Singer-songwriter Mike Hallal werd in 1952 geboren in Pawtucket, Rhode Island en verhuisde op 19-jarige leeftijd naar Boston, Massachusetts. Hij is momenteel niet echt meer van de jongste muzikanten in de Amerikaanse folk-, blues- en rockscene. Als artiest is hij nog altijd zeer actief op 73-jarige leeftijd want wij hebben recent zijn nieuwste plaat “Time For A Turnaround” in onze bus gekregen voor het schrijven van een recensie. Of hij echt toe is aan een grondige onderhoudsbeurt durven wij toch oprecht te betwijfelen want hij klinkt in zijn veertien liedjes tellende nieuwe werk zeker nog niet als een gepensioneerde zeventiger.

Na het behalen van diploma’s in Engelse en Amerikaanse literatuur begon hij als prille twintiger aan een lange carrière als soloartiest en daarnaast ook als leider van diverse groepjes. Gedurende zijn lange muzikale loopbaan mocht hij samenwerken met meerdere andere muzikanten waarvan hij altijd weer iets probeerde bij te leren.

“Time For A Turnaround” werd solo en geheel akoestisch opgenomen in twee thuisstudios in Lynn, Massachusetts en Rumford, Maine en de mastering van de songs werd gedaan door Mike Wyatt in Londen. Het is zijn elfde studioalbum en de eerste plaat in meer dan dertig jaar die hij helemaal solo heeft opgenomen, ingespeeld en ingezongen met zijn warme baritonstem.

Twee van de veertien kortdurende liedjes op dit album hebben we aan dit verhaal toegevoegd in de vorm van audiovideo’s. Eerst krijgt u het door fingerpicking gitaarspel begeleide “Lookin’ Out For Me” en daarna volgt ook nog de knappe ballad “Melody Road”. De albumtiteltrack is politiek en sociaal geïnspireerd met een opsomming van iedereen die hij verantwoordelijk acht voor de huidige maatschappelijke wanhoop en Amerika en zijn ‘bully’ leider zijn daar een evidente exponent van.

De op zijn akoestische gitaar gespeelde folk- en bluesmuziek zorgt voor de instrumentale begeleiding bij zijn liedjes. “EE Stomp”, De nummers “Mollyocket Song” en “Old Tricks” illustreren dit misschien wel het best. De volgens ons het vlotst in het gehoor liggende tracks zijn echter “Litle Love”, ”What You Gonna Do”, “Wish You Well” en “Bluejays”. Veertig minuten lang naar een akoestische gitaar en één stem luisteren in minimalistisch geïnstrumenteerde songs vergt echter wel enige concentratie.

(valsam)