interview met 
THE ANALOGUES

Doorheen de jaren hebben we verscheidene coverbandjes van The Beatles de revue zien passeren, maar geen enkele groep brengt de muziek van The Beatles met zoveel precisie en overtuiging als de Nederlandse groep ‘The Analogues’. Het werd hun missie om de muziek die The Beatles zelf nooit live brachten – met andere woorden de periode vanaf 1967 – voor een publiek te spelen. Daarmee oogstten ze niet alleen succes in de Lage Landen. Stilaan wordt hun expertise ook ontdekt in Frankrijk, Engeland en Duitsland. En dat vinden wij meer dan terecht. Ze mogen niet alleen ‘Beatlespaus’ Mark Lewisohn, maar ook de onlangs overleden originele geluidstechnicus van The Beatles, Geoff Emerick tot hun fans rekenen. We ontmoetten Felix Maginn (gitaar/zang) en Diederik Nomden (toetsen/gitaar/zang) enkele dagen nadat ze optraden in de prestigieuze London Palladium. Daarvoor kregen ze van de Engelse pers veel lof. De recensent van dienst van The Daily Telegraph verwoordde het zo: “Most of us have never seen The Beatles live. After tonight I feel like at least I have heard them.” Aanleiding van dit gesprek is het geplande concert op 26 september in de Lotto Arena in Antwerpen, waarop ze het Beatlesmeesterwerk Abbey Road live zullen uitvoeren en waar we nu al reikhalzend naar uitkijken.

interview met 
WARREN HAYNES (GOV'T MULE)

Van de Amerikaanse Southern blues & rockband Gov’t Mule verschenen al tal van studioalbums, die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Songs die op plaat enkele minuten duren waaieren live uit tot stormachtige jams van meer dan een kwartier, waarbij elk bandlid zijn plaats vindt en het spelplezier tot op de achterste rijen spat. Anno 2019 bestaat deze iconische jamband nu 25 jaar. Om dit jubileum te vieren brengen ze nu "Bring On The Music - Live at The Capitol Theatre", hun nieuwe project, dat zal uitkomen op 28 juni 2019 via Provogue / Mascot Label Group. Deze release werd gefilmd in de Capitol Theatre in Port Chester (New York) op 27 en 28 april 2018, en werd met 9 camera's geregistreerd door de gerenommeerde muziekfotograaf en regisseur Danny Clinch (Pearl Jam, Bruce Springsteen, Foo Fighters, Phish). De release bevat meer dan 2 uur livemuziek, interviews met de band, beelden achter de schermen, foto's gemaakt door Danny Clinch door de jaren heen, en veel meer. Dit is de eerste keer dat Gov't Mule’s nieuwe stage-set en productie zijn verfilmd, waardoor de opwinding en het spektakel van een Gov't Mule-show dichterbij dan ooit voelt. De release zal beschikbaar zijn in verschillende configuraties: een deluxe 2 CD / 2 DVD-pakket (de CD en DVD hebben volledig verschillende tracklijsten en bevatten bonusvideo's van "Soulshine" en "Traveling Tune"), twee afzonderlijke dubbel-vinylpakketten, digitaal, Blu-ray en een 2-CD-pakket (met audio van de film.) De eerste live track "Life Before Insanity" van deze rock titanen is reeds eerder uitgegeven, even later gevolgd door "The Man I Want To Be" en vandaag is "Broke Down On The Brazos" de volgende smaakmaker. Over het eerste nummer zegt Haynes het volgende : "I’m happy we included the song "Life Before Insanity", the title track of our third record, as it is a good representation of that era of the band. The fans will enjoy it as it hadn’t been performed in quite a while and we just recently started playing it again." En dit is het ook, tijdloze muziek met een significant geluid, en was het tevens nog eens genieten van hun show in de AB in Brussel. Vooraf aan hun optreden spraken we met frontman Warren Haynes over hun nieuw project en gaf hij afsluitend aan dit gesprek raad aan alle jongeren die ook later in de muziekwereld willen stappen.

zie hier het interview 

interview met 
KOMMIL FOO

Kommil Foo is een Vlaams cabaret-duo, bestaande uit de broers Raf & Mich Walschaerts, en zij bestaan dit jaar 30 jaar. 30 jaar van onafgebroken maken en spelen. Om dit te vieren hebben ze nu een voorstelling gemaakt, genaamd 'Oogst'. Raf, Mich, hun mooiste liedjes en hun strafste verhalen. Kommil foo op z'n best dus. Maar er is, natuurlijk, meer...Op 22 september 2018 stond hun nummer ''Ruimtevaarder'' zowaar op nummer 1 in De Lage Landen-lijst van Radio 1. Zij stootten daarmee ''Ploegsteert'' van Het Zesde Metaal van zijn troon. De Lage Landen-lijst bestaat al sinds 1945 en bekroont de 100 beste Nederlandstalige liedjes! En tot slot zitten zij natuurlijk in dit seizoen van 'Liefde voor Muziek', hét muziek-programma bij uitstek waar artiesten elkaars liedjes coveren. De broers lijken de vreemde eend in de bijt, maar zij onderscheiden zich net van de rest met hun unieke benaderingen van de nummers. Zij blijven helemaal trouw aan hun gekende stijl. Gewoon, Kommil Foo dus... oogst. We spraken met Mich Walschaerts.

zie hier het interview 

interview met 
JAMES HUNTER

Van Morrison ontdekte de Britse zanger James Hunter jaren terug en maakte met veel liefde gebruik van zijn vocale reikwijdte, zowel live als in de studio, en noemde hem 'Het best bewaarde geheim in de wereld van de Britse soul en R&B'. Zijn eigen uitstapjes in de R&B veroorzaakten weinig deining, maar sinds hij onderdak vond bij de soulmaniakken van het New Yorkse Daptone, lijkt de puzzel gelegd. Hunter klinkt als een oude Amerikaanse soulpriester, zijn getaande stem gutsend van hartzeer én levensvreugde. Met zijn vierde album "Hold On!" (2016) maakte Hunter zijn debuut op dit befaamde label Daptone Records (o.a. Sharon Jones, Charles Bradley). Hierop werkt de Britse soulman opnieuw samen met Daptone geluidsarchitect Gabriel Roth, die ook van de partij was op de geslaagde voorganger "Minute By Minute" uit 2013. Hunter is sinds zijn prille jeugd bezeten van vintage Amerikaanse soul en R&B. Die stijlen weet hij perfect samen te vangen met zijn goudeerlijke, soulvolle stemgeluid en moddervette grooves. Het is alsof Sam Cooke en Wilson Picket herrijzen uit het hiernamaals. Niemand weet feitelijk het originele geluid van de vroege R&B, de voorloper van soul, te vangen dan James Hunter. Zijn laatste album "Whatever It Takes" (2018) werd opgenomen in Daptone’s Penrose Studio in Riverside California. Met Daptone’s meesterproducer Bosco Mann achter de knoppen. Op "Whatever It Takes" overtreft Hunter zich zelf als zanger en liedjesschrijver. Niet alleen zijn poëtische teksten maar ook zijn stem en frasering zijn meesterlijk. De songs hebben melodieën die je meteen denkt te herkennen maar je weet niet waarvan. Duvelblues wist dit jaar James Hunter als headliner te strikken. Aangejaagd door de swingende ritme- en blazerssecties, gaf dit in Puurs de karakteristieke stem van Hunter alle ruimte om te excelleren. Met zijn vijf hondstrouwe bandleden, The James Hunter Six, kregen we hier in de late uurtjes een kokende performance, dampend van de soul, tijdens deze on-ver-ge-te-lij-ke editie van Duvelblues 2019. In de vroege namiddag hadden we vooraf aan zijn optreden een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse soul is.

zie hier het interview 

interview met 
HAZMAT MODINE

Hazmat Modine is een achtkoppige band uit New York. De band bespeelt een ongewone combinatie van instrumenten en met een zeer bijzonder geluid. Het is een opwindende mengeling van diverse genres als: Jamaïcaanse rocksteady, traditionele ‘Memphis blues’, jazz, swing, balkan, klezmer, rhythm & blues, rock ‘n’ roll en vaudeville. Met de unieke, grote bezetting en de nooit eerder vertoonde combinatie van Amerikaanse muziek met Oost-Europese invloeden en fanfare blijft deze achtmansband een fenomeen. Ze werkten samen met de Afrikaanse Gangbé Brass Band, Natalie Merchant, het Kronos Quartet en de Tuvaanse keelzangers van Huun-Huur-Tu. De band maakt met ontelbare invloeden echte roots en wereldmuziek en de virtuoze mondharmonicaspeler Wade Schuman zorgt er met zijn rauwe blues stem voor dat de boel niet helemaal ontspoort. In 2006 kreeg de band wereldwijd lovende recensies voor hun debuutalbum "Bahamut". Later volgde het album "Extra-Deluxe-Supreme" (2015), waarop weer prachtig nieuw materiaal te horen is. Op de nieuwe cd "Box of Breath" (2019) pakt de band thema’s als menselijkheid en sterfelijkheid op. Dat klinkt loodzwaar, maar onderschat de band niet. Op de openingstrack "Crust of Bread" bijvoorbeeld wordt echt brood (‘high quality whole grain’) gebruikt als percussie. Humor is nooit ver weg bij Hazmat. De cd kwam op 17 mei uit, en om deze te promoten kwam de band een week later Duvel Blues aandoen en was het genieten van hun Gipsy-blues extraordinaire. De afgelopen jaren heeft de band getoerd in meer dan 40 landen wereldwijd, van Nieuw-Zeeland tot aan Brazilië, en alles daartussen. Gezien hun druk programma waren we dan ook uiterst tevreden dan we frontman Wade Schuman voor de camera konden halen, voor een even extraordinaire interview.

zie hier het interview 

interview met 
DANY FRANCHI

Dany Franchi werd in 1990 geboren in Genoa, Italië en speelde al vrij jong in meerdere lokale bands. In 2008 beëindigde hij zijn muziekopleiding in Milaan en werd hij beroepsmuzikant. In 2009 vervoegde hij de populaire Zibba & Almalibre band, waarmee hij tourde en optrad in Italië. In 2011 richtte hij de Dany Franchi Band op, met als bassist Carlo Dellepiane en drummer Andrea Tassara. In hetzelfde jaar won Dany Franchi de ‘Blues for Youth Award’ als beste jong talent in de Italiaanse blues scene. Franchi debuteert in 2012 met "Free Feeling". Hij wordt hierop gesteund door 'Guitar' Ray Scona (The Ramblers) en blues gitarist Sean Carney. In 2014 nam hij zijn album "I Believe" op in Ohio, geproduceerd door Sean Carney. Dany’s derde album "Problem Child" verscheen in 2018, en naast de ritme sectie, bassist Nate Rowe (Gary Clark Jr.) en drummer Wes Starr (J.Vaughan, A. Funderburgh) werkten in de Wire Recording Studio in Austin, TX, ook toetsenman Jim Pugh (Robert Cray), gitaristen Anson Funderburgh & Andy T, The Texas Horns en mondharmonicaspeler Greg Izor mee aan het album. Dany Franchi wordt alom beschouwd als een van de beste, jonge bluesmuzikanten van dit moment. Hij is een jonge gitaarheld met een benijdenswaardige dosis talent en elegantie. Franchi is iemand die zeker noch kan en zal groeien, maar zijn geloofwaardigheid is nu al te voelen. Franchi mixt perfect de authenticiteit van het verleden met de blues van nu. Dany Franchi maakt niet alleen in Italië, maar ook ver erbuiten indruk! Tijdens Blues Maastricht troffen we Dany en zijn keyboardspeler Manu Ghirlanda aan op de festivalweide, en spraken hun even aan over hun komst naar Goezot en zoveel meer.

