FATHER JOHN MISTY @ DE ROMA, ANTWERPEN - 01/11/18

Father John Misty (°3/5/1981 - Rockville - Maryland) is sinds 2012 de naam waaronder Josh Tillman opereert nadat hij Fleet Foxes, de groep waarbij hij drumde, verlaten had. Voorheen bracht hij als J. Tillman een zevental albums uit. Deze kregen meestal positieve respons, maar het is toch sinds hij onder de pseudoniem Father John Misty platen uitbrengt, dat hij echt succesvol werd. Hij heeft sinds 2012 reeds vier albums uit, het dit jaar verschenen “God's Favourite Customer” is het laatste in de rij.

Bedouine (aka Azniv Korkejian) mag het publiek in stemming brengen voor Vader Jan aantreedt. Haar levensverhaal is een beetje een aardrijkskundeles : ze werd geboren uit Armeense ouders in het nu door de oorlog verwoeste Aleppo (Syrië), ze groeide op in Saoedi-Arabië en verhuisde in haar vroege kinderjaren naar de Verenigde Staten nadat haar familie, dankzij winst in de Green Card Lottery, een ticketje enkele reis naar “het beloofde land” had versierd. Ze bracht vorig jaar haar titelloze debuut uit, een collectie van tien songs die een mix zijn van americana, country en sixties/seventies folk. Ze treedt solo op met enkel een akoestische gitaar. Meteen valt in opener “You Kill Me” haar zeemzoete stem op, heel warm en ontwapenend. Voor ze “Nice And Quiet” inzet, looft ze het publiek dat zich ook zo gedraagt. Het moet gezegd, ik heb een publiek zelden zo stil en respectvol naar een voorprogramma weten luisteren. Ze laat het tempo nog zakken (of probeert dat toch) in “Solitary Daughter”. Dan is het tijd voor een cover, de niet zo bekende Elton John song “Come Down In Time”. Het is haar favoriet lied van deze bard en ze brengt het er prima vanaf. Ze verloochent haar roots niet en brengt met “Louise” een lied in het Armeens. Uiteindelijk sluit ze af met het iets meer uptempo “One Of These Days”, een prima afsluiter van een zeer geslaagd concert. We gaan zeker nog van deze dame horen.

Father John Misty (zang en gitaar) wordt bijgestaan door zes muzikanten; enkele van hen bespelen meerdere instrumenten (drums, gitaar, bas, toetsen, elektronica,...). Father John Misty ziet er onberispelijk uit in een smetteloos wit pak met daaronder ook een wit hemd. Hij opent met “Hollywood Forever Cemetery Sings” uit “Fear Fun”, dat steviger klinkt dan op plaat. Een nummer over sex op een begraafplaats is passend/niet passend (schrappen wat past) op 1 november. Voor “Mr. Tillman” schakelt hij over op akoestische gitaar, maar deze laat hij gieren dat het een aard heeft. Tijdens “Disappointing Diamonds Are The Rarest Of Them All” horen we een dubbele basgitaar en haalt Joshua zijn hoogste falset boven. “Chateau Lobby #4 (In C For Two Virgins)” heeft een onderhuidse spanning die de hele song aanhoudt. Hij is redelijk statisch tot iets voor halfweg de set, maar vanaf “Hangout At The Gallows” laat hij het showbeest in zich volledig los, hij danst en wervelt over het podium en zwaait vervaarlijk met de microfoonstandaard. Het daarop volgende “Only Son Of The Ladiesman” is groots, hij is altijd goedgemutst geeft hij ons (ironisch?) mee. “Nothing Good Ever Happens At The Goddamn Thirsty Crow” is een rustpunt, met zwoele danspasjes en theatrale gebaren pakt hij moeiteloos het publiek in. Vanaf nu volgen de hoogtepunten elkaar in sneltempo op : een prachtig, opgewekt “Real Love Baby”, “God's Favorite Customer” met Misty aan de piano, het sobere, met pianobegeleiding gebrachte “Pure Comedy” en het eerst rustig beginnende “Holy Shit”, dat later echter uitmondt in een apocalyptische geluidsorkaan. Het publiek vraagt en krijgt nog drie bisnummers, maar eerst geeft hij Coldplay en Chris Martin enkele serieuze vegen uit de pan. Het publiek smult van zijn stand-up comedy. Hij brengt nog een gevoelig “The Palace”, een uitbundig “I Love You, Honeybear” en als ultieme afsluiter het heftig rockend “Date Night” waarbij hij het publiek tot heftig handgeklap overhaalt.

Father John Misty heeft in een matig gevulde De Roma een concert gegeven waar alles inzit wat een mens van een concert mag verwachten : uitstekende songs met teksten die er toe doen en met subtiele dubbele bodems, een frontman die het publiek op een magistrale wijze weet te bespelen, stemmige belichting, muzikaal topniveau van de begeleiders die de songs gepast inkleuren. Hij deed een ruime greep uit zijn vier platen, enige bemerking is dat het even duurde voor het echt loskwam maar dit is detailkritiek. Hij gelijkt in niets meer op J. Tillman die ik twaalf jaar geleden in Trix zag, toen een vrij introverte singer-songwriter. Een meer dan geslaagde concertavond!

Lou van Bergen

Foto's en fotoalbum © JiVe

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, ANTWERPEN