KACEY MUSGRAVES @ HET DEPOT, LEUVEN - 20/10/18

Kacey Musgraves (° 21/8/1988 - Mineola - Texas) was reeds op heel jonge leeftijd met muziek bezig. Zo speelde ze op haar achtste al banjo en op haar twaalfde gitaar, ze schreef op die leeftijd reeds haar eigen songs, die ze samen met Alina Tatum uitbracht als Texas Two Bits. Onder eigen naam bracht ze in 2002 “Movin' On” uit, later gevolgd door “Wanted : One Good Cowboy” en “Kacey Musgraves”, allen als onafhankelijke albums. Haar debuut voor platenmaatschappij Mercury Nashville was het in 2013 verschenen countrygetinte “Same Trailer Different Park”. Het twee jaar later uitgebrachte “Pageant Material” lag muzikaal in het verlengde van dit album. Het dit jaar gereleasde “Golden Hour” toont een verschuiving naar een moderner, meer popgericht geluid. De plaat werd door de verzamelde pers de hemel ingeprezen en daarom is het ietwat verrassend dat Het Depot niet uitverkocht is, maar veel scheelt het echter niet want de zaal is bijzonder goed gevuld.

De twintigjarige Soccer Mommy aka Sophie Allison uit Nashville - Tennessee mag de avond openen. Ze was net als Kacey reeds op heel jonge leeftijd met muziek bezig. In 2017 bracht ze op het prestigieuze Fat Possum Recordslabel “Collection” uit, een verzameling songs die ze in de loop der jaren op Bandcamp had uitgebracht maar terug had opgenomen. Dit jaar verscheen haar officiële debuutplaat “Clean” die goed onthaald werd door de muziekpers. Ze begeleidt zich met een elektrische gitaar die gruizig staat afgesteld. Hierdoor is er weinig variatie in het optreden en past de klank niet echt bij haar stem. De zang is ook niet altijd even sterk, tijdens “Flaw” is deze bijzonder wankel. “Cool” kan me wel bekoren maar de versie van Bruce Springsteens “I'm On Fire” doet pijn aan de oren. Ze schakelt voor de laatste twee nummers “Still Clean” en “Allison” over op een andere gitaar en dan is de klank beter. Ze kan me vanavond niet overtuigen maar het zou interessant zijn om ze eens met een groep aan het werk te zien, dan wordt het mogelijk een ander verhaal.

Kacey Musgraves wordt bijgestaan door zes muzikanten waarvan de meesten meer dan één instrument bespelen (pedal steel, gitaar, banjo, toetsen, cello, drums en bas). Ze is blij om voor de eerste keer in België te spelen en ondanks het feit dat country hier niet zo populair is, is er toch veel volk opgedaagd. Kacey ziet er ravissant uit in een crèmekleurige rok met een bijpassend topje. Ze opent met “Slow Burn”, waar ook de laatste plaat mee begint. Ze zingt het staande op een trap in het midden van het podium. Ze gaat voort met drie andere songs uit “Golden Hour” : “Wonder Woman”, “Butterflies” en “Lonely Weekend”, tijdens hetwelke het publiek deels de zang overneemt. De muzikanten kleuren de nummers smaakvol in met afwisselend de nadruk op de pedalsteel (Kacey's favoriete instrument), banjo of toetsen. Zo heeft “Keep It To Yourself” een prachtige pedalsteel partij en in het op gejuich onthaalde “Merry Go 'Round” voert de banjo de hoofdtoon. Beide songs zijn uit het in 2013 verschenen “Same Trailer Different Park”. “High Time” uit “Pageant Material” wordt ingeleid door een lange instrumentale intro.

Ongeveer halverwege het optreden wordt de setting veranderd, de muzikanten zetten zich vooraan op het podium voor een akoestisch intermezzo (pedalsteel, banjo, staande bas, twee akoestische gitaren en drums), waardoor de nummers meer country klinken. “Mother” schreef ze op de veranda van haar huis in Nashville omdat ze haar moeder mist die in Texas woont. Ze opent het aangrijpende nummer solo vooraleer de andere muzikanten invallen. Voor ze “Family Is Family” inzet, stelt ze uitgebreid de groepsleden voor; ze zijn tijdens een tour familie voor haar. Het is een typisch, ouderwets countrynummer met een knappe melodie. Een hoogtepunt in de set is zeker het hartverscheurend mooi gezongen “It Is What It Is”, kippenvel is ons deel. Met “Love Is A Wild Thing” wordt de intieme, akoestische set afgesloten.

“Velvet Elvis” is verrassend dansbaar en een stijlbreuk met wat voorafging. Het publiek swingt voorzichtig. In “Happy & Sad” vertelt ze dat ze dikwijls een dubbel gevoel heeft, blij en gelukkig, maar desondanks ook een beetje droevig. Ze sluit de reguliere set af met het vrolijke countrydeuntje “Follow Your Arrow” tijdens hetwelk ze haar fluitkunsten laat horen. Ze komt nog terug voor drie bisnummers : het enkel door piano begeleide “Rainbow” (nog een hoogtepunt), de smachtend gezongen Brooks & Dunncover “Neon Moon” en de discodeun “High Horse”. Na 1u45 zit het concert erop. Kacey Musgraves heeft Het Depot ingepakt met country/countrypopparels van songs. Het onverwacht jonge publiek reageerde met een ongezien enthousiasme. Ze was verrast dat er zoveel Amerikanen aanwezig waren en die zorgden waarschijnlijk voor de uitbundige reacties. Persoonlijk heb ik het meest genoten van het akoestische countrygedeelte van de set, maar het was zonder twijfel over de hele lijn een geslaagd concert. Kacey kwam, zag en overwon. Na deze avond vermoed ik dat we ze in België nog wel gaan terugzien.

Lou van Bergen

Fotoalbum © Yvo Zels

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

HET DEPOT, LEUVEN