zie hier het interview 

interview met 
LITTLE JIMMY

Little Jimmy, The Original Belgian Blues Tiger, debuteerde in 1959 op de sinksenfoor in Gentbrugge. Met enige zekerheid kunnen we stellen dat Jimmy de eerste Vlaming was die over een elektrische gitaar beschikte. Een geleend exemplaar van een Nederlander weliswaar, maar dat doet verder niet ter zake. Wat wél ter zake doet is dat Roland hem in ’65 zag spelen in de Don Carlos aan de Kuiperskaai in Gent – dat is 2 jaar voor Roland debuteerde als fluitist-gitarist bij Miek en Roel – en zwaar onder de indruk was. In die tijd speelde Jimmy met een stel Indonesische muzikanten, The Sharks. Samen speelden ze in ’66 het voorprogramma van de Stones in het Sportpaleis van Schaarbeek. Die zaal bestaat al lang niet meer, maar gelukkig kan Jimmy het nog navertellen. Dit jaar wordt Little Jimmy aka Marc Claeys 75, en viert zijn 60 jarige bestaan als muzikant en brengt hij zijn nieuwe album "Blues Rebel" uit. Bluescoryfee Roland Van Campenhout was begin jaren 60 eerst getuige van een optreden van Little Jimmy vooraleer hij zelf muziek begon te maken. Little Jimmy om die reden omschrijven als The Godfather Of Belpop doet de man allerminst oneer aan. Het klopt ook wel aangezien Little Jimmy een pionier pur sang is. Als één van de eerste Vlamingen leerde hij overzeese muziek kennen. Midden jaren tachtig keerde hij naar België terug en opende een hotel. Samen met Roland en Jean Blaute zat hij ook nog in een groep die James & The Yellow Doll heette, maar na de dood van zijn vrouw trok hij zich terug op een woonboot. Na 1994 trad hij terug op als Don Croissant. We spraken onlangs met Little Jimmy over zijn nieuwe album, "Blues Rebel" en zoveel meer, maar ook na het interview bleven we ook luisteren naar deze aangename bluesman die graag zijn verhaal verder wou vertellen.

zie hier het interview 

interview met 
EVA DE ROOVERE

Na enkele jaren heen en weer gereisd te hebben tussen België en Amerika, geschreven, opgenomen en gespeeld te hebben in New York, Los Angeles, Nashville, Austin en Houston, kwam Eva in februari 2018 terug naar huis met een nieuw Nederlandstalig album: "La Loba". Haar inspiratie haalde ze uit het boek 'De ontembare vrouw' van Clarissa Pinkola Estés, uit gesprekken met cowboys en hipsters, uit steden in uitgestrekte woestijngebieden, uit badkamers vol kakkerlakken en uren luisteren naar de autoradio, uit meditatie, uit de kosmos. Eva De Roovere heeft 20 jaar rondgezworven in de muziek. Telkens haar plaats gevonden in verschillende genres. Begonnen bij de wortels, de traditie, de folk met Kadril. Dan de wijde wereld ingetrokken met Oblomow en verschillende projecten om dan naar de essentie te gaan met Kleine Blote Liedjes. Tot ze besloot haar aan te sluiten bij de wereld van de popmuziek – waar ze altijd graag vertoefd heeft – en alles plotsklaps ontplofte tot platina en triple gouden platen. Country en kleinkunst heeft ze gezongen, op het podium gestaan met Boudewijn de Groot, Thé Lau en Snow Patrol. Maar vooral altijd haar hart gevolgd. Na De Jager, Over & Weer, Mijn Huis en Viert volgden 3 Engelstalige albums: Chanticleer, Road Album (ep) en The Skinny Genes (familiealbum met haar neef Wim Punk, zanger en bezieler van The Wolf Banes). De kompanen op haar 6de soloalbum, La Loba, werden Tom en Aurélie. Zij hebben haar terug naar de 'roots' gebracht. Zonder hen had het verhaal nooit zo mooi kunnen worden dan het nu is. Voor dit album schreef Eva De Roovere de muziek, Tom Theuns en Aurélie Dorzée arrangeerden voor gitaar en viool, Michel Bisceglia schreef strijkersarrangementen en speelde piano, Serigne CM Gueye voorzag het van percussie en Toon Van Dionant kleurde hier en daar met drums. Diggy Dex werkte mee aan één song. Alles werd opgenomen in het kasteel van Laclaireau in Ethe. Het werd in post-productie opgenomen en gemixt door Eva en Fatty K Flamand @ Marmalade Productions en gemasterd door Frederik Dejongh @ Jerboa Mastering. Deze plaat kwam tot stand met de hulp van Rik Vereecken, alias Ervey. We spraken Eva over haar nieuwe album "La Loba" dat nu op 31 mei gaat verschijnen.

