NEAL Walden BLACK, geboren in San Antonio/TX, is de zoon van een Duitse moeder en een Indiaanse vader. Al sinds 2004 woont hij in Frankrijk, vanwaar hij door Europa toert. Op 12-jarige leeftijd geraakte hij in de ban van de blues van Johnny Winter. Neal greep iedere gelegenheid aan om te spelen en te leren. Hij studeerde 2 jaar jazz aan het Southwest Guitar Conservatorium in San Antonio en kreeg er les van o.a. Jackie King, Lenny Breau, Herb Ellis en Barney Kessell. In de nineties verhuisde Neal naar NY en richtte The Healers op, waar hij een behoorlijke reputatie mee opbouwde. Hij werkte er samen met Joan Osborne, the Holmes Brothers en Poppy Chubby en toerde in Europa intensief met Johnny Johnson en Jimmy Dawkins. Vanaf 2004 is hij voornamelijk actief onder zijn eigen naam als Neal Black & The Healers en brengt zijn albums bij het DIXIEFROG label uit.

Zijn studioalbums doen het meestal goed en scoren hoog in de Franse radiolijsten. In de voorbije weken verscheen van Neal Black & The Healers, ‘NUMBER 3 MONKEY’ (2026). Het is een typisch en erg herkenbaar Neal Black-album, met een gevarieerde mix van blues en roots/rock nummers met pittige gitaar solo’s, die afgewisseld worden met dobro slidegitaar en met daar rond de rauwe stem van "The Master of High Voltage Texas Boogie" himself. Naast de 10 originele nummers staan er ook twee covers op de tracklist: het rustige, op Delta blues drijvende “Devil Got My Woman” van legende Skip James (°1902†1969) en een uitstekende versie (met achtergrondzang en gitaar van Janet Martin) van “No Way to Get Along”, een gekende country blues klassieker van Robert Wilkins. Neal werd tijdens de opnames begeleid door zijn vaste band The Healers, waarbij Mike Lattrell op toetsen, Guillaume Destarac op drums en Abder Benachour op bas, met speciale gasten Nico Wayne Toussaint op mondharmonica, Flo Bauer op gitaar en Janet Martin op gitaar en achtergrondzang.

De titelsong opent het album rockend en al meteen op volle toeren. Met  “Choose Your Poison”, gezongen in de stijl van Ian Dury, “That Money”,  ingeleid door de mondharmonica van Nico Wayne Toussaint en het relaxte  “Mellow Moon Melody” vervolgt Neal daarna onverschrokken zijn weg. De Fifolet is een mysterieus en ongrijpbaar fictief iemand/iets dat diep in de folklore van de moerassen van Louisiana geworteld is. Vaak omschreven als een griezelige blauwe of groene vlam, staat de Fifolet erom bekend dat hij degenen die hem tegenkomen fascineert en verbijstert, wat leidt tot uiteenlopende interpretaties en verhalen. Op “Lights of Fifolet” vertelt Neal zijn Fifolet-verhaal. Op het bluesy “Dead by Now” opent Mike Lattrell met veel flair op piano, het Southern gedreven “Truckstop Be Bop” verhoogt dan de druk op de ketel en “Say Goodbye” is een nummer dat met veel slide gitaar even wat rust brengt. Na “Let It All Hang Out”, een opgewekte shuffle met een blues moraal en “His Last Song” valt het doek. Met een vredige afsluiter, die perfect bij het kampvuur past. Met ‘Number 3 Monkey’ maakt Neal Black na zo’n 30 jaar duidelijk, dat er nog maar weinig sleet op zijn aanstekelijke sound zit!

Eric Schuurmans

‘NUMBER 3 MONKEY’ track list: 01.Number 3 Monkey – 02.Devil Got My Woman [Skip James] – 03.Choose Your Poison – 04.That Money – 05.Mellow Moon Melody – 06.Lights of Fifolet – 07.No Way to Get Along [Robert Wilkins] – 08.Dead by Now – 09.Truckstop Be Bop – 10.Say Goodbye – 11.Let It All Hang Out – 12.His Last Song | Music/Lyrics by Neal Black, or as [#] - Produced by Gel Production | Credits: Neal Black: vocs, guitars & The Healers: Guillaume Destarac: drums / Abder Benachour: bass / Mike Lattrell: keys & Guests: Nico Wayne Toussaint: harmonica, Flo Bauer: guitar, Janet Martin: guitar, bvs

Discography NEAL BLACK & THE HEALERS: 12-Number 3 Monkey [2026] | 11-Time Flies, a Tribute to Calvin Russell [2024] | Wherever the Road Takes Me – 30 Years Best of Collection (2cd - compilation) [2022] | 10-A Little Boom Boom [2020] | 9-Guilty Saints, w/Larry Garner [2016] | 8-Before Daylight [2014] | Live and More, B.T.C. Blues Revue [2012] | 7-Sometimes the Truth [2011] | 6-Handful of Rain [2007] | Let’s Have a Party, The Blues Conspiracy [2004] | 5-Dreams Are for Loser [2003] | 4-Going Back to Texas [2000] | 3-Black Power [1994] | 2-Neal Black and The Healers [1993/1994] | 1-NYC Tracks [1993/1995] | Solo: “I Don’t Get the Blues” [1993] (“Single”)