|
||||||||
|
De roots van de pas 25-jarige Amerikaanse countryrockzanger Cole Chaney liggen in de staat Kentucky waar hij werd geboren in Boyd County maar momenteel één van de 330.000 inwoners is van de stad Lexington. In 2021 debuteerde hij als 21-jarige op plaat met het album “Mercy” waarmee hij ook begon op te treden en zijn lokale populariteit en zijn hoeveelheid fans gestaag zag toenemen. Die fans vroegen dan ook om een waardige opvolger voor die debuutplaat en die krijgen ze nu in de vorm van de negen nieuwe nummers die Cole Chaney heeft opgenomen op zijn tweede plaat “In The Shadow Of The Mountain” die we hier wat nader onder de loep zullen nemen. Sommigen noemen zijn muziekgenre ‘Appalachian Grunge’ maar wij klasseren hem liever onder de noemer ‘country rock’ of ‘Americana’. De inspiratie voor zijn songs haalt hij uit zijn thuisstaat die bekend staat om zijn koolmijnen die opereerden van de 18e tot de 21e eeuw, zijn rivieren ‘Ohio’ en ‘Mississippi’ en zijn oorspronkelijke bevolking van indianenstammen die de staat ‘Ken-tah-teh’ (‘land van morgen’) noemden. Cole Chaney schrijft de teksten en de muziek van zijn liedjes zelf, zingt ze en speelt daarbij op akoestische gitaar. De instrumentalisten die hem bij de plaatopname hebben bijgestaan zijn violiste Ella Webster, mandolinespeler Kyle Kleinman, toetsenisten op piano en orgel Zachary Hamilton en Aaron Bibelhauser die ook op banjo en dobro meespeelt, contrabassist Joel Murtaugh en James Gooding op drums en percussie. De betekenisvolle teksten van acht liedjes op deze plaat kunnen gemakkelijk meegevolgd worden op het bij de cd gevoegde lyrics-blad. Begonnen wordt er echter met een volledig instrumentaal stukje akoestische gitaarmuziek dat de titel “Into” kreeg. Maar dan volgt meteen de titeltrack “The Shadow Of The Mountain”, zijn ode aan Kentucky die u hieronder op de eerste video kunt beluisteren en die ons even doet terugdenken aan het werk van Kurt Cobain en ‘Nirvana’ uit hun beginperiode. Het is echter niet allemaal ‘grunge’-muziek die we te horen krijgen op deze plaat want de autobiografische song “Grind”, liefdesliedje “Charlene” en “Feels Like Rain” kunnen eerder omschreven worden als rustige country rockballads. Het zes en halve minuut durende nummer “Spirit” is haast een echte ‘tearjerker’ te noemen, een erg mooie dan toch. Uptempo traditionele folk is een term die van toepassing zou kunnen zijn voor het bluegrassy liedje “The Unsatisfied” en voor het door vioolklanken gedomineerde nummer “Let The Love Die” (zie 2e video). De eerste single uit dit album sluit het tweede album van Cole Chaney na zo’n 40 minuten af met de song “Alone?” die ons alweer herinnert aan de ‘grunge’-sound van Kurt Cobain. (valsam)
|
|||||||