JOHN PRIMER & THE REAL DEAL BLUES BAND @ DE WARANDE, TURNHOUT - 09/11/18

 

 

In Turnhout in Cultuurhuis de Warande was het deze week in de Kuub op vrijdag tijd voor een portie blues. Met Doghouse Sam & his Magnatones was het eerst opwarmen met een bluesband van Limburgse bodem en, na de onderbreking was het genieten van blues uit Windy City Chicago en van blues veteraan John Primer & the Real Deal Blues Band (RDBB).

Frontman Wouter Celis aka Doghouse Sam, frontman en zanger/ gitarist en zijn band de Magnatones voorstellen is op zich in ons kleine bluesland bijna overbodig, was het niet dat er vanavond van de reguliere line-up afgeweken werd. In het normale trio met als ritmesectie drummer Franky Gomez en bassist Jack “Fire” O Roonie, was de grote Kuringenaar Patrick “Pat Alley” Indestege (Rhythm Bombs, Black Cat Biscuit) vanavond door omstandigheden de dienstdoende bassist. Dat Indestege van wanten weet konden we nog zien en horen tijdens de finale van de BBC in Haacht waar Black Cat Biscuit (waar hij bassist is) in september de Belgische finale won en volgend jaar naar Ponta Delgada in de Azoren zal afreizen voor de EBC. In de Warande was het genieten van Doghouse Sam’s eerste optreden aldaar met heel wat nummers uit hun laatste album ‘Going Places’. Na de opwarmers maakten ze zeker indruk met het bluesy “A Little While”, het rockende “Slideaside” en, uit hun eerste album (‘Buddha Blue’ [2012]) “Back in the Ring”. Ook Wouter Celis kent zijn klassiekers en Mud Morganfield. Hun versie van Muddy Waters’ “Baby Pls Don’t Go” was top en, Franky Gomez bewees zijn kwaliteiten als “beste Europese drummer” tijdens een solo (als het moet zonder sticks en met de handen!) in “Your Next Move”. Wij en de aanwezigen waren tevreden en trokken ons tijdens de wissel even terug voor de gebruikelijke netwerking aan de rode toog van de Kuub.

John Primer, een van de laatste levende legenden van de Chicago blues, behoeft in blues middens geen introductie. Maar toch voor de blues dummies even zijn bio. John Primer, geboren in 1945 in Camden, MS, is een Chicago blueszanger en gitarist. John groeide op met de muziek van Muddy Waters en Elmore James. Als jonge knaap zingt hij spirituals in het plaatselijke kerkkoor en op zijn negende, leert hij gitaar spelen. In 1963 verhuist John naar Chicago en richt er zijn eigen groep The Maintainers op. De “eigen” stijl van de groep was gebaseerd op de ervaringen uit de Mississippi Delta en de Chicago West Side. Door John’s vlekkeloos gitaarspel en zijn goede zangkwaliteiten, werd hij in 1974 lid van de huisband van de Theresa’s Lounge (een blues en roots club in Chicago). Hier ontmoet hij Sammy Lawhorn, de ex gitarist van Muddy Waters, iemand die veel invloed op zijn stijl zal hebben. In 1979 wordt John gevraagd om mee te spelen met de Willie Dixon’s Chicago Blues All Stars en in 1980 werd hij de leider van de Muddy Waters Band. Hierin speelt hij tot in 1983, wanneer Muddy Waters sterft. John wordt daarna de leider van Magic Slim & The Teardrops. Samen touren ze meer dan dertien jaar.

Pas rond midden jaren ‘90 breekt Primer ook als soloartiest door bij het grote publiek. In 1995 verschijnt zijn éérste soloalbum ‘The Real Deal’ op het Atlantic Warner label. In 2008 brengt hij onder zijn eigen Blues House Production label een nieuw album ‘All Original’ uit. De highlights in John Primer’s palmares? Een selectie: 85 albums, 2 Grammy Nominaties, 2 Lifetime Achievements, 9 Blues Music Award nominaties, 2010: Living Blues Awards: “Blues Artist of the Year” – Blues Music Awards: “Album of the Year”, 2013 “Acoustic Album of the Year” & “Traditional Blues Male Artist of the Year” – Lifetime Achievement Award, 2016: Blues Music Award “Traditional Blues Male Artist of the Year”, 2017: Chicago Blues Hall of Fame, 2018: The Muddy Award, 2018: Living Blues Award…

