Misschien is het zijn typische drummer-persoonlijkheid die hem onder de radar van het grote publiek houdt, maar met een verbluffend cv is Tom Hambridge zeker geen onbekende voor zijn collega's. Met meer dan 600 nummers op zijn naam, tientallen producer- en artiestencredits en tal van muziekprijzen, waaronder zeven keer genomineerd voor een Grammy Award en heeft twee keer gewonnen (één keer voor Buddy Guy's "Skin Deep" en één keer voor "Living Proof"), twee Blues Music Awards (één voor beste drummer en één voor 'Song of the Year') en zeven Boston Music Awards.  Als Grammy-winnende zanger, songwriter, producer en drummer is Hambridge dan misschien wel het best bewaarde geheime wapen in de muziekindustrie.

Zijn samenwerkingen als schrijver, producer en muzikant zouden de hier toegestane ruimte ruimschoots vullen, maar slechts een paar van de groten met wie hij heeft samengewerkt zijn Buddy Guy , BB King, Roy Buchanan, ZZ Top, Lynyrd Skynyrd, Christone "Kingfish" Ingram , Foghat, Susan Tedeschi, Meat Loaf, George Thorogood, Rascal Flatts, Johnny Winter, Chris Barnes , Billy Ray Cyrus, Joe Bonamassa , John Mayall, Felix Cavaliere, Tommy Castro , Steve Cropper, Devon Allman en veel te veel anderen om op te noemen. Sterker nog, als we alleen zijn samenwerkingen en credits zouden opnoemen, zou het verhaal langer zijn dan dit artikel.

In 2018 bracht Hambridge zijn zevende album "The Nola Sessions" uit, gevolgd door "Blu Ja Vu" uit 2023, eveneens op Quarto Valley Records. Het nieuwe album "Down The Hatch", laat de vreugde horen die Tom beleeft aan het maken van muziek, met name voor zijn eigen releases. Het album met twaalf originele nummers biedt een mix van nummers die de bluesklanken van vroeger, nu en in de toekomst vertegenwoordigen. Naast een aantal nieuwe nummers, schreef hij andere nummers oorspronkelijk voor anderen, en zijn nu opgenomen zoals hij zijn versie wilde maken, zoals hij ze in zijn hoofd hoorde tijdens het schrijven. Op dit nieuwe album heeft Hambridge twee nummers in zijn ééntje geschreven, acht met zijn vaste schrijfpartner Richard Fleming, één met Gary Nicholson en één met zowel Fleming als Thorogood.

"Down The Hatch" is opgenomen in Blackbird Studio A en Ronnie's Place in Nashville, en is gemixt en gemasterd door Michael Saint-Leon en Hambridge in The Switchyard. Hambridge heeft zijn fantastische groep getalenteerde muzikanten zelf samengesteld met als gitaristen Rob McNelley, Bob Britt en Tom Bukovac, toetsenisten John Lancaster, Mike Rojas, Jimmy Wallace, Noah Forbes en Kevin McKendree, bassisten Tommy MacDonald, Anton Nesbitt en Glenn Worf, accordeonist Tim Lauer, en speciale gastgitarist Buddy Guy op één nummer.

Na de gedreven opener "Willie Dixon's Gone", een nummer dat eerder werd opgenomen door George Thorogood, werd het daaropvolgende nummer "Every Time I Sing The Blues", met zijn traditionele bluessound,  opgenomen door Eric Clapton en Buddy Guy. "I Want You Bad" is meer authentiek, een origineel nummer dat niet snel trendy wordt. Tom laat een pakkende zang horen, tegenover de leadgitaarkreten. Dit is waar Tom's magie plichtsgetrouw tot uiting komt, met lef en vastberadenheid. "How Blues is That" werd onlangs uitgebracht door Buddy Guy op zijn album "Ain't Done With The Blues", en hier schreewt Hambridge "I want you bad, I can feel it in my bones, I want you bad, I can feel it in my bones, I want you  bad, I don’t want to be alone… I went to Chicago so I can get a break, singing on the corner, hole in my heart…how blues is that ?"

"Hard Times" doet pijn, als hij klaagt over het praten met een buurman... als zijn vrouw er niet was, zou hij gek worden... naar de dollarwinkel gaan, prijzen stijgen... kinderen zijn de toekomst... Deze song heeft voldoende nuances en een goede intonatie van Tom, waarbij de zang de gitaren complementeert. Dan schakelt Tom een ​​tandje hoger met de melodieuze bluesrocker "What Does That Tell You", met een soulvolle invalshoek die sprankelt. Dit nummer dat vakkundig herschreven is, heeft vooral een goed gedefinieerde blueszang die hier duidelijk aanwezig is. "Believe These Blues" werd eerder opgenomen door Christone "Kingfish" Ingram, en is de belichaming van een veelvoorkomend bluesthema: empathie voor anderen, met diep resonerende basgitaar en toetsen.

Na het rockende "Making Lemonade" met zijn country-achtige ondertoon en  "What Might Have Been" met zijn stijlvolle zang, geaccentueerd door heldere, contrasterende toetsen is "You Gotta Go Through St. Louis" een rock-'n-rollnummer met de legendarische gitarist Buddy Guy. Het nummer bevat direct vanaf het begin de rokende piano van McKendree, gevolgd door Guy's meesterlijke gitaar, waarmee het beroemde geluid van Chuck Berry perfect wordt vastgelegd. Na de luchtige melodie in "Start Drinking Early" bevat de afsluiter "I Wanna Know About You", eveneens een melodieus, aanstekelijk refrein en zingt Hambridge: "I wanna know about you, don’t you wait in line, what’s inside your mind, I wanna know about you…are your stars aligned, is your head on straight, I wanna know about you, I wanna know".

Het is twijfelachtig of Tom Hambridge ooit met de intentie een hit te schrijven aan de slag gaat. In plaats daarvan componeert hij muziek die oprecht is, en dat is ongetwijfeld wat zoveel supersterren ertoe aanzet om met hem samen te werken. Hij is een meester in het matchen van de sfeer van de muziek met de tekst. "Down The Hatch" bevat doordachte teksten, uitstekend muzikaal vakmanschap en memorabele melodieën en die verscheidenheid aan emotionele, doordachte blues en wat meer vrolijke nummers bezorgen dit album voldoende energieke bluesbrandstof om er een prima blues, maar vooral een gezellig album van te maken.