Take Me To The River is een sociaal bewustzijnsproject, opgezet door bekroond producent, regisseur en muzikant Martin Shore, samen met producent en muzikant Cody Dickinson (zoon van Jim Dickinson). Het initiatief heeft als doel om meesterlijke muzikanten, hun nalatenschap, cultuur, erfgoed en geschiedenis vast te leggen – én tegelijkertijd het wereldwijde culturele geschenk dat popmuziek is, te vieren. Met de eerste twee speelfilms in de reeks – Take Me To The River: Memphis (winnaar op SXSW en Raindance Londen) en Take Me To The River: New Orleans (GRAMMY-winnaar in 2023) – wordt Amerika’s culturele parel, muziek, op unieke wijze vereeuwigd in levendige documentaires. Deze films voelen actueel en fris aan doordat er speciaal voor elke film nieuwe muziek wordt opgenomen in historische, eenmalige sessies met legendarische artiesten. Hierdoor ontstaat een tijdloos historisch document – een ‘evergreen’ – dat huidige én toekomstige generaties helpt begrijpen waar hun muziek vandaan komt, wat ze betekent, en hoe diep ze verankerd is in de Amerikaanse cultuur. We konden op zondagmiddag Martin Shore & Big Chief Bo Dollis Jr. interviewen in hun hotel, Cyril Neville en Ian Neville, konden door omstandigheden er toen niet bij zijn, maar even voor hun optreden kregen we wel de mogelijkheid om een kort gesprek te hebben met deze aangename heren.

Martin Shore is een bekroonde filmmaker (o.a. winnaar op SXSW) en GRAMMY-winnend muzikant en producer. Zijn carrière begon als muzikant, en hij tourde onder meer met grootheden als Bo Diddley, Albert Collins, Clarence Clemons en Bluesman Willie. Later legde hij zich toe op het produceren van soundtracks en het muzikaal begeleiden van speelfilms. Zo werkte hij mee aan bekende films als SAW, SAW II, RIZE en Rock School. Als muziekproducer werkte Shore samen met uiteenlopende artiesten, waaronder Snoop Dogg, G-Eazy, Yo Gotti, Mavis Staples, Booker T. Jones en North Mississippi Allstars. Met meerdere GRAMMY-winnende producties op zijn naam, tourde hij recent nog met Cody Dickinson en zijn band Hill Country Revue, en met vijf nationale Take Me to the River LIVE!-tours met o.a. William Bell, Bobby Rush en Charlie Musselwhite. Shore is stemgerechtigd lid van de National Academy of Recording Arts and Sciences (GRAMMY Awards) en van de Producers Guild of America. Zijn regiedebuut Take Me To The River (2014) won de publieksprijs op SXSW, Beste Film op het Raindance Film Festival in Londen en nog tal van andere internationale onderscheidingen. In april 2022 verscheen het vervolg: Take Me To The River: New Orleans. Naast zijn werk in film en muziek is Martin Shore ook oprichter van de Take Me To The River Education Initiative, een non-profitorganisatie die lesmateriaal ontwikkelt voor geschiedenis en maatschappijleer. Deze lessen zijn inmiddels opgenomen in het vaste curriculum van honderden scholen in de VS, waaronder meer dan 700 openbare scholen in New York City. Partner in dit educatieve project is de Berklee College of Music. Shore is ook actief in het onderwijs. Hij gaf gastcolleges aan universiteiten in heel Amerika, was gastdocent op de Berklee-campus in Valencia, Spanje, en doceerde aan The New School in New York. Zijn tweede film als regisseur, The Mad Hannans (2018), werd bekroond als Beste Documentaire op het Manchester Film Festival en won meerdere prijzen wereldwijd

Big Chief Bo Dollis Jr. of the Wild Magnolias is een grootheid van de Mardi Gras Indianen. De Big Chief van de legendarische Wild Magnolias Mardi Gras Indians erfde deze rol van zijn vader Bo Dollis, de charismatische zanger wiens doordringende roep een generatie Black Indians naar voren bracht via de regionale hit "Handa Wanda" uit 1970 en een reeks opnames bij grote platenlabels. Toen de Wild Magnolias een internationaal fenomeen werden, begon Bo Jr. al als kind mee te paraderen met de groep, begeleid door zijn moeder Rita Dollis totdat hij in staat was om de lange, veeleisende tochten zelf te maken. Wanneer hij kon, ging hij naar de Indianen-oefeningen en bracht hij tijd door met de groep, waar hij de folklore en gezangen van zijn ouderen leerde. Toen Bo in 2015 na een langdurige ziekte overleed, had Bo Jr. zijn lessen goed geleerd en was hij klaar om de gouden kroon van de Big Chief van zijn vader over te nemen. Als millennial begrijpt Bo Jr. hoe de muziek uit New Orleans in de loop der jaren is geëvolueerd. Hij bracht een mengeling van tijdloze ideeën en nieuwe perspectieven naar de Mardi Gras Indianen. Bo’s zang is krachtig en zijn songwriting maakt hem één van de culturele leiders van New Orleans.