zie hier het interview 

interview met 
THE BLUES GIANTS

Als we een simpel rekensommetje maken dan staat Sugaray Rayford + Nick Schnebelen + Albert Castiglia + Jimi Bott + Willie J. Campbell gelijk aan een ware superband waarbij de naam 'The Blues Giants' misschien nog wel een understatement is! De heren van dit All Stars kwintet hebben hun naam echter niet gestolen, dat staat wel vast na hun passage in Moulin Blues, waar deze heren hun enige show in Nederland en laatste van hun Europese tour kwamen geven. De organisatie van dit tweedaagse festival mogen dit zeer geslaagde concert in gouden letters bijschrijven op het intussen al rijk gevulde palmares. Er was een tijd dat je voor ‘supergroepen’ moest opletten omdat die zelden het niveau haalden van de individuele grootheden. Maar die tijd lijkt voorbij. Op de afsluitende dag van dit festival vaagden twee bands die bedenkingen weg. Eerst was er The Proven Ones, het samengaan van zanger Brian Templeton, stergitarist Kid Ramos, toetsenvirtuoos Anthony Geraci, bassist Willie J. Campbell en drummer Jimi Bott, en enkele uren later waren The Blues Giants aan zet. Vooraf aan hun geweldige concert later die avond wisten we Sugaray, Nick, Jimi en Albert voor de camera te halen. Albert Castiglia kwam toen het interview al gestart was even later erbij zitten, want hij moest nog bekomen van uitzonderlijk nieuws dat hij even ervoor vernam in Spanje, hetgeen hij dan ook meteen vertelde toen hij aan tafel kwam aanschuiven. Benieuwd? Kijken maar!

zie hier het interview 

interview met 
THE PROVEN ONES

The Proven Ones zijn een echt All Star kwintet, met als zanger de Boston blueslegende Brian Templeton. Op gitaar de stergitarist Kid Ramos (dertien BMA nominaties en een lifetime Archievement Award), toetsenvirtuoos Anthony Geraci (drie BMA nominaties en één grammy nominatie), bassist Willie J. Campbell (5 BMA nominaties) en drummer Jimi Bott (19 BMA nominaties en BMA award als beste drummer in 2015). Dus een samenwerkingsverband van artiesten die zeker niet de minsten zijn in het vak. Een ieder heeft een bak aan ervaring in huis, ervaring die ze nu gebundeld hebben in The Proven Ones. Alle bandleden hebben hun sporen al lang verdiend door hun jaren lange verbintenis aan toonaangevende bands als The Fabulous Thunderbirds, Ronnie Earl and the Broadcasters, The Radio Kings, The James Harman Band, Rod Piazza and the Mighty Flyers, The Mannish Boys en Sugar Ray and the Bluetones en hun bijdrages aan artiesten als John Lee Hooker, Big Mama Thornton, Chuck Berry, Big Walter Horton, Big Joe Turner, Otis Rush, Bo Diddley en Pinetop Perkins. Wanneer je deze heren samenvoegt en hiermee een band vormt, dan weet je dat het gaat knallen, hetgeen ze bewezen met hun vorig jaar verschenen debuutalbum 'Wild Again', hetgeen meteen een veelbelovende start was van deze uitstekende band. Reden genoeg voor de organisatie van Moulin Blues om dit vijftal naar Ospel te halen, en wat we nog meer mogen verwachten hoor je in het geprek dat we hadden met Brian, Kid en Anthony vooraf aan hun concert later de avond, en waarbij de band wel degelijk bewees een groot potentieel te hebben en dit ook live waar te maken. The Proven Ones is met hun "America's Most Trusted Soul Treatment" in ieder geval een band om in het oog te houden, en wat ons betreft een samenwerking die nog lang mag blijven duren!

zie hier het interview 

interview met 
ERIC LINDELL

Authenticiteit. Sommige muzikanten hebben het van nature, anderen denken het zich toe te eigenen door een roots- of bluesplaatje op te nemen, maar blijven ten eeuwigen dage doen wat ze graag willen zijn. Eric Lindell, geboren in 1969 in San Mateo, California, maar al ettelijke jaren geleden verhuisd naar New Orleans, behoort onmiskenbaar tot de eerste categorie. De man werkt al meer dan twintig jaar gestaag aan een discografie die je op zijn minst indrukwekkend kunt noemen, niet zozeer qua omvang maar wel vanwege de constante kwaliteit die Lindell levert. Zijn platen zijn overheerlijke cocktails van blues, rhythm-and-blues en soul met nu en dan een fikse geut New Orleans funk, wars van aanstellerij en dikdoenerij. Relaxed, of zoals Amerikanen dat zo mooi uitdrukken: laid back, sfeervol, tijdloos en vertrouwd ... zijn adjectieven die van toepassing zijn op het werk van Lindell. Na zijn gedenkwaardige optreden tijdens Moulin Blues 2010, waar we tevens ook een interview hadden was dit jaar Lindell terug in Ospel, en waren we blij om onze rootsrocker na zeven jaar niet alleen op het podium maar ook achteraf backstage te zien en even met hem een leuk geprek te hebben, ook achteraf bleven we heel relaxed aan de babbel.

zie hier het interview 

interview met 
STUDEBAKER JOHN

'Studebaker’ John Grimaldi (°1952) is een Amerikaanse Chicago bluesgitarist en mondharmonicaspeler. Zijn bijnaam dankt hij aan de nu al legendarische Studebaker Hawk, waarmee hij nog altijd rijdt. John stamt uit een muzikale familie. Zijn vader vond je vaak in Maxwell Street in Chicago. John leerde jong harmonica spelen en kreeg van Hound Dog Taylor het advies, om ook slide gitaar te spelen. In de jaren ‘70 formeerde John zijn band The Hawks. De naam The Hawks is ook een eerbetoon aan zijn vriend J.B. Hutto, wiens band ook The Hawks heette. John debuteerde met The Hawks in 1979 met “Straight No Chaser’, daarna volgde “Rockin’ The Blues” (1985). “Nothin’ But Fun” uit 1988 is in Europe uitgebracht door het Belgische Double Trouble label. Ondertussen bracht John zijn zestiende studio album “Eternity’s Descent” uit. Hij nam het album op in Illinois samen met bassist Bob Halaj en drummer Earl “King of the Money Beat” Howell. Howell, vervoegt na tien jaar opnieuw John Studebaker & the Hawks. Alle dertien tracks, zijn originele John Grimaldi songs. De nummers zijn geïnspireerd door de blues, maar er zijn ook andere invloeden als van o.a. Peter Green, Mississippi Fred McDowell, Hound Dog Taylor, Jimmy Page en John Lennon te horen. In Ospel was Studebaker John met als begeleidingsband Joe Fink (drums), Rick Kreher (gitaar, ex Muddy Waters) en Mike Scharf (bas) en kregen we op zaterdag vroeg in de namiddag reeds een dampende Chicago Blues set van jewelste! Even later hadden we een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze songwriter en muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse blues is.

