HOWE GELB PIANO TRIO @ N9, EEKLO – 08/12/18

Er stond zaterdagavond zowaar een echte vleugelpiano op het Eeklose N9 podium te pronken. Dat is hier niet alledaags , maar ja een heer van stand dien je met de nodige egards te ontvangen en dan is alleen het beste goed genoeg. Die heer van stand was Howe Gelb, 62 ondertussen, singer-songwriter van beroep en sinds 1983 frontman van het alternatief americana collectief Giant Sand. De man is qua muziekgenre echter niet voor 1 gat te vangen dus naast invloeden van country, folk en rock is nu ook jazz heel aanwezig in zijn repertoire.


Howe Gelb laat zich op een paar van zijn laatste albums beinvloeden door de oude piano jazz standards. Maar ipv. die standards te coveren heeft hij ze zelf geschreven. Nu , een song wordt maar een standard na verloop van tijd en de titels van beide albums heeft hij dan ook, met enige vorm van ironie en zelfspot ‘Future Standards’ en ‘Further Standards’ genoemd. Of er ooit een van zijn songs in de Amerikaanse standard songcatalogus zal worden opgenomen is de vraag, maar een feit is zeker dat de man kwaliteit aflevert, en er geen betere manier is om te ontstressen na een lange werkdag dan door een van beide albums op de draaitafel te gooien. Live liet Howe zich in de N9 begeleiden door Giant Sand bassist Thoger ‘t’ Lund op contrabas en singer-songwriter(!!) Gabriel Sullivan op drums. Beiden kweten zich op schitterende wijze van hun taak. Met een lekker basloopje en het vegende gedrum van Gabriel startte het concert met ‘Terribly So’, een van de vele hoogtepunten op zijn standards albums. Howe zelf zingt bijna niet maar vertelt eerder de lyrics maar dit past zo wondermooi in dit concept. ‘Irresponsible Lovers’, ‘A Book You’ve Read Before’ , ‘The Shiver Revisited’ , elke song werd door de aanwezigen onder een luid applaus bedolven. Blijkbaar is ook comedian Wouter Deprez een fan , want ook hij stond duidelijk te genieten. Het prachtige ‘Presumptious’, op het album nog door Lonna Kelley gezongen, werd hier door Howe zelf de hemel in ‘gecroond’. Na een 6-tal jazzy songs liet Howe de piano voor wat ze was en schakelde hij over op de electrische gitaar maw. het werd dus Gentle Giant time. In plaats van de intimistische pianoriedels kregen we nu menige loeiharde gitaarsolo’s voor geschoteld. Onder ander ‘Black Venetian Blind’ uit ‘Valley Of Rain’ , het Giant Sand debuutalbum , passeerde de revue. En ook dat ging erin als koek.

Na een 5-tal stevige songs keerde de rust terug maar kondigde Howe vrij snel en voor iedereen veel te vroeg ,het einde van de set aan. ‘Hey man, we’ve payed 20 Euro’s’ riep er iemand. Maar dit werd door Mr. Gelb al lachend gecounterd ! ’Only 20 Euro’s? It should have been 30 ! Toch werd ‘Impossible Thing’ een mogelijke kanshebber als ‘future standard’ het einde van de set. Gelukkig kwamen er nog enkele bisnummers, met oa. een jazzy uitvoering van Dylan’s ‘All along the Watchtower’(That’s a real standard , dixit Howe) als kers op de taart. Het Eeklose concert was het voorlaatste van deze tournée, enkel Dranouter stond de dag erna nog op het programma.Maar uit goeie bron heb ik op gevangen dat de man ook volgend jaar wel eens onze contreien zou kunnen bezoeken, dus fijnproevers, hou alvast de concertagenda 2019 in het oog !

Jan Van Streydonck

Foto's Jurgen Dhont




 


 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
   

N9, EEKLO