GENT JAZZ @ DE BIJLOKE - 30/06/19

Delv!s

DELV!S

Delv!s is soul/funk van eigen bodem. En mocht de man geen Nederlands spreken, dan zouden we vergeten dat hij hier geboren is. Hij wordt niet voor niets de ‘Soulprince’ genoemd. Ja, zelfs ‘The King of Belgian Soul’. Hij heeft het gewoon. Zijn band mag er ook zijn en zorgt voor een strakke omlijning van zijn ‘soulfulle' en funky stem die je moeiteloos meevoert in zijn groovy wereld.

Dit is het eerste optreden vandaag en de tent loopt al aardig vol. Het is een staand publiek vandaag. Dan weet je, hier zal worden meegeleefd, gedanst, bewogen, gezongen…
Met het eerste nummer ‘Let Me’ zit de groove er al meteen in. Deze artiest zingt en performt met een natuurlijk gemak. Hij combineert de laid back van jazz met de onweerstaanbare groove van funk. Bij Delv!s voel je alleen maar SOUL FUNK SOUL FUNK en nog meer van dat. Het is alsof het hem op het lijf is geschreven.

Niet alleen de strakke band maar ook de goeie backings zijn opvallend aanwezig.
Nummers zoals 'Tell Me', 'I Try', 'Sunday Interlude', ‘Mama' (een liedje voor de pappa’s zoals hij zelf zegt), 'So Much', 'Come My Way', ‘Brother'… volgen elkaar op en de tijd vliegt smoothly voorbij. Yeah Yeah Yeah en meer moet dat niet zijn. Een voortreffelijke, korte, strakke en boeiende set met voortreffelijke muzikanten die het publiek meteen boeien. De toon en de vibe is gezet voor het volgende concert. Een fantastische opener!

JUDI JACKSON

Judi Jackson is een 26-jarige jazzvocaliste en multi-instrumentaliste en een rijzende ster. Volgens de anekdote, gaf Wynton Marsalis haar als 14-jarige CD’s van Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Nina Simone. Ze wou toen al een artiest worden die het verschil maakt en grenzen verlegt. Ze had natuurlijk geen betere voorbeelden kunnen nemen. Haar stem wordt omschreven als rauw en krachtig. Ze is iemand die graag controle heeft maar toch vrijgevig is.

Net voor het optreden, komt ze even ‘soundchecken’. Dan al charmeert ze meteen. Ze richt zich tot het publiek en zegt hen dat ze er meteen aankomt binnen 5 minuutjes en spreekt een paar woordjes Nederlands. Dat is natuurlijk altijd sympathiek en getuigt van respect voor je publiek. Meteen bij haar eerste nummer is het binnen een paar seconden duidelijk dat deze zangeres één en al energie en overgave is. Ze is voortdurend in interactie met haar publiek. Haar eigen nummers zijn ook echte verhalen met een engagement. De keren dat ze ‘dankuwel’ heeft gezegd, zijn ontelbaar. En dit was gemeend! Eén van haar eigen nummers ‘The Waves’ beschrijft ze als een ‘cry for help’ en ze nodigt het publiek uit om hierover te reflecteren. Ze wil dus heel duidelijk een boodschap brengen en zoals ze al wist toen ze nog kind was, ze wil grenzen verleggen. In dit nummer is de pianosolo virtuoos. In ‘Look No Further’ heeft de bas zijn mooi solo moment. ‘Behalve eigen nummers zingt Judi Jackson ook covers maar dan uiteraard in een eigenzinnige versie. ‘Peel Me a Grape’ is zo’n nummer. Haar ‘all-time favourite’ is ‘Love Me or Leave Me’. Tot slot brengt ze ‘House of The Rising Sun’. Neen, niet wat u dacht. Wel een hele doorleefde en boeiende versie die ze volledig naar haar hand heeft gezet. Net zoals het allerlaatste bisnummer ‘Wild is the Wind’ van Nina Simone.

Ze eindigt de set even krachtig en energiek als ze begonnen is. Judi Jackson is een bruisende, jonge en multigetalenteerde dame. Haar wilskracht en overtuiging spat uit haar nummers en performance. Ze is energiek en krachtig maar tegelijk ook breekbaar. Haar stem klinkt soms fragiel, hoog en teer maar ook rauw, warm en laag. Dit is een vrouw met verschillende facetten (zowel vocaal als instrumentaal) en een vaste overtuiging, een zeer toegankelijke artieste met een boodschap die de hand reikt naar haar publiek. De vele oprechte ‘dankuwel’, en ’I love you so much’ maken van haar een warme persoonlijkheid die door het publiek wordt gewaardeerd. Ze maakt inderdaad het verschil en zal zeker nog grenzen verleggen.

JASPER STEVERLINCK

Jasper Steverlinck is helemaal terug! Met zijn nieuwe album ‘Night Prayer’ stond hij wekenlang onafgebroken in de top 5 van de album charts en zijn gelijknamige tournee telde meer dan 30 uitverkochte concerten. ‘Night Prayer’ is zijn tweede soloplaat. Hij werkte hiervoor samen met Jean Blaute en nam alle nummers in 1 take op. Eerlijker wordt het niet.

