FRANK TURNER & THE SLEEPING SOULS @ ZAPPA, ANTWERPEN - 19/10/18

In 2000 begon Frank Turner zijn muziek carrière in de hardcore punkband “Million Dead”. De band bracht twee volwaardige albums uit maar wegens muzikale meningsverschillen hielden ze het in 2005 voor bekeken. Na het horen van Springsteens “Nebraska” besloot Frank Turner zijn muzikale carrière een andere wending te geven. Op zijn eerste EP’s als soloartiest speelt hij vooral akoestische folk punk nummers. “Sleep Is For The Week” (2007) wordt zijn eerste volwaardig album met de band “Dive Dive” als begeleidingsband, meer dan tien jaar later is dit nog steeds zijn vaste begeleidingsband maar nu onder de naam “The Sleeping Souls”.


Inmiddels heeft Frank Turner al een heel oeuvre aan muziek bij elkaar geschreven, evoluerend van een folk punk troubadour naar een geweldig rockartiest met een eigen stijl. Dit jaar verscheen zijn zevende langspeler “Be More Kind”. Producers Jenkins, Block (White Denim) hebben de traditionele folk elementen wat naar de achtergrond verschoven en hedendaagse technieken zoals beats, loops en synths toegevoegd om het geheel een beetje anders te laten klinken dan het traditioneel rockgeluid. Dit nieuw album brengt Frank Turner en zijn band weer op de podia, na een uitgebreide Britse en Amerikaanse toer is het de beurt aan Europa. Ook België wordt ditmaal niet vergeten, het is al vier jaar geleden dat de man hier nog een cluboptreden gaf!

Zaal Zappa in Antwerpen kreeg de eer de man te ontvangen en met het een zo goed als uitverkochte zaak mocht Frank Turner zijn live reputatie waarmaken.

De boodschap van de avond werd al in het openingsnummer verkondigd, “Be More Kind”, liefde en vriendelijkheid, het uitgesproken wapen tegen al het slechte in deze wereld. Dat gezegd zijnde krijgen we met de nummers “1933”, “Get Better” en “Recovery” het betere punkrock werk van Frank Turner. Punkrock duldt geen regels toch heeft Turner er twee, ‘don’t be an asshole’ en ‘sing along when you know the words’. Met een aaneenschakeling van het bekendere werk wordt er duchtig meegezongen en gedanst. Het rustige “The Lifeboat” zorgt voor een kort rustpuntje, waarna de boel weer ontploft met ouder opzwepend werk zoals “If Ever I Stray”, “Try This At Home” en “Long Live The Queen”.

The Sleeping Souls verdwijnen even van het podium waarna we een akoestisch solo intermezzo krijgen, “Ballad Of Me And My Friends” een nummer uit zijn eerste solo EP en “Little Aphrodite” dat hij eigenlijk nooit meer gespeeld heeft maar het nu doet op aanvraag van een fan, het nummer is geschreven voor de verjaardag van een ex Grieks liefje. Na het bekoorlijke “The Way I Tend To Be” komen The Sleeping Souls terug het podium op om een ijzersterke finale te spelen. “Blackout”, radiovriendelijke single uit het nieuwe album zet de zaal terug in beweging en met “Out Of Breath” vraagt en krijgt Turner een moshpit en met het finale “Photosynthesis” klopt menig punkrockhart weer sneller, "And I won't sit down, and I won’t shut up and most of all I will not grow up!!!"

Dat Frank Turner één van de betere live performers is die er op dit moment rondlopen is zeer zeker, energetisch, innemend en één met zijn fans. Tijdens het bissen duikt hij het publiek in om al surfend een rondje te maken tussen zijn fans. “I Still Believe” gekoppeld aan het punkrock gedeelte van “Four Simple Words” geeft weer een enorme boost, ‘hi ho hi ho we’re heading out to he punkrock show’. Na nog een dansje gemaakt te hebben met een fan komt er met de tearjerker “Polaroid Picture” een einde aan Frank Turners 2253ste show als soloartiest.

‘Now who'd have thought that after all
Something as simple as rock 'n' roll would save us all’. (Still Believe, Frank Turner)

Luc Nuyts

Foto's © Sonja Schepers

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

KAVKA ZAPPA, ANTWERPEN