zie hier het interview 

interview met 
JOE LOUIS WALKER

De op 25 december 1949 in San Francisco, California geboren Joe Louis Walker is naast gitarist, zanger en songwriter ook een verdienstelijk producer. JLW is ook opgenomen in de Blues Hall of Fame en won vier keer een Blues Music Award. JLW komt uit een muzikale familie en begon al op zeer jonge leeftijd met gitaar spelen. Op zijn 16de was hij al een bekend gezicht in de muziekscene van San Francisco. In 1968 deelde hij een huis met de blanke bluesvirtuoos Mike Bloomfield (1943-1981), bekend van The Electric Flag en gastmuzikant achter Bob Dylan. Uiteindelijk debuteert Walker in 1986 op overtuigende wijze met het album "Cold is the Night". Na dit debuutalbum behoort hij meteen tot de toonaangevende Amerikaanse bluesartiesten, niet alleen in de San Francisco Bay Area maar ook ver daar buiten. En daartoe behoort JLW tot op de dag van vandaag. In het verleden speelde Walker met grootheden als Jimi Hendrix, John Lee Hooker, Muddy Waters, John Mayall, Steve Miller, Nick Lowe, Buddy Miles, Mike Bloomfield, Otis Rush en Thelonious Monk. Ook werkte JLW samen met onder meer Bonnie Raitt, Buddy Guy, Taj Mahal, Ike Turner, Branford Marsalis, James Cotton, Tower of Power en Clarence “Gatemouth” Brown. Daarmee is duidelijk dat Joe Louis Walker een enorme staat van dienst heeft. Naast de vele samenwerkingen en het uitbrengen van tientallen albums heeft JLW ook altijd intensief getourd. Zo speelde hij op nagenoeg alle grote festivals ter wereld waarmee hij in al die jaren een grote schare trouwe fans heeft opgebouwd. In een ver verleden speelde hij reeds op Moulin Blues, te weten in het jaar 1998 samen met Billy Branch en Matt Guitar Murphy. Door de jaren heen is hij eigenlijk alleen maar beter geworden. Zo genoten we van JLW in 2015, waar hij deel uitmaakte van de indrukwekkende line-up van het Ramblin’ Roots Festival in Tivoli Vredenburg, Utrecht, waar we toen ook de kans kregen om deze veelzijdige artiest te kunnen interviewen. Voor Rootstime reden genoeg, om nu vier jaar later, in Ospel tijdens het Moulin Blues fest. terug te praten over zijn verleden en vooral de toekomst.

zie hier het interview 

interview met 
DAVE HERRERO

Gitarist/zanger zanger Dave Herrero is opgegroeid in Tampa, Florida en was op jonge leeftijd al geobsedeerd door de Amerikaanse blues en rock and roll uit de jaren 50 en 60. Daar maakte hij kennis met de lokale en nationale muziekscene en speelde o.a. met de legendarische Johnny Winter en Lucky Peterson. Herrero verhuisde in 1996 naar Austin, TX en terwijl hij de Blues Society of Austin oprichtte met vrienden, Mark ‘Kaz’ Kazanoff, Nancy Coplin en Nicole Shiro speelde hij veelvuldig met Gary Clark Jr., Arc Angels, Charlie Sexton, Lazy Lester, Matt Powell en Seth Walker. Na Austin TX verhuisde Herrero naar Chicago en werkte Dave samen met zijn zijn oude vriend en talentvolle songwriter, Felix Reyes. Sinds zijn verhuizing van Austin naar Chicago heeft Dave talloze keren door Europa gereisd, tourde hij veelvuldig met Nikki Hill en speelde hij mee op haar debuutalbum, "Here’s Nikki Hill" (2013). Velen zullen Dave misschien wel kennen omwille van zijn optredens met de Texas Cannonballs enkele jaren geleden toen ze hier in de Lage landen op tournee waren, maar met een mix van blues, gospel, rock en texmex wist Dave dit jaar in Ospel aan het begin van de eerste festivaldag de tent op zijn kop zetten, al deden dit feitelijk al onze Belgen, Black Cat Biscuit en Boogie Beasts, dit even voordien ook al met veel verve. Het is goed te horen dat Herrero door te touren door heel Amerika inspiratie heeft opgedaan, van Florida tot Texas en Chicago. In Ospel maakte deze vriendelijke bluesman grote indruk en hierbij gaat het zeker niet blijven, neem dat gerust van ons aan. Vooraf aan dit optreden spraken we even met hem in zijn hotel.

zie hier het interview 

interview met 
WILLE & THE BANDITS

"Easily the best support I can remember us playing with". Het zal je maar gezegd worden door niemand minder dan Ian Paice van Deep Purple. Het Britse bluesrock trio Wille & The Bandits timmert hard aan de weg en heeft inmiddels een indrukwekkende live reputatie opgebouwd. Ze toerden met Deep Purple, Jon Butler Trio en hun unieke benadering van rock en blues werd geprezen door grootheden als Joe Bonamassa en Francis Rossi. Wille and the Bandits zag in 2010 het levenslicht. Het trio bestaat uit zanger/gitarist Wille Edwards, bassist Matthew Brooks en drummer Andrew Naumann. Als inspiratiebronnen noemen zij Pearl Jam, Ben Harper en Jimi Hendrix. Met hun frisse benadering van blues, roots en rock hebben de mannen een vaste plaats in de Britse blues scene weten te veroveren. Toen zij in 2014 op het beroemde Glastonbury festival speelden werd Wille and the Bandits door BBC Radio 1 gebombardeerd tot één van de 10 ‘must see’ bands. In 2018 sleepten ze verschillende Blues Awards in de wacht: ‘Innovation in the Blues 2018’ en ‘Blues Act of the year England 2018’. Hun album "Living Free" (2018) kreeg lovende recensies en geeft de sfeer van een concert van dit trio geweldig weer. Maar pas verscheen ook hun vijfde studioalbum "Paths", en om dit album te promoten waren onze Engelse rootsrockers vorige maand op tour door Europa en spelen ze later in juli ook nog op Bospop. Wij waren in Verviers waar we met zanger en gitarist Wille Edwards een aangenaam gesprek hadden in de catacomben van de Spirit of 66.

