TIM EASTON @ TOOGENBLIK, HAREN - 26/10/18

Tim Easton is al een kleine 20 jaar gekend als songsmid bij het kleine publiek. Hij is geliefd bij medemuzikanten en toen de mannen van Wilco hem hielpen met zijn platen leek een grotere naamsbekendheid achter de hoek te loeren. Maar die bleef achter de hoek zitten en aldus is hij beschikbaar in kleine clubs als het Toogenblik. Tim heeft een heel leven achter zich (nu hij de 50 gepasseerd is) en dit leven komt ruim aan bod in de verhalen die hij vertelt tussen de nummers.



Hij grijpt voor dit concert in zijn oeuvre dat ondertussen al een 100 songs bevat verspreid over 12 platen. Hij kwam dan ook zijn laatste plaat “Paco & Musical Polaroids” voorstellen. Waarbij ¨Paco zijn gitaar is die hij sinds 1996 bezit. Het was zijn zesde passage in het Toogenblik en hij eerde voor zijn concert Luc Gheldof, de vorig jaar overleden programmator van het Toogenblik, die hem voor het eerst naar België haalde. Zichzelf begeleidend op akoestische gitaar en harmonica. En vanaf het eerste nummer tot het einde van het concert dat, pauze inbegrepen, een kleine 3 uur duurde dat hij wist te boeien. Zijn recept: zeer goed vertelde verhaaltjes over zijn songs doorspekt met veel humor en boeiende songs die het beste in zich hebben wat blues, folk en country te bieden hebben. Hierbij komen zijn helden naar voor als Bob Dylan (uiteraard), JJ Cale, Bluesmannen als Brownie Mc Ghee en Sonny Terry, Townes Van Zandt, Johnny Cash, Doc Watson en Woody Guthrie.

De teksten van zijn nummers zijn zeker ook altijd de moeite. Hierin blijkt hij een scherp observator te zijn van wat in de wereld rond hem gebeurd. Dat kan politiek zijn zoals in de opener “The News Black Out”, zijn privé leefwereld over zijn achtjarige dochter “mamma’s Boots”, gewone relatie songs “Gonna Be Allright”, gevoelens als heimwee “Just Like Home”. In de kleine dertig songs die hij speelde zaten ook enkele covers; “Gallon Pike” van John Hartford, “From Baltimore To Washington” van Woody Guthrie, Hij speelde ook verzoeknummers als het publiek deze vroeg, waardoor zijn oudere songs uit de platen “Special 20” , The Thruth Aboutt Us” en “Porcupine” goed vertegenwoordigd waren.

Hoogtepunten opnoemen is zinloos want dan doe je zoveel andere nummers te kort. Het concert klopte af na een kleine 3 uur de aanwezigen op zijn hand te hebben met zijn, volgens mij beste nummer, “One For The Ditch” . Op sommige momenten was het muisstil in de zaal en zag je iedereen vol vervoering genieten van wat er op het podium gebeurde. Meer moet dat niet zijn bij een concert lijkt mij. Vooral dat deze vakman dat doet met enkel zijn gitaar, harmonica en stem. Puur vakmanschap dus, zonder de tierlantijntjes die vele groepen nodig hebben. Hoed af voor Tim Easton, straf concert.

Lisael

Foto's © Yvo Zels

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TOOGENBLIK, HAREN