Veel traditioneler dan deze Denen vind je ze niet, maar veel aanstekelijker vind je ze al evenmin. Aan de basis is dit een duo, bestaande uit fiddler en vocalist Kristian Bugge en accordeonist Sonnich Lydom, maar, zoals wel vaker gebeurt, vervoegde toetseniste Malene Daniels Beck hen op de avond van 3 april 2024, toen ze een concert speelden in de zaal van kunstencentrum Alice in Kopenhagen. Vaste klankman daar, Isak Koppel Levy Lenau, stelde de band voor om de hele zwik op te nemen en hun de opnames mee te geven na afloop.

Zoals op de eerdere twee platen al te horen was, speelde het trio de hele tijd al dan niet door henzelf bewerkte versies van folkwijsjes uit alle hoeken van Denemarken en dat klinkt ook voor onze Vlaamse oren bijzonder fijn: een aantal van de polka’s, quadrilles en menuetten, klinken vertrouwd in de oren en je waant je bij momenten gewoon op een Boombal ergens in Gent of onze Westhoek.

Nochtans zijn de meeste dingen van deze plaat best al een beetje oud -ze gaan soms terug tot de late 18de eeuw- maar deze muzikanten hebben dat repertoire zodanig goed onder de knie, dat ze de melodieën een hedendaagse twist kunnen meegeven, en op die manier ook overtuigend overkomen bij niet-Scandinavische luisteraars van vandaag.

Van Jutland tot waddeneiland Fanø, van Laesø -het eiland van de zeegrasdaken- tot Lolland…de muziekjes op deze plaat komen uit zowat alle hoeken van Denemarken en het spreekt voor zich, dat het oeuvre van de grote A.P. Berggreen niet achterwege blijft.

Voor zowel degene die de Deense folk al een beetje kent, als voor elke neofiet, is dit een hoogst aangename plaat, die tot mee-neuriën of zelfs voorzichtig door de keuken schuifelen aanzet. Zoals ik al zei: helemaal traditioneel, maar tegelijk heel aanstekelijk en dus helemaal de moeite waard!

(Dani Heyvaert)