|
||||||||
|
Voor mensen zoals ondergetekende, die nogal verzot zijn op accordeonmuziek, is het een feestje, als er weer wat nieuws verschijnt van de vier heren, die samen Danças Ocultas vormen. Artur Fernandes, Filipe Cal, Filipo Ricardo en Francisco Miguel…zo heten ze voluit, draaien al heel lang mee in de hedendaagse Portugese muziek en ze laveren moeiteloos tussen de hedendaagse klassiek, de kamermuziek, filmmuziek en moderne tango. Elk gaatje waarin ze hun accordeons kunnen situeren, vullen ze op. Hun eerste plaat verscheen al in 1996 en tot op vandaag zijn ze onveranderlijk als kwartet actief geweest en deelden ze studiotijd en podia met de allergrootsten. Vandaag zijn ze, als ik dat goed heb bijgehouden, aan hun tiende plaat toe en hebben ze hun speelveld in alle richtingen uitgebreid en spelen ze zowel impressionistische folk als hedendaagse lezing van eeuwenoude tango en alles daar tussenin. De vorige drie platen van het viertal, stonden min of meer in het teken van het uitademen en de rol van die functie in een mensenleven. “Respirar” heet dat in het Portugees. Vandaag gaat het om “Inspirar”, “binnenpakken, inademen…” en meer synoniemen daarvan. en de muziek van Danças Ocultas probeert dat te vatten en te vertalen naar weemoedige, tot overpeinzen aanzettende muziek. Negen nummers, die in een kleine veertig minuten bij machte zijn om helemaal in te spelen op de gemoedstoestand van de luisteraar. Niet dat het per se zwaarmoedig wordt, nee: hoe zwart de dagen soms ook mogen kleuren, er is altijd wel een kiertje waar het licht doorheen kan, zoals destijds Leonard Cohen al zong. Niet dat er rondgehost of in polonaisevorm van de muziek genoten wordt: dit is luistermuziek van heel intense diepgang. Het vraagt best wel wat van de luisteraar, maar het is allemaal zo louterend, dat je, na afloop van”Lumière” de plaat meteen opnieuw wil draaien en vanaf “Pulsar” het hele proces opnieuw wil beleven. Wij mochten het eind april van dit jaar meemaken en je kan er donder op zeggen dat we er opnieuw bij zullen zijn, als de heren in de toekomst nog aans naar ons landje komen. Loepzuivere, helende accordeonmuziek uit de meest verschillende genres en stijlen, dat is voor mij de samenvatting van de muziek van Danças Ocultas. U begreep me wellicht al: deze plaat is wederom redelijk formidabel! (Dani Heyvaert)
|
|||||||