GENT JAZZ @ DE BIJLOKE - 06/07/19
 

 

Artiest info
website  
facebook  

DE BIJLOKE, GENT

 

door Christel Denoyel


PENTADOX

In 2018 won Pentadox (met Sylvain Debaisieux op sax, Bram De Looze op piano en Samuel Ber op drums) de jazzwedstrijd Jong Jazztalent Gent. Het Belgische drietal kreeg een jaar de tijd om hun ingediende project uit te werken en te realiseren. Het resultaat daarvan kunnen we vandaag zien op het hoofdpodium van Gent Jazz Festival. Hun werk kan best worden omschreven als georganiseerde chaos, sympathieke anarchie en onderlinge dialoog met zowel stille als schreeuwerige momenten.

Zoals voor elk eerste concert op Gent Jazz, is de tent nog niet echt volgelopen. Dit is dan ook niet zo’n toegankelijk concert en is eigenlijk weggelegd voor wie hun onderlinge dialoog met zijn hoogtes en laagtes kan volgen. De trombonist is ook de man achter de elektronica. Er zit wel variatie in hun werk. Ze laten elk instrument aan bod komen in andere combinaties met elkaar en/of met de elektronica. Wie ‘gewoon’ een stukje piano van Bram wil horen, moet wel een halfuur wachten. Dan krijgt hij nog eens een moment alleen. Maar daar komen deze toeschouwers niet voor. Diegenen die hier nu zitten, komen voor een andere muziekbeleving wars van alle conventies.

Kortom wie openstaat voor een totaal andere benadering van de muziek en afstand doet van het melodische zal waarschijnlijk hebben genoten van de combinatie van elektronica met soms schreeuwerige klanken, verwrongen en dissonante geluiden afgewisseld met de instrumenten samen of apart.

Hier valt eigenlijk weinig over te zeggen. Het is belevingsmuziek en dat ligt je of ligt je niet. Maar zoals in elke evolutie is dit weer een nieuwe dimensie in de jazz.

GONZALO RUBALCABA TRIO

Gonzalo Rubalcaba is een verbluffend technische en meesterlijke pianist met een typisch Cubaans gevoel voor ritme en melodie. Contrabassist Charlie Haden heeft hem eind jaren tachtig geïntroduceerd en sindsdien is hij aan een opmerkelijke carrière begonnen. We mogen hem dit jaar alweer voor de vierde keer op Gent Jazz Festival verwelkomen.

Gonzalo komt op in een hagelwit strak pak en dito schoenen. Hij ziet er even verbluffend uit als zijn pianospel klinkt. Opvallend, krachtig en strak. Hij springt eruit op alle vlakken.
Met zijn eerste nummer worden we al direct gekatapulteerd naar Cuba met zijn rijke volle klanken. Ik word er blij van. Dit spreekt meteen aan. Het is een Cubaanse traditional of volkslied, ‘El Guerrillero’. In het tweede nummer is zijn vingervlugheid fenomenaal. Hij heeft niet genoeg aan al zijn vingers en zijn volledige vuist walst over de toetsen met een scherpe precisie. Elke noot die hij speelt is een ‘fiesta’ voor het oor. Dit is een hevig nummer. De vonken spatten eraf. Kortom, vuurwerk. Dat blijkt later ook te kloppen bij de aankondiging want het nummer heet toepasselijk ‘Volcán’. Met dit nummer brengt hij hulde aan de vlag van een band waar hij vroeger mee toerde. Voor het derde nummer pakt Gonzalo uit met nog meer stevig toetsenwerk. Onstuimig en ritmisch zeer sterk. Ook weer logisch want het is een nummer van Chucho Valdés, ‘Ponle La Clave’. Hierin horen we hoe het slagwerk en de bas perfect in lijn zijn met de meester. Ook zij blinken uit in hun vak.