Na zijn wat mislukt optreden in Geel in 2016 (waar Primer zijn show stopte o.w.v. hij wat “te” veel in de rook opging op het podium), keken we uit naar zijn optreden hier in de Warande, dat deel uitmaakt van zijn “2018 European Tour”. Rond 21u30 begonnen John Primer & the RDBB aan hun set. Primer’s Real Deal Blues Band bestond voor zijn Europese tour uit harmonicaspeler Steve “Bell” Harrington, bassist (ik verstond bij de voorstelling enkel zijn voornaam) Dan ? (vervangt hij Charlie Hosch Jr. aka Chuckaluck als bassist van de RDBB?) & drummer Lenny Media. Waarbij we moeten vermelden dat zowel Lenny als Steve nog in de band van Magic Slim gespeeld hebben, dat Steve de zoon is van Carey Bell en de broer van Lurrie Bell en, een origineel lid van de RDBB is. Uitkijken hoe de RDBB het gaat doen zonder een tweede gitarist en hoe Steve Bell dit gaan opvangen?

Met “Same Old Blues” opent Primer erg funky en erg gedreven de set. Op harmonica opent Steve Bell daarna de shuffle “I Want to Get Close to You Baby”, waarin hij in een eerste solo laat horen wat hij als harpist wat waard is. Voor de slow blues ”Forty Days & Forty Nights” heeft Primer een metalen slide over zijn vinger geschoven en verwent hij ons met knap slide werk. Na een verwijzing naar de Rolling Stones en Muddy Waters, met wie hij al samen op het podium stond en de opmerkingen dat er cd’s te koop zijn en, dat hij twee nieuwe albums uitbracht (een met Bob Corritore ‘Ain’t Nothing You Can Do’ en het compilatiealbum ‘Chicago Plays the Stones’), gaat Primer na nog wat spontaan gemompel uptempo verder met “Why Don’t My Baby Treat Me Right?”. Oogcontact met Steve Bell en een knik is het teken voor het inzetten van Muddy Waters’ “Hoochie Coochie Man”. Primer vertelde me in het interview dat we in Geel met hem deden, dat het publiek Muddy Waters van hem verwacht en dat jonge mensen van Muddy houden. Primer rondt de Muddy Waters’ medley af met de zin “I'm a man, I'm a rollin' stone”, verwijzend naar de “Mannish Boy”. Daarna is het, of er een trein doorheen de zaal raast. Op zijn nieuwe gitaar zet Primer vervolgens wat zenuwachtig “Rainy Night in Georgia” in,terwijl hij ook het einde van de show aankondigt. Met Muddy’s “Got My Mojo Workin’” sluit hij daarna af. De zaal zingt het nummer enthousiast mee wat voor Primer het teken is, om zeker met enkele encores nog even verder te gaan. Na de slow blues “Angie” (een Stones’ nummer uit het vernoemde compilatiealbum) en Little Milton’s “The Blues is Alright” valt het doek in de Warande in Turnhout.  

Op de homepage van John Primer staat de volgende zin: “You Can’t Paint the Blues Without the Primer!”. Terecht, want waar vind je nog een drieënzeventig jarige die zo enthousiast op het podium zijn blues speelt, die je bij ieder akkoord van zijn gezicht kan aflezen en, die hij deelt met zijn publiek? John Primer zou met zijn Amerikaanse band in 2020 (hij wordt dan vijfenzeventig!) opnieuw naar Europa en België komen. Move2Blues zou hem dan al uitgenodigd hebben voor een optreden in de MOD in Hasselt. Wij koesteren ondertussen de goede herinneringen die we na vanavond van John Primer overhouden en rijden rustig naar huis, met in ons hoofd “the blues is alright, alright, every day and night ”...  

Eric Schuurmans

 

John Primer - meer video's : video - video

 

Doghouse Sam & his Magnatones - meer video's : video