GENT JAZZ @ BIJLOKE – 09/07/19
 

 

Artiest info
website  
facebook  

DE BIJLOKE, GENT

 

door Michel Proesmans

MAIN STAGE: JOHN ZORNBAGATELLES

John Zorn was een van de eerste artiesten die de organisatie van GentJazz vastlegde. Ze hebben er een emotionele band mee.  De main stage is de ganse avond voor John Zorn en de zijnen alhoewel hij maar in één bandje , nl. Massada, speelt. Hij presenteert alles aan mekaar en stelt de muzikanten  één voor één voor.
De eeuwige onrust voert deze New Yorkse saxofonist en componist al jaren bijna dwangmatig langs de randen van de jazz en avantgardistische muziek, met als resultaat veelal heftige, intense klanken. Je kunt zo langzamerhand een platenkast met louter Zorn-projecten vullen en je geen dag vervelen. En er komt nog altijd meer bij.
Met zijn tomeloze energie schreef Zorn als voortrekker van de New Yorkse avant-gardescene,  in 2015 maar liefst 300 nieuwe composities voor zijn muziekboek The Bagatelles. We krijgen vandaag een bloemlezing  hieruit in 14 verschillende ensembles en in uiteenlopende genres.
Een bagatelle is te verstaan als een ‘klein, licht muziekstuk’, een omschrijving die je niet snel associeert met John Zorn. Het is een blijft moderne creatieve jazz in de meest brede zin van het woord dat je live moet zien. Er is op internet haast niets van te bespeuren en dat wil Zorn zo.
Dus we zetten ons schrap in de grote tent en gelukkig zijn de stoeltjes er weer.

Sylvie Courvoisier & Mark Feldman:

Sylvie Courvoisier is een componist, pianist en improvisator. Ze werd geboren en groeide op in Zwitserland. In 1998 verhuisde ze naar Brooklyn, New York, waar ze momenteel verblijft en bezeten is van de avant-garde. Je komt ze wel eens tegen op het geprezen label ECM. Zij kan hier de piano als een kathedraal bespelen tesamen met meester violist Mark Feldman.
Mark Feldman (°1955 Chicago) is an Amerikaanse jazz violist. He heeft al opgetreden met  John Zorn, John Abercrombie, The Masada String Trio, Dave Douglas, Uri Caine en Billy Hart.

Masada 

De enigste groep waarin John Zorn vandaag speelt is in Masada dat bestaat uit Greg Cohen (bas) , Dave Douglas (trompet) en natuurlijk Joey Baron die op gejuich wordt onthaald. De sax en trompet in duel om het meest eclectisch te klinken. Je ziet dat ze weer uitstekend zijn ingespeeld op mekaar.  Zorn wil met Masada zijn joodse achtergrond verkennen. Zelf heeft hij hierover gezegd: "Het idee van Masada is het ontwikkelen van een soort radicale joodse muziek, een moderne variant die niet traditioneel is, maar gemaakt voor de joden van vandaag. Het idee is om Ornette Coleman en de joodse toonladders samen te brengen".

Mary Halverson Quartet

Mary Halvorson is een regelrechte avant-garde jazz gitarist van Brooklyn Massachusetts. Sinds haar afstuderen in 2002 heeft ze al opgetreden met Anthony Braxton, Jessica Pavone, Robbie Lee, Taylor Ho Bynum, Trevor Dunn's Trio-Convulsant, Marc Ribot… Gezeten in haar bolletjes jurk weet zij de snaren vastberaden te beroeren o.a. bijgestaan door Drew Gress op bas, Miles Okazaki (gitaar); Drew en Tomas Fujiwara (drums).

Erik Friedlander  -Mike Nicolas Duo & Kris Davis

Zeer mooi is dit cello-duo en een eerste hoogtepunt voor mij deze avond.
Van gemengde Frans-Canadese en Taiwanese afkomst is Michael Nicolas (cello) geboren in Canada maar woont momenteel in New York City. Hij is afgestudeerd aan de fameuze Juilliard School. Hij is de jongste van de twee en de meest frivole op zijn instrument. Zijn eclectische smaak en avontuurlijke geest hebben hem ertoe gebracht een muzikaal pad van ongewone breedte te smeden, waar zijn spel variëren van het uitvoeren van de meesterwerken uit het verleden in 's werelds meest prestigieuze concertzalen, tot vrije improvisatie in de experimentele locaties in het centrum van New York.
Zijn teamgenoot Erik Friedlander (°1960) is een Amerikaanse cellist en componist uit New York City. Friedlander, een veteraan uit de experimentele binnenstad van New York City, heeft in veel opzichten gewerkt, maar is misschien het best bekend voor zijn frequente samenwerkingen met saxofonist John Zorn.
Pianiste/componiste Kris Davis geldt als een van de grote talenten in de Amerikaanse eigentijdse jazz.

