Saxofonist Markus Harm (1987) en pianist Andreas Feith (1987) behoren tot de meest gevraagde jazzmuzikanten van Zuid Duitsland. Ze hebben elkaar ontmoet in 2013 in het alom bekende Rebecca Trescher Tentet. Talrijke optredens van duo tot big band hebben beiden afgewikkeld en daarom begrijpen ze elkaar blindelings. In hun intieme duo concerten begeven deze vrienden zich steeds op nieuwe en spannende reizen. Met hun debuutalbum “What’s New” uit 2021 wonnen zij de Preis der Deutchen Schallplattenkritik en het was het album van de week bij de NDR.

Op dit nieuwe album staan vier composities van Feith, een van Feith en Rebecca Trescher, twee van Markus en drie klassiekers, “Blood Count” van Billy Strayhorn, “Darn that dream” van Jimmy van Heusen en “Smoke gets in your eyes” van Jerome Kern. Het is natuurlijk een aparte combinatie, saxofoon en piano, maar het werkt wel, zeker met deze twee muzikanten. Dat is duidelijk te horen in het openingsnummer “Abstract Truth” van Andreas Feith, gedragen saxofoonklanken afgewisseld met klaterend pianospel. In “Unfolding Path” ook van Feith is er sprake van een uitermate geslaagd samenspel, ragfijne piano akkoorden en fraaie klanken van de altsax wisselen elkaar af. Een van de meest geslaagde nummers is de improvisatie “Out in space” van Markus Harm, de synthese tussen saxofoon en piano bereikt hier een absoluut hoogtepunt. Vergeleken met de eigen nummers delven de standards duidelijk het onderspit, zeker “Darn that dream” en “Smoke gets in your eyes” krijgen niet een echt uitdagende uitvoering, mij ontgaat ook waarom deze overbekende nummers zijn opgenomen.

Voor het fraaie “Blood Count” van Strayhorn gaat dit niet op, zo bekend is deze compositie ook niet om het een klassieker te noemen. Het typische dramatische effect dat de muziek van Strayhorn en Ellington zo typeert is hier duidelijk aanwezig, heel fraai deze uitvoering. Een vrolijke, huppelende melodie kenschetst “Long way home” van Markus Harm. Een echte smaalmaker vormt “Ringelegängele”, een coproductie van Feith en Rebecca Trescher, het nummer straalt een en al vrolijkheid uit, het betekent zoiets als zigzaggen en komt uit het Alemannisch, een dialect uit Zuid Duitsland. Al bij al een uitermate geslaagd album waar ik al vaak met plezier naar geluisterd heb.

Jan van Leersum.