zie hier het interview 

 

 

nieuwe namen : DE STAAT / MARTHA DA’RO / PENUS / PINGWING SOUNDSYSTEM / WHISPERING SONS / NIKLAS PASCHBURG (de) / CIVIC (au) / CROWS (uk) / DJ ST. PAUL (nl) / MOONEYE / CONJUNTO PAPA UPA (ve) / VALLEY MAKER (us) / WILLY ORGAN / SCOTT YODER (us) / BRLRS / HIGHKICK WIZARD / BRUTUS / RAKETKANON / CHARLOTTE ADIGERY / THE GERMANS / PEUK / SUSOBRINO / THE SOFT MOON (us) / RIZAN SAÏD (sy) / PEAKING LIGHTS (us) / GRAVELROAD (us) / JORDAN MACKAMPA (uk) /

duyster. live op Leffingeleuren!
duyster-live opnieuw in de kerk van Leffinge met Marissa Nadler,
een exclusieve sessie van Bill Ryder-Jones en de terugkeer van Tomàn

INFO

De selectie voor de Belgian Blues Challenge 2019 is achter de rug. Artiesten kregen dit jaar opnieuw de mogelijkheid om zich via vi.be (Poppunt) te registreren. Vertegenwoordigers van de Belgische leden van de European Blues Union hebben de 21 kandidaten gewikt en gewogen en de volgende acht finalisten (in alfabetische volgorde) zullen het tegen elkaar opnemen op 12 oktober in OC Rooierheide in Diepenbeek, in een productie van Hookrock:

EXTRA NAPKINS - K-PAX BLUESBAND - LEE HIDES
LUCIFER MO BLUES - RAW BLUES EXPERIENCE
RED GASOLINE - STEVEN TROCH BAND - UP YOUR MULE

De winnaar zal België vertegenwoordigen op de 10de European Blues Challenge in Zaandam in Nederland op 17 en 18 april 2020.

WALTER TROUT
22.10.19 - DE ZWERVER - LEFFINGE

INFO ---_____________________TICKETS
Nieuw album Bai Kamara Jr

Bai Kamara Jr heeft een warme stem, soms funky en dan weer ingetogen, die niet zelden wordt vergeleken met die van Sting, Seal of Michael Kiwanuka. Zijn muziek is een opwindende smeltkroes van R&B, soul, blues, funk en jazz. Bai Kamara Jr spendeerde een deel van zijn jeugd in Sierra Leone en in Brussel, hij studeerde in Groot-Brittannië en vestigde zich meer dan een kwarteeuw geleden definitief in België. Als singer-songwriter/producer graaft hij steeds naar zijn roots. Hij werkte samen met Youssou N'Dour en Keziah Jones, is te horen op de internationale Love Album tour van Vanessa Paradis en speelde met Dani Klein van Vaya Con Dios. Deze geniale songsmid toonde eerder al zijn muzikaal talent in 5 albums (Living Room, Urban Gipsy, Disposable Society, This Is Home, The Mystical Survivors and The Some Rare Earthlings vol 1). Zijn volgende album, SALONE, klinkt opnieuw heel bluesy en verschijnt in januari 2020. Maar het Duitse M.I.G. label laat nu alvast de eerste single "Lady Boss" op ons los. Om dit nieuwe album te promoten zijn Bai Kamara Jr. & The Voodoo Sniffers op 5 februari 2020 in de Arenberg in Antwerpen. Zeker niet te missen!

 

interview met 
STEF PAGLIA

Op 12 jarige leeftijd neemt Stef voor het eerst een gitaar in de handen en liet deze nooit meer los. Zijn vader laat hem kennis maken met de blues en hij had onmiddellijk de blues microbe te pakken. Je kent hem hoogst waarschijnlijk van The BluesBones met dewelke hij in 2016 de Belgian Blues Challenge wint en de 2de plaats verovert op de European Blues Challenge! Met The Bluesbones speelde hij in kroegen en op festivals in binnen- en buitenland, zo stond hij o.a. op Blues Peer, Swing Wespelaar. Na 5 platen en een dikke 6 jaar ‘on the road’ was hij klaar om uit de schaduw van deze band te treden en begon Paglia vorig jaar met zijn eigen trio op te treden. Hij heeft al een paar keer het podium mogen delen met internationale toppers o.a. Laurence Jones, The Nimmo Brothers, Eric Steckel, Danny Bryant,…. In november 2018 duikt hij met zijn trio de Superfly studio’s (UK) in, om zijn eerste album op te nemen. Hij strikte de Engelse producer Wayne Proctor (King King, Ben Poole,...) om een killer plaat neer te zetten met uitsluitend eigen geschreven materiaal. Stef Paglia laat zich graag beïnvloeden door verschillende muzikale richtingen en probeert hiermee zijn eigen blues stijl te creëren. Wij schreven een tijdje geleden: "Stef Paglia heeft in het verleden al bewezen dat hij uit het juiste hout gesneden is om een grootse gitarist te worden zowel in de blues als in de rock scene en het zingen gaat hem ook heel goe af. Hier gaan we zeker en vast nog veel van horen". En het is zover 28 maart verschijnt zijn album "Never Forget" en is meteen ook de release party @ the Mod in Hasselt. Inkom is gratis, zorg dus dat je er zeker bij bent in de Muziekodroom ! We nodigde Stef een tiental dagen vooraf aan de releasedata uit op ons hoofdkwartier in Halen om gewoon te weten te komen wat de toekomst zal gaan brengen en het werd een fijne babbel.

