De 54 jarige Chris Byars, saxofonist, klarinettist, fluitist, componist, arrangeur, bandleider en onderwijzer, heeft een actieve carrière sinds zevenjarige leeftijd toen hij zong bij de kinderkoren van de New York City Opera en de Metropolitan Opera en later als solist in diverse producties. Zijn interesse in de jazz begon op 13 jarige leeftijd toen hij een saxofoon en twee albums van Charlie Parker (Bird and Diz en Charlie Parker with strings) kreeg van zijn vader, die zei “If you want to sound good, try to sound like that guy “. Hij leidde bands in zijn geboorteplaats New York sinds zijn 19de. Hij begon professioneel op te treden in New York in 1989 in een kwartet met vriend en bassist Ari Roland en dat tot de dag van vandaag, hij omschrijft zijn muziek als 21st century bop.

Op “The Dark Forrest” word Chris begeleid door muzikanten die hij al lang kent, te beginnen met bassist Ari Roland, dan trombonist John Mosca, altsaxofonist Zaid Nasser, basklarinettist Stefan Doglioni en drummer Keith Balla. De groep werkt als een geoliede machine, topmuzikanten met een duidelijke gedeelde achtergrond qua samenwerking en dat leidt tot een superieur geluidsbeeld. Chris schreef de composities op een zodanige manier dat er ruimte was voor iedereen om te soleren, heerlijk. Het album opent met “Nihon No Uta”, een verzameling Japanse folksongs, Chris is hier te horen op fluit, onmiddellijk valt de fraaie mix op van de vier verschillende blaasinstrumenten. De negen composities op dit uitermate geslaagde album vormen een mooie mix van ballads en opzwepende swingers.

Jan van Leersum