Aankondigingen vindt hij het ergste onderdeel van het concert. We kunnen erom lachen maar dit gaat op voor vele muzikanten die eigenlijk niets liever willen dan spelen. Velen doen dan ook niet de moeite. Dus ‘muchas gracias’ om ons toch wat duiding te geven bij de nummers. Hij doet dit helemaal niet zo slecht.
Zijn vierde nummer is een rustiger nummer maar dan vliegt hij er weer in en krijgen we een straffe bas solo. Cuba en temperament zitten als een rode draad in zijn pianospel. Hij blijft trouw aan zijn roots en doet dat met verve en klasse. Je blijft gewoon verwonderd kijken en luisteren, terwijl je je afvraagt hoe hij het klaarspeelt.

Uiteraard volgt er nog een bis nummer. Dit wordt een emotioneel afscheid. Charlie Haden was niet alleen zijn ontdekker maar later ook zijn vriend. Hij wil voor ons nog het nummer ‘First Song’ van Charlie Haden spelen. Hij doet dit solo zonder de andere muzikanten. Hier legt hij zoveel emotie in dat het publiek er echt stil van wordt. Hier zie je oprechtheid en ik dacht zelfs dat ik een traan zag vloeien. Dit is een artiest naar mijn hart. Ik heb geen bezwaar tegen een vijfde optreden van deze fenomenale pianist.

Line-up : Gonzalo Rubalcaba (piano), Armando Gola (bas), Ludwig Alonso (drums)

A/B SQUARED :: TERENCE BLANCHARD FT. THE E-COLLECTIVE W/ SPECIAL GUESTS

De Amerikaanse trompettist Terence Blanchard kreeg begin dit jaar een Oscar voor zijn score voor BlacKkKlansman en is nu al legendarisch. Hij komt naar Gent Jazz met zijn Art Blakey-project. A/B Squared is een hommage aan de legendarische jazzdrummer met wie Blanchard in het begin van zijn carrière verschillende keren heeft samengespeeld. “Al mijn helden heb ik via Art leren kennen”, aldus Blanchard, die op negentienjarige leeftijd aan Blakey werd geïntroduceerd door Wynton Marsalis. “De kansen die hij mij heeft gegeven om mijn eigen stem te vinden, wil ik nu ook geven aan de muzikanten met wie ik speel.” Zoals The E-Collective, dus.

Terence wil hier vanavond niet echt een ‘hommage’ brengen want dat zou Art niet gewild hebben. Hij wil wel laten horen wat hij en anderen allemaal van hem geleerd hebben en wat hij voor hen betekende. Vanavond is een speciale dag want het is de eerste keer dat ze dit programma spelen en het zou de honderdste verjaardag zijn van Art Blakey.

Hier staan een aantal straffe muzikanten op het podium. Terence laat naast zijn uniek trompet geluid ook anderen aan bod komen. We worden verschillende keren getrakteerd op hele mooie sax solo’s, piano en Rhodes solo’s, drum solo’s… iedereen komt aan bod en elk moment is heerlijk om naar te luisteren. Het mooie samenspel tussen trompet en sax komt heel mooi tot zijn recht. Zoals bijvoorbeeld in het nummer ‘Dat Dere’. Altijd wel mooi om twee goede blazers perfect samen te horen spelen op dit niveau.

Het bis nummer is een Standard, ‘Moanin’.
Dit is een band met ‘power’.Terence is ervan overtuigd dat muziek en kunst de kracht hebben om de ziel te veroveren. Wel, dat heeft hij zeker gedaan. Mijn ziel is alvast veroverd.

Line-up : Terence Blanchard (trompet) – Charles Altura (gitaar) – Fabian Almazan (piano) – David Ginyard (bas)
Special guests: Benny Green (piano) – Jeff ‘Tain’ Watts (drums) – Jean Toussaint (sax)

FRED HERSH & WDR BIGBAND o.l.v. VINCE MENDOZA

Fred Hersh is een van de toppianisten van zijn generatie. Fred Hersh leidde een nieuwe generatie jazzmuzikanten op en hij stond daarmee aan de wieg van verschillende creatieve stromingen binnen de jazz. Een concert van Hersch is dan ook steeds een stukje jazzgeschiedenis.

