De naam van Craig Finn zegt u misschien niet meteen iets, maar dat verandert mogelijks als we er bij vertellen dat hij de Amerikaanse zanger, songschrijver, gitarist en frontman is van de in 2004 opgerichte indierockformatie ‘The Hold Steady’ uit Brooklyn, New York. Met die groep werden in totaal negen studioalbums opgenomen en deze 53-jarige muzikant heeft daarnaast eveneens reeds zes soloplaten uitgebracht sinds 2012. “A Legacy Of Rentals” uit 2022 was daarvan de laatste in het rijtje, maar zijn meest recent uitgebrachte album “Always Been” ligt hier veelvuldig rondjes te draaien in de op hoog volume spelende stereoinstallatie.

De tien tracks op die nieuwe plaat werden allemaal door Craig Finn zelf van teksten en muziek voorzien. Wat zeker ook zal opvallen bij de muziekkenners is de naam van de producer van dit album want Adam Granduciel is in die middens ongetwijfeld gekend als de bezieler van de zeer succesvolle Amerikaanse indie rockformatie ‘The War On Drugs’ uit Philiadelphia. Hij is een multi-instrumentalist die op deze nummers de overheersende sound bepaalt en meespeelt op drums, keyboards, orgel, synthesizer, mellotron en akoestische en elektrische gitaren. Andere bekende namen vinden we terug bij de backing vocalisten met de Canadese Kathleen Edwards die we horen op het nummer “People Of Substance” (eerste single) en bij de songs “Luke & Leanna” en “Fletcher’s”. De populaire Britse singer-songwriter Sam Fender zingt de backing vocals in op de albumafsluitende ritmische rocksong “Postcards”.

Voor de onderstaande video’s opteerden we eerst voor de openingstrack “Bethany” gevolgd door een ‘visualizer video’ van het rocknummer “Luke & Leanna”. Craig Finn is vanouds gekend als een verhalenverteller in zijn liedjes en dat is nu niet anders in de tien songs op “Always Been” zoals we kunnen vaststellen in het bij de cd horende blaadje met de songteksten. In het nummer “Fletcher’s” zingt hij zelfs niet maar vertelt hij in ‘spoken word’-formaat gedurende bijna zes minuten een boeiend verhaal. Ook zijn soms bijtende kritiek op de huidige Amerikaanse maatschappij wordt in enkele songteksten op deze plaat niet uit de weg gegaan.

Andere topsongs uit dit album zijn de ballads “The Man I’ve Always Been” en “I Walk With A Cane”, het akoestische verhaal over een zekere “Clayton” en vooral ook het knap georkestreerde “A Man Needs A Vocation”. De typische sound van ‘The War On Drugs’ kunnen we in zowat elke track herkennen dankzij de schitterende productie door Adam Granduciel die voor de overige instrumentatie ook nog enkele leden van zijn topgroep in de opnamestudio heeft binnengehaald. De ijzersterke zangpartijen, de betekenisvolle songteksten en de fantastische muziek: het maakt allemaal samen wellicht van “Always Been” de allermooiste soloplaat van Craig Finn.

(valsam)