Trigger

And now for something completely different … we verschieten ons door deze innemende te luide band. Dit jong noiserocktrio brengt een serie kleine nummers waarbij de elektrische bassist het publiek ophitst. De twee gitaristen staan deels met de rug naar het publiek en het gezicht naar de drummer maakt hyperkinetische drumsalvo’s.  De proppen schieten me in de oren. Blij dat deze herrie gedaan is. Dus je ziet dat de bagatellen alle op kanten opgaan.

Craig Taborn Solo

Craig Taborn maakte naam als lid van Dave Holland’s Prism en met zijn eigen groepen waarin hij zich omringt met kleppers als Thomas Morgan, Gerald Cleaver, Christian McBride en Tyshawn Sorey. Sinds het verschijnen van zijn solo-album ‘Avenging Angel’ (ECM Records) kan hij tot de absolute elite van de jazzpianisten gerekend worden en dus meedoen aan de Bagatellen van Zorn.
Hij strekt zijn vingers en begint eraan. Oef het geluid is nu doenbaar. Craig Taborn weet onze aandacht te houden en was als eens solo een hoogvlieger op Middelheim vroeger. En nu dus ook volgens de applausmeter. John Zorn zegt dat hij een mother fucker is bij de afkondiging.

John Medeski Trio

Dit trio bestaat uit John Medeski (Hammond orgel); Dave Fiuczynski (gitaar) en Calvin Weston (drums).

Brian Marsella Trio
Brian Marsella (piano); Trevor Dunn (bass); Kenny Wollesen (drums)
Marsella maakt al jaren deel uit van Cyro Baptista’s Banquet Of The Spirits en ontpopte zich tot een pianorevelatie. Zijn ritmesectie moet niet onderdoen. Samen beheersen ze het hele terrein van klassieke jazz tot brute avant-garde. Marsella, Dunn en Wollesen zijn bekende compagnons van Zorn. Brian Marsella is een pianist die zowel virtuoos als eigenzinnig uit de hoek kan komen.
Later zien we Kenny nog terug op de vibrefoon.

Ikue Mori

Ikue Mori (°1953 Tokio) is een Japanse drumster, componist en grafisch ontwerper. Ze is actief in de experimentele muziek en speelde onder meer met Arto Lindsay in de groep D.N.A. en gitarist Fred Frith. Tijdens een bezoek aan New York in 1977 werd ze gegrepen door de muziekscene en bleef er tot op de dag van vandaag hangen. In de loop van de jaren werkte ze onder meer samen met John Zorn (onder meer in Electric Masada) en zo is de cirkel weer rond. Sinds 2000 gebruikt ze een laptop en zo zit ze hier stilletjes achter de Mac Laptop met nog een hoop knopjes als een secretaresse achter haar bureautje. Het doet me vreemd aan en wat te eentonig ook. Het leek of de software de muziek had plat geslagen en dat werd dan gecompenseerd met frivole geluidseffecten. Bovendien was er op het podium echt niks te zien behalve een vrouw en haar laptop.

Gyan Riley & Julian Lage

Het duo Juilian Lage en Gyan Riley op klassieke gitaar maakte indruk met passages die aan flamenco deden denken. Ook daar kwamen soms melodieën uit het niets opgedoken, zonder context, om even snel weer te verdwijnen in een chaotische compositie, die al bij al structureel eenvoudig bleef in vergelijking met enkele andere stukken van de avond.

Nova Quartet

John Medeski (piano); Kenny Wollesen (vibrafoon) ; Trevor Dunn (bas), Joey Baron (drums)
Het Nova Quartet nam de meest toegankelijke set van de avond voor zijn rekening. De lust en fysiek waarmee Kenny Wollesen op zijn vibrafoon tekeer ging was aanstekelijk. Dit was jazz en een zeer welkome verpozing tussen het zwaardere werk door.

Peter Evans Solo

Wat een techniek en circular blowing in één lange solo. Indrukwekkend.

Asmodeus Trio

Het slot met Marc Ribot op gitaar, Trevor Dunn op bas en een indrukwekkende Tyshawn Sorey op drums, was een lust voor oog en oor. John Zorn ging als dirigent tekeer en forceerde een intense interpretatie van de partituur. Op een bepaald moment schreeuwde hij instructies in Ribots oor, en leek hij de gitarist aan te sporen om tot op het bot te gaan en dat deed die ook. Het klonk heel luid en soms chaotisch tot regelrechte rock. Oef we hebben de bagatellen doorstaan.

WERKPLAATS WALTER STELT VOOR in de Garden Stage

In het hartje van Kuregem (tegen Anderlecht), Brussel krijgen muzikanten en beeldend kunstenaars er hun atelierruimtes van 360m2 in een oude textielfabriek rond een concertzaal waar avant-garde, impro en free jazz centraal staan. Dat is in september 2018 open gegaan en “Walter” is ontsproten uit het creatieve brein van drummer Teun Verbruggen.  Walter wil onder hun impuls de processen en technieken van jonge en gevestigde professionele artiesten uit Brussel en ver daarbuiten verzamelen, samenbrengen en doorgeven.  Walter wil experiment in de ateliers en werkplekken, toont dit experiment tijdens concerten en expo’s en broedt mee op projecten voor Anderlecht en Brussel. Zo zet Walter de stadBrussel als alternatieve Europese grootstad verder mee op de kaart. Werkplaats Walter palmt vandaag de Garden Stage in met vier verschillende formaties die improvisatie in het hart dragen. We zetten ons schrap.

