De Nederlandse saxofonist Joris Posthumus kwam in aanraking met de Japanse jazzscene toen hij een tournee maakte in China met de band State of Monc, hij raakte bevriend met de Japanse saxofonist Yuichiro Tokuda en met diens band maakte hij een tournee door Japan en Korea. Met als gevolg dat Joris hem vroeg voor een aantal concerten in Nederland en België. In 2016 verscheen het succesvolle album “Tokyo’s Bad Boys” gevolgd door tournees in Japan en Nederland, in 2017 speelde ze op het North Sea Jazz Festival.

In 2020 werd er in Nagoya, Japan weer een album uitgebracht door Joris en zijn Japanse kornuiten met een nieuwe deelnemer, de uitstekende trompettist Yuki Hirate. Het album werd pas nu uitgebracht op ZenneZ onder de naam “Jinsei”, Japans voor het menselijk leven. De volledige bezetting van de groep is Joris Posthumus (alt- en sopraansax), Yuki Hirate (trompet en flugelhorn), Yuki Nakae (tenorsax), Shunichi Yanagi (piano), Satoshi Tokuda (contrabas) en Gaku Hasegawa (drums). Alle composities zijn van Posthumus behalve “The Rage” van Jacob Bedaux. Klonk “Tokyo’s Bad Boys” nog rauw en swingend, op “Jinsei” is er sprake van meer emotie en complexiteit, meer richting ballads. Het openingsnummer “Papilio Dance For Issei ” is daar een goed voorbeeld van, serene klanken met een hoofdrol voor Yuki Hirate op flugelhorn.

In het dromerige “Floating” horen we wonderschone klanken van een andere uitblinker Shunichi Yanagiop op het klavier en natuurlijk de messcherpe klanken van Joris op zijn altsax, hij doet me denken aan Charlie Mariano, ook zo’n held van mij. Het titelnummer “Jinsei” is een enorme swinger waarin iedereen van het septet volkomen loos gaat, super. De rust keert weer in het gedragen “Key Figures”, “The Rage” van Jacob Bedaux is een uitermate doorwrocht vehikel met een uitblinkende Joris. Het album is heel afwisselend, rustige bedachtzame composities en razendsnelle uptempo nummers zoals afsluiter “Ravi’s Blues”. Vaak gedraaid deze cd en nog steeds luister ik met veel plezier naar dit bijzonder geslaagde album, ik hoop ze dan ook een keer live te horen.

Jan van Leersum.