Ik heb er geen idee van of en in welke mate het Deense damestrio Zenobia hier bekendheid geniet, maar tijdens mijn zoekwerk voor deze recensie mocht ik alvast ontdekken dat de drie vrouwen al sinds 2007 samen actief zijn en dat deze nieuwe plaat hun vijfde in de rij is. Mette Kathrine Jensen Stærk, Louise en Charlotte Støjberg, zo heten ze voor de burgerlijke stand, begonnen zoals zovelen, met het zingen en bewerken van bestaande liedjes, waaraan ze in de loop der jaren beetje bij beetje eigen composities toevoegden.

Op deze vijfde plaat hoor je liedjes die we j-hier bij ons onder de noemer “kleinkunst” zouden rangschikken: eenvoudige, heel goed gezongen melodieën, die sober ingekleurd worden met piano- en harmonicabegeleiding en af en toe de toevoeging van een discrete ritmesectie of een blaasinstrument, maar voor alles dus heuse luistermuziek. Meer dan eens kreeg ik de indruk -ik begrijp geen snars van de Deense taal- dat je hier te maken hebt met liederen die je in Kerst- of gelijkaardige periodes in kerken en aanverwante locaties kan verwachten. Het klink allemaal misschien wat braafjes, maar het is wel uitstekend gezongen en gespeeld. De zussen Støjberg kennen elkaar uiteraard hun hele leven en, naar ik lees, maakte ook Mette Kathrine deel uit van hun jeugd in Jutland, waar ze school en jeugdbeweging deelden.

Ze verdiepen zich in de traditionele Deense zangstukken en geven er een hedendaagse draai aan, die op geen enkel moment opdringerig overkomt, maar integendeel getuigt van veel respect voor de traditie. Dat zal voor sommigen allicht niet volstaan, maar ik vind daar niks mi mee: wie vergeet wat het verleden was, wil weleens zijn eigen toekomst verknallen. Dit gezegd zijnde: als je in Jutland opgroeit, krijg je allicht vanzelf respect en verbondenheid met de natuur en de seizoenen en dat is waar het op deze plaat om draait: het leven en hoe dat loopt, via de telkens terugkerende cycli van lente tot winter.

Als dat zo goed gebracht wordt als op deze plaat te horen is, blijf ik maar met één vraag zitten: hoe zou dit live klinken? Iets zegt me dat een concert van deze vrouwen best wel eens iets van “een gebeurtenis” zou kunnen hebben. Niet meteen iets spectaculairs, maar gewoon: goed gespeeld en gezongen liedjes. Wie kan daar in hemelsnaam iets op tegen hebben? Te klasseren onder “erg mooie folk uit Denemarken”.

(Dani Heyvaert)