zie hier het interview 

interview met 
GUY KING

De blues van de in Israël geboren Guy King klinkt fris en vernieuwend, maar onderhuids broeit er een sterke link met de bluesgiganten die King als jonge gitarist inspireerden om naar de VS te emigreren. Guy is een uitmuntende gitarist en een excellent vertolker van de nieuwe generatie bluesmuzikanten, die vele invloeden toelaten in hun spel. Zijn gitaarspel is oogverblindend en vooral beïnvloed door T-Bone Walker, Albert King, Albert Collins, BB King en Wes Montgomery, maar hij heeft een persoonlijke stijl ontwikkeld. Bovendien is Guy een geweldige zanger, met een diepe en goed gecontroleerde stem. Via Memphis en New Orleans belandt Guy King op 21-jarige leeftijd in Chicago waar hij bandleider en sologitarist wordt van Willie Kent And His Gents. Na Kent’s dood in 2006 gaat Guy solo verder. Hij vestigt zijn naam met optredens in de betere bluesclubs, zoals Buddy Guy’s Legends, House of Blues en The Green Mill. Zijn in 2009 verschenen eerste soloalbum "Livin" markeert de start van een grote internationale carrière met 250 tot 300 shows per jaar. Hij staat op alle grote bluespodia en -festivals van de wereld en krijgt de eervolle taak om de show van de King of Blues, B.B. King, te openen. Daarnaast had het genoegen en de eer om shows van Buddy Guy te openen en over de ganse wereld op te treden. Montreal Jazz Festival, Chicago Blues Festival, King Biscuit Festival (Helena, Arkansas), Blues on the Fox, The Paramount Theatre, Polanco Blues Festival (Mexico City, Mexico), Mississippi Delta Festival (Caxias Do Sul, Brazil), Basel Blues Festival (Switzerland) en zoveel meer. In 2015 neemt Guy bij Chicago's Delmark Records zijn derde cd "Truth" op en Guy King’s bezoek aan Heerlen maakt nog steeds deel uit van deze TRUTH-tour. Met dit album stoomt hij in 2016 door tot #1 in de Contemporary Blues Chart en #5 in de Living Blues Chart. Het album levert hem bovendien een nominatie voor de Blues Music Award 2017 op in de categorie Best Emerging Artist Album. De muziek van Guy King is gewoon fris en uniek, hij brengt een mix van blues, jazz, soul en R & B, zeg maar Guy King is een groot talent! Rootstime is dan ook vereerd dat we deze sublieme bluesman even voor zijn optreden op de Southern Blues Night in Heerlen konden interviewen.

zie hier het interview 

 

CD's TE WINNEN

DIAL BACK SOUND, WATER VALLEY, MS - VOL. I

10 CD's TE WINNEN

Tien jaar geleden richtte producer Bruce Watson met ‘Dial Back Sound’ een nieuwe opnamestudio op in Water Valley, een stadje even ten zuiden van Oxford, Mississippi. Eigenaar van die studio is Matt Patton, sinds 1998 bassist bij de rock’n’rollformatie ‘The Dexateens’ uit Alabama en sinds 2012 op bas te beluisteren bij alt.country- en Southern Rock-groep ‘Drive-By Truckers’. Zijn muzikale partner en sound engineer is Bronson Tew die sinds 2012 ook de manager-producer van deze studio is geworden en waarmee ze samen het ‘Dial Back Sound’-platenlabel hebben opgericht. Er zijn intussen heel wat artiesten gepasseerd in deze opnamestudio en enkele van hen hebben sindsdien ook internationale roem weten te vergaren. Voorbeelden hiervan zijn o.a. A.A. Bondy, ‘Water Liars’, Bobby Bare Jr. en Simon Felice.

Lees meer

 

MATT WOODS – NATURAL DISASTERS

10 CD's TE WINNEN

Zelf vindt de in 2016 van Knoxville naar Nashville, Tennessee verhuisde singer-songwriter Matt Woods niet dat zijn muziek gelabeld kan worden als Americana of country, maar we kunnen toch niet helemaal om deze populaire muziekgenres heen bij het beluisteren van zijn recente album “Natural Disasters” dat hij samen met de gelijknamige begeleidingsband heeft opgenomen. Het is de opvolger van zijn twee vorige platen “How To Survive” uit 2016 en solodebuutalbum “With Love From Brushy Mountain” uit 2014. ‘The Natural Disasters’ die de op akoestische gitaar spelende Matt Woods bij de opname van zijn nieuwste plaat hebben bijgestaan zijn leadgitarist Adam Meisterhans, bassist Jeremy Mackinder, toetsenist Mike Webb en drummer PJ Schreiner. De tien songs die op het album te horen zijn werden allemaal door Matt Woods zelf gecomponeerd.

Lees meer

 

MUDDY WHAT! – DANCING IN THE HALLS

10 CD's TE WINNEN

Dat de groepsnaam ‘Muddy What!’ zijn oorsprong heeft gevonden in de naam van blueslegende Muddy Waters staat voor ons buiten kijf. Het gaat hier echter over een Duitse bluesformatie uit München en omgeving die werd opgericht rond het trio Fabian Spang (zang en gitaar), zijn zus Ina Spang (mandoline) en Michi Lang (bas en drums). Begin vorig jaar zagen we ‘Muddy What!’ voor het eerst opduiken naar aanleiding van de release van hun debuutalbum “Gone From Mississippi” en nu zijn ze er al opnieuw met een opvolger via het album “Dancing In The Halls”. Naast drie zelfgecomponeerde nummers brengt ‘Muddy What!’ ook twee bluestraditionals met de songs “Rollin’ And Tumblin’” en “Worried Man Blues”. Daarnaast opteerden ze ook voor vier coverversies van enkele van hun favoriete liedjes die ze uit de rijke muziekgeschiedenis hebben geselecteerd. Daarbij hebben ze geen moeite gespaard om er een geheel eigen interpretatie aan te geven, wat we toch als een verdienste willen beschouwen.

