WHITE DENIM @ TRIX, ANTWERPEN - 17/11/2018

Het is het laatste optreden van een uitgebreide Europese Tour dat de mannen van White Denim naar de Trix brengt. De band in een muziekcategorie vastpinnen is zowat onmogelijk, ze weten een geheel eigen geluid te creëren door rock & roll te verrijken met onder andere psychedelica, blues, soul en fusion rock elementen. Deze zomer brachten ze hun zesde album uit “Performance”, opvolger van het album “Stiff” dat met meer soulinvloeden en minder psychedelica tot nu toe, hun meest succesvolle album is. Opgenomen in hun nieuwe studio ‘Radio Milk’ met medewerking van drummer Conrad Choucrou en diverse mensen op de keyboards, zijn er ditmaal duidelijk meer glamrock invloeden van de jaren 70 aanwezig.



Gitarist-zanger James Petralli en bassist Steve Terebecki blijven de drijvende spil van de band. Ze richtten de band in 2005 op met drummer Josh Block. In 2010 kwam tweede gitarist Austin Jenkins de band versterken. Het in 2013 verschenen “Corsicana Lemonade” werd hun eerste album dat in de hitlijsten belandde. In 2015 verlieten Block en Jenkins de band om met Leon Bridges te gaan toeren wat allicht financieel lucratiever was. Het duo Petralli/Terebecki producete trouwens het album “Gracias Señor” van The Sore Losers.

Bovenal is White Denim natuurlijk een live band, Petralli en Terebecki spelen met een nieuwe bezetting hun “Performance Tour”, achter de drums zit Greg Clifford en de toetsenvirtuoos Michael Hunter slaagt er in het gitaarwerk van Petralli knap te verrijken.

Het openingsnummer “Real Deal Momma” is een mooi voorbeeld van het geluid van de band, 50”s rock & roll nummer opgesmukt met het gitaarwerk van Petralli. Het tempo van het optreden ligt hoog, vele songs worden naadloos achter elkaar gespeeld zoals alleen een goeie live band dat kan. Petralli gaat helemaal op in zijn gitaarsolo’s dat bewijzen zijn vele grimassen die hij trekt tijdens het musiceren maar ook de rest van de band kent geen rustpunt. De soul van “Had2Know”, de pop van “Performance” of “Backseat Driver” dat aan Stevie Wonder doet denken, de band tracht hun muziek niet eentonig te houden en of dat lukt. Met “Place To Start” wordt er even gas teruggenomen, een nummer met een Steely Dan gevoel waarbij Michael Hunter zich helemaal mag uitleven op de toetsen. En het publiek genoot meer en meer het is dan ook niet elke dag dat men een dergelijke virtuoze band live aan het werk ziet.

“Sky Beaming” van het laatste album is een nummer dat bassist Terebecki schreef en bevat wel wat jazzrock à la Weather Report, buiten een straffe bassist is hij dus ook een fijn songwriter. Ondanks de soms lange solo’s blijft het optreden boeiend, het instrumentale “At The Farm” bevat een mooie portie Southern rock, de band is niet voor niets afkomstig van Austin, Texas. “It Might Get Dark” en “Magazin” zijn nog twee leuke nummers uit “Performance” waarbij het geluid van de glamrock van T-Rex niet ver weg is, nummers die fel contrasteren met de fusionrock en psychedelische kant van de band maar dat maakt hen juist aantrekkelijk.

Het einde van de set wordt ingeleid door “Fine Slime” een nummer dat aan Prince doet denken en uiteindelijk na 24 nummers sluit men het optreden en de toer af met “Pretty Green”. White Denim blijft ons album na album verrassen, steeds creatief vernieuwend met een vanzelfsprekende virtuositeit, live ‘a must have seen’.

Luc Nuyts

Foto's © Sonja Schepers

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN