Er is heel wat te vertellen over de activiteiten die mevrouw Mary Strand uit Minneapolis, Minnesota ontwikkeld heeft in haar leven. Zij was gedurende 16 jaar een professionele advocate in het dagelijkse leven, maar nu schrijft ze romans voor jong en oud en bezingt ze de liefde in al haar aspecten in de liedjes die ze op haar platen opneemt. Twee jaar geleden schreef ik op deze pagina’s een recensie over haar officiële debuutplaat “Golden Girl” en nu heeft ze daarvoor een opvolger klaargestoomd in de vorm van het twaalf nummers tellende album “I Don’t Need Your Permission”.

Dat lijkt wel een uitspraak van een overtuigde feministe ten aanzien van een mannelijke partner, maar het zou ook wel eens een scherpe verbale sneer kunnen zijn naar het Amerikaanse opperhoofd in de persoon van ‘Shrek’ Donald Trump. De pop- en rocksongs op deze plaat handelen ook nu weer voornamelijk over diverse fictieve verhalen over de liefde, gaande van een ontluikende verliefdheid over een nieuwe relatie tot het beëindigen van een liefdesrelatie.

Voor de plaatopname kon Mary Strand een beroep doen op haar vaste begeleidingsgroep ‘The Garage’. Dat zijn drie instrumentalisten met de als co-songschrijvers en co-producers actieve multi-instrumentalist Ryan Smith en bassist Mark Wade, aangevuld met Mary’s drummende zoon Jack Strand. Er wordt bij momenten stevig gerockt in deze tracks zoals bijvoorbeeld in het ‘Blondie’-schatplichtige punkerige openingsnummer “Take Your Time” dat we hieronder op de eerste video hebben meegegeven. Ook de later volgende song “Wanna Talk Dirty” kreeg een punkerig tintje mee.

De andere video is een live gebrachte vertolking van het nummer “For All Of Us (Dear Taylor)”. Voor de door gitaarklanken gedomineerde rocksong “”Costa Rica” krijgt Mary Strand vocale bijstand van de eerder vermelde Ryan Smith. En we kunnen met het nummer “Ditch Your Fate” ook genieten van een heuse rockballad op “I Don’t Need Your Permission”. De meer melodieuze poprockklanken zijn dan weer gereserveerd voor de tracks ”Stay Or Let This Go”, het bitsig van zich afbijtende “Least Of All Her” en de titeltrack “I Don’ Need Your Permission”, naast de nummers “If We Could” en slotsong “Does Any Of This Really Matter”. Mary Strand zegt zelf dat de inspiratie voor dit tweede album afkomstig was van een ‘bijna-dood’-ervaring die haar visie op de wereld, haar eigen leven en de maatschappij sindsdien behoorlijk heeft gewijzigd. Het vleugje feminisme blijft echter stevig overeind in de meeste van haar songteksten op deze meer dan behoorlijke nieuwe plaat.

(valsam)