De naam van Marc Ribot kennen muziekliefhebbers voornamelijk als afkomstig van de gitarist van de soulpunkgroep ‘Realtones’ of van de gitaar en trompetspelende muzikant bij de avant-garde jazzband ‘The Lounge Lizards’ en het New Yorkse muziekcollectief ‘Chocolate Genius, Inc.’. Daarnaast speelde hij als studiomuzikant ook enorm vaak op gitaren mee op diverse albums van o.a. Elvis Costello, Tom Waits, Marianne Faithfull, Robert Plant & Alison Krauss en T Bone Burnett.

De nu 71-jarige Marc Ribot werd geboren in Newark, New Jersey maar verhuisde in 1978 naar New York City en hij brengt dit jaar met “Map Of A Blue City” zijn eerste plaat uit waarop hij naast zijn gekende gitaarspel ook voor het eerst zelf zingt. Zijn stem klinkt nogal monotoon en is zeker ook niet ijzersterk te noemen. Toch menen we een lichtjes optimistische vergelijking te mogen maken met de songstructuur en de zang van Leonard Cohen in het erg korte liedje “Elizabeth”, het eerste nummer op de plaat waarvoor hij negen nummers componeerde in de loop van de voorbije drie decennia. In “Say My Name” klinkt zijn stem dan weer een beetje als die van Neil Young op zijn albums van de jaren ’70.

Gedurende een kleine drie kwartier kunnen we zo toch genieten van de lo-fi sound die Marc Ribot bij deze tracks heeft ingespeeld. Er zitten wat kenmerken in uit de bluesmuziek, maar ook jazz, roots en zelfs bossa nova-klanken komen aan bod, o.a. in het albumafsluitende nummer “Optimism Of The Spirit”. De songteksten vormen volgens ons niet de voornaamste basis van deze nummers die vooral het bekende gitaarwerk van Marc Ribot centraal willen stellen. Het jazzy “Daddy’s Trip To Brazil” en het folky “When The World’s On Fire” vormen daar een uitzondering op en waarom dat zo is kunt u zelf vaststellen op de twee video’s van deze tracks die we hieronder hebben geplaatst.

Er worden op enkele nummers weliswaar wat strijkers en blazers aan zijn gitaarspel toegevoegd. Niet alle negen nummers werden door Marc Ribot zelf gecomponeerd: “When The World’s On Fire” is een traditional van ‘The Carter Family’ uit 1930 en de tekst van het nummer “Sometimes Jailhouse Blues” is een gedicht van de Joods-Amerikaanse dichter en schrijver Allen Ginsberg. Het vlotst in het gehoor liggende nummer op “Map Of A Blue City” is volgens ons de song “For Celia” samen met het zonet vermelde “Sometimes Jailhouse Blues”.

Marc Ribot heeft in zijn lange carrière al meer dan 25 soloplaten uitgebracht die voornamelijk in de jazzcatalogus thuishoren. Maar zoals gezegd slaat hij met deze “Map Of A Blue City” voor het eerst een andere richting in door ook zelf te gaan zingen. Of dit de richting voor de toekomst moet zijn willen we nog even in het midden laten, want vocaal vinden we hem toch niet zo sterk voor de dag komen.

(valsam)

LIVE

18 juli 2025: LantarenVenster, Rotterdam, NL