OMAR COLEMAN & IGOR PRADO – OLD, NEW, FUNKY & BLUE

Artiest info
Website
bandcamp

‘OLD, NEW, FUNKY & BLUE’ is de recente release van OMAR COLEMAN & IGOR PRADO. IGOR PRADO kennen we van als frontman/gitarist van The Igor Prado Band, die hij met zijn broer Yuri Prado (drums), Rodrigo Mantovani (bas) en Denilson Martins (bariton sax) oprichtte. Op 11-jarige leeftijd geraakte de Braziliaan uit São Caetano do Sul (São Paulo) geïnteresseerd in de gitaar en in Blues. Als linkshandige, leerde hij door zelfstudie op een omgekeerde, rechtshandige gitaar spelen. Prado heeft zich over de jaren heen toegelegd op de traditionele blues en de West Coast Swing. Igor Prado toerde met o.a. RJ Mischo, Mark Hummel, Rick Estrin (“Little Charlie & Nightcats”), Lynwood Slim, Phil Guy (broer van Buddy Guy), Mud Morganfield (zoon van McKinley aka Muddy Waters), Bob Stroger (bassist van Muddy Waters), Omar Coleman, Curtis Salgado, Sugaray Rayford, Junior Watson en Sax Gordon. Zijn 2015-album met de Igor Prado Band, ‘Way Down South’ dat hij opnam met de Delta Groove All Stars, stond twee maanden lang op nummer één in de Living Blues Radio-hitlijst en leverde hem een ​​BMA-nominatie op voor Beste Nieuwe Artiestendebuut.

OMAR COLEMAN (°1973), winnaar van de Living Blues Most Outstanding Musician (harmonica) award, is geboren en getogen in West Chicago, waar hij al op jonge leeftijd werd ondergedompeld in de soulvolle klanken van artiesten als Tyrone Davis en Bobby Rush, die regelmatig optraden in de lounge van zijn tante op de hoek van Madison en Laramie. Coleman is een uitstekende zanger en mondharmonicaspeler met een indrukwekkende podiumpresentatie en is een van de meest vooraanstaande stemmen in de moderne Chicago blues. Met een stijl die diep geworteld is in de soul van de West Side, heeft Coleman internationaal getoerd en brengt hij al meer dan 15 jaar de authentieke blues met funky grooves naar publiek over de hele wereld. Sinds zijn debuutopname in 2005, als jongste van de zes mondharmonicaspelers die werden geselecteerd voor het Chicago Blues-mondharmonicaproject Diamonds in the Rough (Severn Records), heeft Coleman inmiddels 5 (?) albums uitgebracht.  We hoorden voor het laatst van Coleman op het album van gitarist Eddie Roberts, ‘Strange Times’ (2024), waar hij aan meewerkte.

Op ‘OLD, NEW, FUNKY & BLUE’ ontmoeten de Chicago Blues van OMAR COLEMAN en Braziliaanse Soul van Blues Music Award-genomineerde IGOR PRADO voor een internationale groove-top op een verzameling frisse en funky nummers die diep geworteld zijn in de blues, maar tegelijkertijd ook gedurfd en eigentijds klinken. Voor dit funky blues project componeerden beide veteranen 6 meeslepende originele nummers en combineerden ze met 5 soulklassiekers. Tijdens de opnames verzorgde Coleman de lead en achtergrondzang en de mondharmonica op vier nummers. Prado speelde gitaar en bas op drie nummers en verzorgt mede de achtergrondzang. Zijn broer Yuri speelt drums, met de hulp van Juninho Isidoro en Ted Fortado op bas. Luciano Leaes speelt piano, Felipe Magon orgel, Denilson Martins saxofoon en Bruno Belasco trompet. De broers Rodrigo en Eduardo Belloni verzorgen meed de gitaarpartijen. Het album werd opgenomen, gemixt en gemasterd door Igor Prado en Chico Blues in de Prado Studio in São Caetano do Sul. 

Vier (van de zes originele) nummers van hun album konden we al beluisteren. Ze verschenen een maand eerder op een 4-track ep: de funky opener met wat reggae flarden, “I'm Leaving My No Good Woman”, het erg bluesy “Cut You Loose”, het funky “Moving on to Better Days” en het soulvolle “Answer Your Phone”. Ze zetten duidelijk de lijnen van het album uit. De andere originele nummers zijn “Brown Nosin' Man” en de afsluiter, “Blue Line Train In Chicago”. "Brown Nosin' Man" is een aanstekelijke beschrijving van een bekend iemand en de afsluiter, Colemans frappante knipoog naar Howlin' Wolf. Van de covers schreef Edward Earl Randle (°1947) -Willie Mitchells songwriter bij Hi Records- er twee. “I Only Have Love” werd door Syl Johnson (°1936†2022) opgenomen in 1973 en “I Wanna Do the Do” kennen sommigen in de versie van Bobby Rush, aka Emmitt Ellis Jr. In het laatste spoort Coleman ons aan om de dansschoenen aan te trekken en de vloer op te gaan. “I Let a Good Girl Go” (1973)en “Don't Give It Away” (1969)komen ook uit de songbook van Syl Johnson en de klassieker, “Night Fishin” zou je ook moeten kennen van Bobby Rush. ‘OLD, NEW, FUNKY & BLUE’ is door het onstuitbare ritme en de energie die er vrijkomt een dansplaat die duidelijk vraagt om “can we have MORE”!

Eric Schuurmans

10 CD's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermel
ding: OMAR COLEMAN & IGOR PRADO
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime - hier - zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

‘OLD, NEW, FUNKY & BLUE’ track list: 01.I'm Leaving My No Good Woman* – 02.I Only Have Love [Edward E. Randle / W. Mitchell / M. Hodges / L. Seymour, 1975] - 03.Cut You Loose* – 04.Moving on to Better Days* – 05.Answer Your Phone* – 06.I Let a Good Girl Go [Syl Johnson, 1973] – 07.Brown Nosin' Man – 08.I Wanna Do the Do [Leon A. Huff, Emmett Ellis Jr. aka Bobby Rush, 1979] – 09.Don't Give It Away [Syl Johnson, 1969] – 10.Night Fishin’ [Emmett Ellis Jr. aka Bobby Rush] – 11.Blue Line Train In Chicago | Music/Lyrics by Coleman/Prado (1,3-5,7,11), or as [#] | Credits: Omar Coleman: lead vocs, harmonica, bvs / Igor Prado: guitar, bass, bvs / Yuri Prado + Juninho Isidoro: drums / Ted Fortado: bass / Luciano Leaes: piano / Felipe Magon: organ / Denilson Martins: sax / Bruno Belasco: trumpet / Rodrigo & Eduardo Belloni: guitar

Discography OMAR COLEMAN: 5-Old, New, Funky & Blue, w/Igor Prado [02/26] | I’m Leaving My No Good Woman*, w/Igor Prado (ep,4#) [01/26| 4-Strange Times, w/Eddie Roberts & Eric Benny Bloom [2024] | 3-Omar Coleman & Westside Soul [2016] | Live! @ Rosa’s Lounge [09/15] | 2-Born & Raised [01/15] | 1-West Side Wiggle [2011] | Very Lucky Man, Sean Carney – Ft. Omar Coleman [05/11] | Chicago Blues Harmonica Project (compilation, Severn) [2005] |