“Neo-Persian Experimentalism”…dat is het label dat het Australisch muzikantenduo Gelareh Pour (/Brian O’Dwyer zelf gebruikt om zijn bijzondere muziek te omschrijven. Zij is van Iraanse komaf, maar woont en werkt in Australië en ze bespeelt zowel de kamanché als de Gheychak, twee instrumenten uit de luit-familie. Hij is de ritme-man, die roffelt en schuift op alle onderdelen waar een drumkit uit bestaat. Zij is ook de zangeres met dienst en die stem van haar bepaalt in niet-geringe mate de klank van het duo, dat specialiseert in een heel bijzondere soort muziek, waarvoor het inderdaad moeilijk is een label te vinden.

Dromerig is het vaak, suggestief ook en je denkt dan al snel aan lounge-achtige toestanden, maar dat is het niet. Bezwerend en intrigerend is het dan weer wel: de stem van Pour dwingt je te luisteren en ze voert je mee naar landschappen en klankenverzamelingen waarvan je niet of nauwelijks wist dat ze bestaan. Denk ook niet aan wat we doorgaans onder “ambient” verstaan, want ook dat is het niet. Wel krijg je een heel verscheiden collectie werkstukken die sferen oproepen, die weidsheid en uitgestrekte landschappen oproepen, die je bij het nekvel grijpen en je net niet weten te hypnotiseren. Poëzie van Farsi-oorsprong wordt gezongen of gedeclameerd tegen een achtergrond van nu eens aangestreken, dan weer geplukte snaren in combinatie met hoogst originele percussie-inbreng. Alledaags is dit allerminst, maar mooi daarentegen…

Sfeerbeelden van de Kaspische Zee, een groot verdriet en een onbestemd verlangen naar wat voor altijd verdwenen is, dat zijn de ingrediënten waarmee dit duo kookt en waarmee het de muzikale appetijt van de luisteraar onmiskenbaar weet te stillen. Volslagen origineel qua aanpak en helemaal bij machte om het onzichtbaren en ongrijpbare in muziek te vertalen, al dan niet aangevuld met geluiden die vermoedelijk gewoon in het Australische landschap opgenomen werden. Heel bijzonder allemaal, bij momenten zelfs filmisch en theatraal, maar altijd van een diepe, intense schoonheid. ZÖJ schijnt “koppel” te betekenen in het Farsi en daar kan ik me iets bij voorstellen, al doet dat tegelijk een beetje onrecht aan de gitaartussenkomsten van Brett Langsford van de Magic Mountain Band. Ik kan het niet helpen, maar platen als deze zijn in staat mijn dag helemaal mooi te maken. U moest maar eens gaan luisteren!

(Dani Heyvaert)