|
|||||||||
|
In het begin van deze eeuw bracht de Californische folk- en countryzanger en songschrijver Brock Davis met Canadese roots maar nu wonend in Santa Cruz meerdere albums uit vooraleer voor lange tijd te opteren voor een meerdere jaren durende muzikale pauze. Vanaf 2018 kwam daar terug verandering in toen hij een nieuw album uitbracht onder de titel “A Song Waiting To Be Sung” dat twee jaartjes later een passend vervolg kreeg met de plaat “Everyday Miracle” en nu nog eens twee jaar later met de nieuwste plaat “Nothing Lasts Forever”. Voor de opname van dat nieuwe album trok Brock Davis opnieuw met opnameleider Zach Allen naar diens vertrouwde studio in Nashville, Tennessee. De muzikanten die hem bij deze opname hebben bijgestaan zijn bassist Duncan Mullins, elektrisch gitarist Justin Ostrander, Pat McGrath op akoestische gitaar en mandoline, Russ Pahl op pedal steel, Michael Hicks op keyboards en Marcus Finnie op drums. Brock Davis nam de rol van producer van het album op zich, hij speelde zelf op piano en zong alle nummers met backing vocals door Try Keller, Tania Hancheroff en Drea Albert. De veertien liedjes op dit album gaan ook nu weer over verliefdheid, de liefde, het familieleven en de eeuwige trouw waarover hij na zijn huwelijk en zijn vaderschap uit ervaring kan meespreken. Hij bezingt deze thema’s afwisselend in ballads en in countrysongs die titels kregen als “All Of You”, “My Beautiful Bride”, “Daddy’s Girl” en “A Daughter”. Op de video’s bij deze recensie hebben we geopteerd voor twee andere nummers uit “Nothing Lasts Forever”, met name “Make Your Own Change” en “I’ll Be Your Alibi”. Omdat hij onlangs zelf geconfronteerd werd met ernstige gezondheidproblemen werden er ook enkele songs toegevoegd die naar die problematiek en het succesvolle genezingsproces verwijzen. Die tracks zijn de titeltrack, “Nowhere Near Ready”, “Make Your Own Change” en “Til The Morning Comes” dat gaat over zijn tante die haar kankertherapie stopzette om tenvolle met haar geliefden te kunnen genieten van de tijd die haar nog restte. Na zijn eigen kankerdiagnose dacht Brock Davis dat “Nothing Lasts Forever” wel eens zijn laatste plaat zou kunnen worden, maar vandaag is hij echter opnieuw helemaal gezond en wel en kan hij uitkijken naar een mooie toekomst met zijn gezin. In de soms zeer persoonlijke songteksten vertelt hij zijn verhalen in het besef dat iedereen eigenlijk zijn eigen verhalen beleeft in het leven. Vooral de emo-ballads “I’m Glad You Left Me”, “Daddy’s Girl” en het albumafsluitende ‘spoken word’-liedje “A Daughter” mikken op die manier recht naar het hart van de luisteraar. (valsam)
|
||||||||