Voor deze performance op Gent Jazz heeft Jasper zich omringd met strijkers. Jasper brengt nieuwe breekbare songs. Eerlijk en oprecht. Hij heeft een fantastische stem die perfect dit soort nummers kan dragen. Hij schrijft ook zelf zijn nummers en legt er zijn persoonlijk verhaal in of dat van mensen rondom hem. Zo is er het mooie intimistische ‘When Will I Be With You?’ met een mooie viool intro. Hij haalde ook inspiratie bij Leonard Cohen en Miriam Makeba. ‘Here’s to Love’ is de meest bekende song, ook voor diegenen die niet alle nummers kennen van hem. Het blijft een prachtig nummer. Ook ‘Broken’ waar hij volledig in opgaat, is een mooi moment. Bij Jasper Steverlinck moet je je niet verwachten aan energieke uitspattingen op het podium maar WYSIWYG (What you see is what you get). Je krijgt een zanger/songwriter met een gitaar, begeleid door andere muzikanten, die zijn nummers puur en eerlijk brengt, zonder franjes en zoals ze echt klinken, nl. altijd even helder en fris.

Sinds de start van Liefde Voor Muziek op VTM schieten zijn interpretaties van onder meer Niels Destadsbader (One Thing I Can’t Erase), The Dinky Toys (My Day Will Come) en Sylver (Turn The Tide) naar de top van de single charts. Vanavond brengt hij ook enkele nummers van collega’s uit het programma waar hij een eigen versie van gemaakt heeft. Maar ook andere covers zet hij naar zijn hand, zoals ‘I Need Your Love’ van Roy Orbisson. Het laatste lied van de avond is ’Night Prayer’, ook het laatste nummer op de gelijknamige CD.

Dit concert was misschien niet zo spectaculair als de andere vandaag maar was een mooi rustpunt met een fantastisch mooie stem en eerlijke songs uit het hart.

JAMIE CULLUM

Na 2009 en 2013 staat Jamie Cullum al voor de derde keer op Gent Jazz. Hij zal met zijn tournee en het nieuwe album ‘Taller’ enkel Gent aandoen als stop. En daar mogen we trots op zijn. Jamie heeft een hechte band met Gent. Hij vindt de gastvrijheid in Gent fantastisch en de stad heel mooi! Hij komt hier dus heel graag, zoveel is duidelijk. Hiervan getuigen ook zijn inspanningen om een paar woorden Nederlands te spreken. Goeienavond Gent! en de show kan beginnen! Want show dat krijg je van Jamie. Elk concert is spectaculair. Ik heb hem al ontelbare keren gekke toeren, staand en springend op de piano zien doen en dat is nog het minste, want de man is een rasperformer van het zuiverste soort. Hij geeft werkelijk alles aan zijn publiek. Ook vanavond. Hij heeft nog steeds een ontembare energie die aanstekelijk werkt.

We vliegen erin met een stevige blues. Yeah! dat is altijd een goeie binnenkomer. Binnen de minuut staat de tent al op z’n kop. Hij improviseert met een aangepaste tekst over ‘Belgian Girls’ en de actuele Engelse politiek waarin hij laat blijken geen fan te zijn de Brexit. Hij is ook erg geëvolueerd als songwriter en schrijft prachtige songs. Het zijn stuk voor stuk zeer aparte nummers die ook nog eens goed worden gebracht. Ook de muzikanten waarmee hij zich omringt zijn pure klasse.

Naast alle spektakel brengt hij ook hele intieme en rustige nummers zoals ‘When Love is in the Picture’. ‘Hard times’ begint dan weer als een ballad in de goeie ouwe stijl van Ray Charles en evolueert naar het einde toe in een iets steviger nummer.

De pianokruk vliegt geregeld aan de kant voor het betere stuntwerk al springend op en af de piano. Spelen doet hij ook geregeld staand. Hij begeeft zich ook in het publiek, dat natuurlijk dolenthousiast reageert. Jamie Cullum is een plezier om te horen én te zien spelen. Hij gaat ook moeiteloos over van de ene stijl in de andere. Pop, jazz, ballad, ska, beatboxing, hiphop…. kies maar! Dan is het weer tijd voor wat nostalgie. Het eerste concert dat hij ooit buiten het Verenigd Koninkrijk speelde was in België. Het nummer ‘Drink’ kondigt hij aan als iets wat vele Belgen goed kunnen. We houden het gemoedelijk en dan speelt hij een heel intieme en mooie versie van ‘I Got You Under My Skin’. Ik vraag me af of het over ons, de Belgen zou kunnen gaan?

Er passeren nog een aantal nummers de revue zoals het mooie ’I Ain’t Got Nobody’ (bluesy) en ‘Ocean Man’ (ska). Allebei weer heel verschillend van stijl. Eén ding is zeker, met Jamie Cullum verveel je je nooit. Hij brengt heel veel variatie in zijn songs, ritme, stijl en ja, dan is er natuurlijk nog de energieke Jamie die zit, staat, danst, springt, … De man is ook een meester in het bespelen van zijn publiek. Hij krijgt de hele tent zover dat ons meerstemmig zacht gezang weer de basis vormt voor bijvoorbeeld een korte omweg naar ‘Amazing Grace’. Of dat de hele tent op en neer springt op zijn commando. Wat het laatste nummer moet worden ‘The Age of Anxiety’, wordt het natuurlijk niet. Wie Jamie kent, weet dat hij niet altijd de regeltjes volgt die worden opgelegd door de organisatoren. En ja hoor. hij geeft dit zelf al aan voor hij aan het laatste nummer begint en komt nog ontelbare keren terug voor een ‘laatste’ nummer. Hij heeft er duidelijk zin in en wij ook.

Jamie, het was ‘vree wijs’. Die uitdrukking kende hij ook al. Hij is hier dus al volledig thuis. We hopen hem snel terug thuis te verwachten en zullen hem met onze ‘amazing hospitality’ ‘dixit Jamie Cullum’ met open armen ontvangen.

Christel Denoyel

Foto's © JiVe

 

 

-
Gent Jazz info
website  
facebook  

GENT, 30/06/19

 

Judi Jackson

Jasper Steverlinck

Jamie Cullum