|
||||||||
|
De Australische singer-songwriter Marisa Yeaman maakte in 2012 met "Voices From The Underground" een bijzonder fraai en tijdloos singer-songwriter album en doet dat nu nog eens zoveel later met het minstens even mooie "Weather The Storm". Voor liefhebbers van tijdloze singer-songwriter albums valt er momenteel volop te kiezen, waardoor er helaas veel albums in het genre tussen wal en schip vallen. Het zou zonde zijn als dit zou gebeuren met het nieuwe album van Marisa Yeaman, want haar nieuwe album is net als zijn voorganger een bijzonder mooi album. De muzikante die nu woont op een kleine lavendelboerderij in een piepklein Frans dorpje heeft ook haar nieuwe album prachtig ingekleurd en schakelt hierbij makkelijk tussen genres. De smaakvolle klanken passen uitstekend bij de mooie en warme stem van Marisa, die ook dit keer makkelijk overtuigt met haar smaakvolle en gevarieerde songs. Echt veel te mooi om te laten liggen dit album. De albums "Pure Motive" (2006) en "Roadmap Heart" (2008) waren mijn eerste kennismaking met de muziek van deze Marisa, die na een pauze van haar tournees de tijd nam om een diploma te halen en in 2019 haar eerste boek te publiceren. Met haar derde album "Voices From The Underground", nam ze toen haar plaats in tussen de beste van het genre en bereikte een hoge plaats in de Americana-hitlijsten. Datzelfde jaar werd ze uitgenodigd om een nummer te schrijven en op te nemen voor het Van Gogh Museum in Amsterdam, wat ook onderdeel was van een ander project met het Groninger Museum. "Voices From The Underground" liet zich beluisteren als een tijdloos singer-songwriter album en het was ook nog eens een goed en veelzijdig singer-songwriter album. Niet zo gek dus dat ik werkelijk verrast was bij het verschijnen van haar nieuwe album , dat trouwens weer een uitstekend album is. Haar nieuwe album "Weather The Storm" opgenomen tijdens een negen dagen durende sessie in Studio Wild Verband in Nederland, dat eerder een reünie was van oude medewerkers en vrienden laat meteen een krachtige terugkeer voor deze Australische singer-songwriter horen in 11 zelf geschreven songs. Zoals gezegd kreeg ze gezelschap van slechts een handvol muzikanten, met op de eerste plaats producer en multi-instrumentalist BJ Baartmans, wiens muzikale bijdragen een verbluffend scala aan textuur en emotie aan het project toevoegden. BJ's gitaarspel is een prominente factor, maar hij voegde ook dobro, mandoline, baritongitaar, bouzouki, mondharmonica en zelfs elektrische sitar toe, naast zijn smaakvolle samenzang. Marisa tekende voor haar akoestisch gitaarspel en haar warme en gevoelige stem, en dit naast Sjoerd Van Bommels (drums en percussie), bassist Tom Baartmans (de zoon van BJ) rijke, Rob Geboers (piano, Hammond B3 en keyboards). Deze laatste zijn vintage pianospel is het meest ontroerend op "Innocent Beauty", waarmee hij de jaren 40 perfect weet op te roepen. Maar er is ook nog celliste Marie-José Sonneveld-Didderen die met haar inbreng op "Vermeer's Clouds", deze song als één van de meest aangrijpende momenten van dit album maakt, waardoor het best een gevarieerd klinkend album is geworden. Marisa Yeaman heeft ook dit keer een tijdloos klinkend singer-songwriter album gemaakt en het is er één waarop uiteenlopende invloeden worden verwerkt, maar waarop folk en Americana het meest in het oor springen op de hielen gezeten door country, blues en jazz Direct bij eerste beluistering van het album valt op hoe warm of zelfs gloedvol het nieuwe album van Marisa Yeaman klinkt. De meeste songs waarbij haar songwriting diep geworteld is in persoonlijke ervaringen, hebben een redelijk laag tempo en de muziek is in de meeste songs redelijk ingetogen, al kan het soms als in "It’s a Long Road" er heel gedreven aan toe gaan, maar wat wordt er mooi gespeeld op het album, met vaak een hoofdrol voor prachtig en veelkleurig gitaarspel. De eerst verschenen single, de titeltrack, zal veel ouderen onder ons aanspreken met de ups en downs van ieders leven, het gevoel van veiligheid dat je, wat het leven je ook brengt, kunt overleven, omdat je het vuur al eens hebt doorstaan: “Er is een band die bindt - er is een unieke liefde Marisa en haar echtgenote waren tijdens de coronacrisis nog niet zo lang geleden naar Frankrijk verhuisd waar ze heel gelukkig gesetteld waren, maar ze zich dan ook zorgen maakten om het welzijn van hun familie en vrienden in Australië. Het laat zien dat de afstand tussen harten klein is en in "The Distance" is dit werkelijk voelbaar. Door het tijdloze karakter van al deze songs op "Weather The Storm" en de zeer smaakvolle arrangementen slaat het album zich dan ook direct als een warme deken om je heen en dit aangename gevoel wordt verder versterkt door de zang van Marisa die beschikt over een karakteristieke maar ook warme stem. Marisa zingt bovendien met veel gevoel en precisie, wat uitstekend past bij de mooie en verzorgde klanken op het album. "Weather The Storm" is helaas geen album dat gaat worden overladen met veel aandacht, maar het is absoluut een album dat kwaliteit ademt en dat zeer in de smaak zal vallen bij liefhebbers van tijdloze singer-songwriter muziek en een mooie vrouwenstem.
|
|||||||