|
|||||||||
|
Wie als artiestennaam ‘The Ghost And The Machine’ kiest moet wel een bijzonder iemand zijn. Dat was een keuze van de Oostenrijkse muzikant Andreas Lechner, een singer-songwriter die sinds 2012 opereert vanuit zijn thuisbasis in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. In 2016 bracht hij zijn titelloze debuutplaat “The Ghost And The Machine” op de markt, gevolgd in 2018 door een tweede album dat “Red Rain Tires” heette. In 2021 verscheen zijn derde plaat “Alice In Contraland Part 1 & 2” waarin de twaalf liedjes eerst in ‘Part 1’ volwaardig georkestreerd en in ‘Part 2’ op akoestische wijze worden gebracht. Hieronder gaan we u vandaag wat meer vertellen over zijn meest recente album “Sorrows”. Zijn muzikale werk kunnen we catalogiseren onder de noemers ‘indie pop’ en ‘indie rock’ en de luisteraars zullen bij het horen van de twaalf nummers op “Sorrows” wellicht ook meteen de gelijkenissen opmerken tussen zijn werk en dat van artiesten als Tom Waits en vooral de betreurde singer-songwriter Mark Lanegan die beiden ook vaak opteerden voor donkere songteksten. Dat was dan ook onze allereerste bedenking bij het horen van de albumopeningstrack “Strange Days”. Voor de opname van deze plaat kon de op gitaar spelende Andreas Lechner voor de overige instrumentatie een beroep doen op Martti Winkler op accordeon bij de tracks “Strange Days” en “Light Of Love” met Daniel Pepl op synthesizers en orgels en ook acterend als de producer van het album. De extra zang die we horen op het nummer “Ghost Romance” is afkomstig van Leonie Schlager en de ‘zingende zaag’ op datzelfde nummer wordt bespeeld door Lara Cortellini. De nogal duistere en diepzinnige songteksten bij deze nummers werden allemaal door Andreas Lechner zelf geschreven, terwijl hij voor het componeren van de muziek de steun kreeg van producer Daniel Pepl. Hoe dit allemaal klinkt kunnen we u in de hieronder te beluisteren video’s laten horen: eerst in het gitaarnummer “Iron Sun” en daarna in het mysterieus klinkende liedje “Ghost Romance”. Echte rock’n’roll krijgen we voor het eerst te horen in het nummer “Fire Walker” en daarna ook nog in de tracks “Midnight Plains” en “Pale Rider” terwijl “Blue & Grey” en “Last Day Of Summer” eerder als popballads in Mark Lanegan-stijl worden gepresenteerd en “Foreign City” een song is die omwille van de lapsteelgitaarklanken het meest naar country neigt. En zoals wel vaker het geval is wordt het mooiste liefdesliedje “Light Of Love” achter de hand gehouden tot aan het einde van deze erg mooie plaat. ‘The Ghost And The Machine’ heeft met “Sorrows” een potentiële klassieker gecreëerd. (valsam)
|
||||||||