SAMARA LUBELSKI & RYAN SAWYER

Samara Lubelski (viool, gitaar, bas) – Ryan Sawyer (drums)
Samara Lubelski is een Amerikaanse zangeres, violist, gitarist en bassist. Ze was lid van verschillende bands, waaronder Of a Mesh, Metabolismus, Salmon Skin… en sinds 2003 heeft ze acht solo-studioalbums uitgebracht maar ook duo platen. Ze weet als geen ander geluiden uit de viool te toveren al dan niet vervormd.
Ryan Sawyer met lange baard is een Amerikaanse drummer uit San Antonia, Texas en weet haar perfekt te begeleiden. Hij convergeert meestal tussen jazz en punk. Ze weten er hier vandaag samen veel passie in te steken en zijn sfeerzoekend in één lange set dat geleidelijk tot een climax overgaat. We liggen lui in het gras tegen de techniekerstent aan en genieten van het zachte zonnetje bij 22°C.

BRAM DE LOOZE, NATE WOOLEY, C. SPENCER YEH & CHRIS CORSANO

Bram De Looze (toetsen) – Nate Wooley (trompet) – C. Spencer Yeh (viool, zang) – Chris Corsano (drums)
Alleskunner Bram blijft me nog verbazen wat die allemaal kan en die voorstellen hoeft niet meer zeker.
Nate Wooley (°1974) is een Amerikaanse trompettist die fladdert tussen jazz en geïmproviseerde muziek.  Hij trad op met musici als Anthony Braxton, Paul Lytton, John Zorn…
Drummer Chris Corsano (°1975) is te herkennen aan zijn kale hoofd en komt uit New England, Verenigde Staten. Hij treedt vaak op in een improvisatie duo met saxofonist Paul Flaherty.
Vreemde eend in de bijt is toch wel die stemkunstenaar C. Spencer Yeh (°1975) uit Taiwan.   Hij verhuisde al in 1980 naar de VS en studeerde radio, tv en film. Intussen woont en werkt hij in Cincinnati, Ohio. Yeh is zowel solo als in groep actief., tot zijn belangrijkste project behoordt Burning Star Core. Als geluidskunstenaar/componist werkt Yeh met elementen die zowel auditief als fysiek bijdragen tot cumulatieve ervaringen.  Hij weet ook zeer speciaal om te gaan met de viool. Er zijn climaxen maar ook intiemere stukken.

JULIEN DESPREZ & TEUN VERBRUGGEN

Teun Verbruggen (drums) – Julien Desprez (gitaar)
Om de veelzijdigheid van Teun Verbruggen aan te tonen volstaat het om enkele namen te noemen met wie hij jarenlang samenspeelde: Jef Neve Trio, Flat Earth Society (FES), Mauro Pawlowski, Paolo Fresu, Jozef Dumoulin, Uri Cain, Fred Van Hove…  Zijn typische klank, die bol staat van verbeelding en vernieuwing maakte hem tot één van de meest gevraagde jazzdrummers.  Vandaag gaat hij puur naar de zuivere hedendaagse improvisatie. Zijn honger is groot om zo in duo te performen met Julien Desprez op gitaar.
Julien Desprez is een muzikant en performer in Parijs. Jazz en rock waren zijn vroege muzikale liefdes, maar ze evolueerden snel naar vrije vormen waarin lichaam en ruimte hun plaatsen vinden door middel van geluid. Door een mix van acties op het instrument en een spel van voeteffectpedalen resulteert dit in een muziekvorm waarbij het lichaam ten volle wordt betrokken.

NATE WOOLEY ‘7 STOREY MOUNTAIN’

Nate Wooley (trompet) – C. Spencer Yeh (viool,zang) – Samara Lubelski (viool, gitaar, bas) – Chris Corsano (drums) – Ryan Sawyer (drums) – Teun Verbruggen (drums) – Bram De Looze (toetsen) – Julien Desprez (gitaar) – Hendrik Lazure (toetsen)
De Amerikaanse trompettist Nate Wooley  is trouwens een goede vriend van John Zorn. Het gaat hier over de songcyclus 7 Storey Mountain. Wooley schreef de muziek zonder specifiek genre in gedachten. Hij is speciaal een week voordien naar België afgereisd om te oefenen met de medemuzikanten in die Werkplaats Walter.
Nou was is me dat een luide herrie zeg, zeker voor de buurt, constant ruim 80 db door je oren. Ze dwingen je tot luisteren maar met zoveel muzikanten weet je niet waar eerst naar kijken: twee violen, drie drummers, 2 toetsen, 1 gitaar en die ene trompet die soms klinkt als gezang. Het is erg speciaal dit. Ze spelen 1 lang nummer. Je kan nog moeilijk van gedachten wisselen met je vrienden. Ik weet niet hoe ik dit moet omschrijven maar ik trek langzaam huiswaarts beetje moe en voldaan.