Wanneer in 1999 twee totaal verschillende muzikanten met dezelfde passie, stadsgenoten Bruno FEVERY (Arsenal, Monza, Garland Jeffreys) en zanger/multi-instrumentalist Alain LOUIS (No ‘Mo Joe, Neon Judgement, Big Bill…), tussen stoofpotjes, ovenschotels en rode wijn door, besloten om samen muziek te gaan maken, was dit het begin van een lange onvoorspelbare reis. Er werd een percussionist bijgehaald (eerst Ben Forceville, daarna Daan Van den Bergh) en tal van bassisten passeerden de revue waaronder Luc De Graaff, Mirco Banovic (Arno, PJDM) en Sanderson Poe, tot op een dag Mathias Moors (Stash) spontaan binnen viel. LES TALONS GITANS (“de zigeunerhakken”) waren geboren… Ze speelden in 2003 op Kulturama in Leuven met Luc de Graaf op de bas (BJ Scott, Neeka) en in 2004 schopten ze het tot de halve finales van HUMO’s Rock Rally. Daar speelden twee gitaristen, die durfden te experimenteren met taal, waarbij de melodie steeds centraal stond, een mix van flamenco en rumba, met amusante teksten in het Spaans, Frans en in het Leivens van Big Bill “Krakkebaas”.

Jean Marie Aerts (°1952†2024), die we kennen van TC Matic en als rechterhand van legende Arno, zag Les Talons Gitans wel zitten en nam hun eerste officiële single op, “Anni Versaire”. De song is ontstaan in 1998 als een zot idee in het brein van Luk de graaf tijdens een repetitie voor de verjaardag van een vriendin van hem. In 2005 verscheen een ep met gelijknamige titel. De titelsong is de spreekwoordelijke “kat met negen levens”, want zowel live als in de studio onderging het nummer al tal van gedaanteverwisselingen. In 2007 en 2010 volgden de albums "L'Amour Sans Pédales" en "Vieil Indien", met liedjes waarin de band uitstapjes maakte naar de meest uiteenlopende genres en stijlen, van traditionele roots over flamenco naar Balkanmuziek. In 2019 verscheen een Engelstalige roots/rockplaat, ‘Gimme No’ en tijdens de pandemie probeerde Alain Louie de wereld een beetje op te vrolijken met het nogal surrealistische "Put the Pony", gevolgd door "Kiss the Sky" en "Circus Man".

Het Leuvense gezelschap, met een repertoire dat door de jaren heen interessanter werd, is een liveband-bij-uitstek met oog voor beleving en met slechts één doel voor ogen: het publiek een fijne avond bezorgen. Dat was ook vanavond, hier in Halen met Alain Louis  (zang + gitaar), bassist Victor “Wannes” VERMEULEN & drummer/jongleur Rik VOLKAERTS (Expore, The Rattlesnake Bones) het opzet. De gesprekken voor hun optreden maakten duidelijk, dat dit optreden er een zou zijn dat hulde moest brengen aan de pas overleden bassist Paul Van Bruystegem (1959†2025) aka “Monsieur Paul” of “Lange Polle”. Alain was een persoonlijke vriend en speelde nog samen met de bekende, erg stoïcijnse pas overleden bassist. In de jaren ‘80 en ‘90 speelde Van Bruystegem bij verschillende bands, zoals The Wolf Banes, Roland Van Campenhout en Guy Swinnen. In 2003 vervoegde hij Block en drummer Mario Goossens bij Triggerfinger, dat een jaar later zijn gelijknamige debuutalbum uitbracht.

Dit roots gypsy trio opende de eerste set fors, recht toe recht aan, met “Mumie”, “Dobre Pica”, “The Style It Takes” en “Can’t Stand It”. Stevige, rockende songs die direct duidelijk maakten wat voor vlees we vanavond in de kuip hadden. De drie songs die dan volgden werden op video vastgelegd: het rockende “Tease You”, het relaxte Tex Mex-getinte “Radio Grand” en het onvoorspelbare “A Devil Prayer”. Dit laatste is een recent uitgebrachte onweerstaanbare originele blues/rocksong, waarbij Les Talons Gitans (in de opname studio) versterking kregen van gitarist en producer Dirk Lekenne (Studio Fandango, Boutersem). “Ricardo Batteria” is nog zo’n nummer dat, niet alleen o.w.v. de titel, Alain Louie typeert om dan, met een shotje “Tequila” rond te gaan. Alain & Co. sloten de eerste set af met “Circus Man”, een lied over de hypocrisie, oorlog en wapens verteld door een circusman. Het nummer werd in Studio Fandango opgenomen met als gastgitarist, “Mister Paul”…

Set twee: nog méér van hetzelfde laken een pak én het niet kunnen wegsteken, dat Alain een Lou Reed-fan is! “I’m Waiting 4 the Man” waarmee ze de set openden is een nummer van The Velvet Underground, geschreven door Lou Reed. Het verscheen voor het eerst op hun debuutalbum uit 1967, ‘The Velvet Underground & Nico’. De tekst beschrijft de pogingen van een man om heroïne te bemachtigen in Harlem. Met “Don’t You Want Me” van Human Leagueen het fuifnummer, “Farmer John” trok Alain met ons even naar de populaire eighties en sixties. Ook nu weer werden drie songs op video vastgelegd: het minder bekende Stones’ nummer uit hun 1968 album ‘Beggars Banquet’,  “Parachute Woman”. Het hilarische nummer van The Cramps, “Can Your Pussy Do the Dog?” en de tweede Lou Reed-grabbel, “Sweet Jane”, het nummer dat Alain’s leven veranderde. Hun hitje “Anni Versaire” mocht hier zeker niet ontbreken. Het “ontstond” in 1998 als een zot idee in het brein van Luk de graaf tijdens een repetitie voor de verjaardag van een vriendin van hem. Eerst werd de song jaren alleen live gespeeld door het duo Djempi & Bontempi (Alain & Luk) en het werd de eerste maal  “voor echt” opgenomen in 2003. Nadien volgden er meerdere uiteenlopende live, dub, akoestische en underground versies van het nummer dat nooit de meet schijnt te halen. “L’Amour Sans Pédales” is de titelsong van het gelijknamige 2007-album, een geweldige rocker om in de Living Room van Rootstime af te sluiten. Wat moet er nog méér zijn? Ik ben er ondertussen ook zeker van dat de Lange Polle meegenoten heeft en hij vanavond zeker niet alleen! Viva la Feta, begrijpe wie kan…

Eric Schuurmans

Setlist: Mumie – Dobre Pica – The Style It Takes - Can’t Stand It – Tease You – Radio Grand – A Devil Prayer – Ricardo Batteria – Fernando – Tequila – Circus Man – pause voor de hoed – I’m Waiting 4 the Man (Lou Reed / Velvet Underground, 1969) – Wild Desire – Funky Jam – Coming Douw – Don’t You Want Me (The Human League) – Farmer John (Don "Sugarcane" Harris / Dewey Terry / Don & Dewey) – Fools in Brazil (4) – Parachute Woman (Mick Jagger / Keith Richards) – Can Your Pussy Do the Dog? (The Cramps) – Sweet Jane (Lou Reed / Velvet Underground) – Vraa Aan (2) – Anni Versaire (1/3) – L’Amour Sans Pédales (2) | Refs: 4-Gimme No [2019] | 3-Vieil Indien [2010] | 2-L'Amour Sans Pédales [2007] | 1-Anni Versaire (ep,4#) [2005] | ”Anni Versaire” (“Single“) [2003] |