Fred Hersh staat er vanavond met de (West Deutsche Rundfunk) WDR Big Band o.l.v. Vince Mendoza, die ook de arrangementen schreef. Dit is wel een hele mooie combinatie, vooral omdat deze toppianist samenwerkt met de grootste arrangeur binnen de jazzwereld. In juni kwam hun gezamenlijk album uit onder de naam ‘Begin Again’. Eigenlijk is dit een sprekende titel voor een artiest die steeds vernieuwend is en zoveel andere dingen doet.

De titelsong van het album is ook de opener van de avond. Een strak begin. Dan volgt ‘Songs Without Words’, een prachtige ballade, waarop de altsax van Johan Horlen mooi aansluit. Het arrangement van Mendoza sluit volledig aan op de sfeer van de compositie. Mendoza is de absolute meester in terughoudendheid en terug volledig aansluiten. In het sterke Havana met zijn typische ritme, brengt Hersh een assertief pianospel en krijgen we een fijne tenorsax solo van Paul Heller.

‘Out Someplace is heftig, hartverscheurend en actueel. Dit is een compositie die Hersch schreef over de brutale moord op de homoseksuele Matthew Shepard in 1998. Een zaak die destijds veel aandacht kreeg en onze wereld en verdraagzaamheid aan de kaak stelde. De compositie van Hersch beschrijft zijn laatste uren. We krijgen een heel angstaanjagend sfeerbeeld, wat perfect wordt geïnterpreteerd door de WDR Big Band. Zo horen we bijvoorbeeld de wind blazen via de trompet. Het is een ijzingwekkende goeie bewerking.

‘Pastorale’ is lichter en zacht. Hiermee wil hij een ode brengen aan Robert Shumann’s ‘Kinderszenen’. Mendoza heeft van de mooie melodie een geweldig arrangement gemaakt. De piano en de Big Band sluiten naadloos aan. Ook ‘Rain Waltz’, een compositie van Hersch uit de jaren tachtig, is een mooi arrangement met schitterende solo’s van trompettist Ruud Breuls en alt saxofoniste Karolina Strassmayer. Fred Hersh kondigt het nummer aan als toepasselijk want ja, het begint te regenen. ‘The Big Easy’ is een blues en de bijnaam van New Orleans. Hier krijgen we een zeer mooi samenspel tussen trombone en trompet en ook fantastische solo’s. Tussendoor bedankt Fred Vince nog eens voor het mooie werk dat hij geleverd heeft met zijn composities. En we krijgen nog een extra solo moment met enkel de piano waar hij enkele nummers speelt van Thelonious Monk, o.a. ‘Round Midnight’. ‘Forward Motion’, met de goede drummer Hans Dekker is de afsluiter. Het bis nummer is de bloedmooie ballad ‘The Orb’. Hersh kan zijn Belgisch biertje gaan drinken en mag tevreden terugblikken op alweer een succesvol project in een sublieme uitvoering.

Hersh en Mendoza is een ‘match’! Het klikt wonderwel en vult mekaar naadloos aan. Hersh blijft verbazen door steeds andere, nieuwere en betere dingen te brengen.
Een tip : ga ook eens kijken op Facebook en de live opnames vanuit zijn loft in NY.

GARDEN STAGE : STEPHANE GALLAND

Stéphane Galland is een virtuoze, onconventionele drummer met een eigen stijl. Hij treedt drie keer op tussen de concerten van het hoofdpodium, telkens met een andere bezetting onder de noemer Rhythmology. Eén met zijn project (the mystery of) KEM, één met Malcolm Braff en één met Adriaan Van de Velde (Pomrad).

GARDEN STAGE : MELISSA ALDANA QTT

Melissa Aldana is afkomstig van Santiago, Chili. Ze woont in NY en heeft in 2013 de ‘Thelonious Monk International Jazz Competition’ gewonnen. Op haar vorige album ‘Back Home’, drie jaar geleden, bracht ze een ode aan haar grote held Sonny Rollins. Haar nieuwste album is ‘Melissa Aldana & Crash Trio’.
Zeker iemand om in de gaten te houden.

Melissa Aldana (tenor sax) – Lage Lund (gitaar) – Josh Ginsburg (bas) – Kush Abadey (drums)