Deze opnames van pianist Keith Jarrett stammen uit 2016 en werden live opgenomen in de Goldener Saal van de Musikverein in Wenen. Mijn mening over de muziek van Jarrett is nogal divers, het door bijna iedereen gekoesterde Köln Concert uit 1975 staat weliswaar wel in de kast maar het irritante geneurie van Keith schaadt mijn inziens veel van het luisterplezier, zijn werk daarentegen met Charlie Haden, Dewey Redman, Jan Garbarek en het trio met Gary Peacock en Jack DeJohnette smaakt mij veel beter. Hier is hij net zoals in het Köln concert wederom solo te horen met New Vienna Part I tot en met Part IX en als afsluiter “Somewhere over the rainbow” van Harold Arlen. Hier gelukkig geen geneurie en volop actie vooral in Part I, een opeenstapeling van akkoorden en loopjes, een en al dynamiek.

In Part II wordt het gas wat teruggenomen met tedere klanken. Deze afwisseling zet zich voort in alle negen delen. De bijna fluisterende klanken zoals in Part V bijvoorbeeld zijn van een grote schoonheid die zorgt voor ontroering. Achteraf blijkt Part I eigenlijk het enige min of meer uptempo nummer te zijn, alle overige delen zijn ingetogen met als hoogtepunt het intieme Part VII met verstilde klanken die de luisteraar meevoeren op een heerlijke muzikale reis die je weg doet dromen uit de hedendaagse wereld met al zijn ellende en oorlogen. Het overbekende “Somewhere over the rainbow” krijgt een fraaie en tedere uitvoering die zorgt voor een mooie afsluiting van een uitermate geslaagd album.

Jan van Leersum.