : T-sunami
distr.: Xango

video