Lees meer

 

DOV HAMMER – BLUE SOUL

10 CD's TE WINNEN

Tweede nieuwkomer deze week is de blues harpist/singer-songwriter, woonachtig in Tel Aviv, Dov Hammer. Hammer kan terugblikken op een carrière van zo’n 30 jaar en is al meer dan 20 jaar een pion in de blues scene van Israël. Dov Hammer is muzikant sinds midden jaren ‘80. Na een tijdje rondreizen en straat busken in de VS en Ierland, maakte hij 4 jaar deel uit van de Ted Cooper-band. Na een korte periode met de reggaeband Kaya, vormde hij The Daily Blues. The Daily Blues nam 1 ​​album op (‘Trouble’ [1998]) voordat de band in 2000 uit elkaar ging. Met gitarist CG Shorer richtte hij CG & The Hammer op. Met hen speelde hij op vele grote internationale festivals en bracht hij 3 studio en 1 live album uit. In 2013 bracht de band zijn 4de album ‘Something Good - the Memphis Sessions’ uit.

Lees meer

 

JOHN PRIMER – THE SOUL OF A BLUES MAN

10 CD's TE WINNEN

Voor een nieuw album ‘The Soul of a Blues Man’ (met 3 nieuwe songs!) trok John Primer met The Real Deal Blues Band (Steve Bell: harmonica / Chuck a Luck: bas / Lenny Media: drums / Ronnie Hicks: keys / Charlie Kimble: sax & Special Guest Mike Flynn: gitaar) naar de studio. De missie was om John in de kijker te zetten als soulzanger, zoals hij zijn muziekcarrière begon in de jaren '70 met The Brotherhood Band. De cd bevat 11 soul-Chicago blues nummers, prima blues gitaar en mondharmonica en soulvolle saxofoon, verankerd door de beste traditionele Chicago blues. ‘The Soul of a Blues Man’ is Primer’s éérste soul blues album, dat hij in de House of Tone studio opnam en op zijn eigen label Blue House Productions uitbrengt. Van de nummers die hij covert zijn er van bekende artiesten (Bob Dylan: “Meet Me in the Morning”, Tony Joe White: “Rainy Day in Georgia”, Price & Logan: “Stagger Lee” en Leon Russell: “Help Me Through the Day”) en mindere goden als Clarence Carter (de swingende opener “Slip Away”), Toussaint McCall (het soulvolle “Nothing Takes the Place of You”) en Earl Forest (het funky “Still Called the Blues”). Songs die beroemd gemaakt werden door o.a. Bobby Bland, Freddie King, Lloyd Price, Johnnie Taylor, Brook Benton en Clarence Carter.

Lees meer

 

ARNOLD MITCHEM - DRIVE

10 CD's TE WINNEN

In zijn nu bijna 30-jarige carrière was de torende Amerikaanse muzikant Arnold Mitchem side man (hij was, naast Jeff Buckley en Keith Wyatt van de Blasters, bassist in Wild Blue Yonder, de countrypunk band uit LA), een dichter, bandleider (van de roots-Americana band, Bourgeois Gypsies – met wie hij 2 albums opnam) en soloartiest. Als songwriter schreef hij voor bands, soloartiesten en televisieshows, waaronder “Buffy the Vampire Slayer”. ‘Drive’ is, na de volledig instrumentale releases ‘Mojave Moon’ [2002] en 4 jaar eerder ‘Desert Dream’ [1998], Arnold Mitchem’s 3de soloalbum De 10 nummers die hij zelf schreef (of 5 waaraan hij meeschreef: “Grace” samen met Dan en “Shout”, “Memphis”, “Right Amount of Wrong” en “Face the Devil” samen met Finn) zijn een prima verzameling “redelijk” traditionele bluesrock met een flinke hoeveelheid blues. Op Mitchem’s website vind je heel wat info over ‘Drive’. Dat het werd opgenomen in de Trout Gulch Studio in Aptos, gemixt in de Mars Studio in Santa Cruz en dat de producer Mitchem zelf was. Het is echter niet vanzelfsprekend of Mitchem alle instrumenten bespeelde en alle zang deed of, dat er andere muzikanten bij betrokken waren. M.a.w. als je erachter komt, vertel het ons!

Lees meer

 

JERSEY SWAMP CATS – GO CAT GO!

10 CD's TE WINNEN

Gerry Gladston (zang, piano), Don Leich (zang, gitaar), Chris Reardon (drums, b-vocs) & Larry Ghiorsi (zang, bas) zijn vaak te vinden in blues bars in de regio NY/NJ als, The Jersey Swamp Cats. Deze piano en gitaar gestuurde Amerikaanse band brengt een authentieke mix van blues, New Orléans’ R&B, oude R&R, rockabilly en jump blues. Het zijn creatieve, moerassige vertolkingen van klassiekers van o.a. Fats Domino, Freddie King, professor Longhair, Louis Prima, T-Bone Walker, Big Joe Turner, Jerry Lee Lewis en Albert King. Ze debuteren met ‘Go Cat Go!’, een in eigen beheer uitgebracht album, dat in de Mozart Studio in Little Falls, NJ, opgenomen werd. Hoe kan je beter een party starten dan met de Louis Prima/Keely Smith klassieker “Jump, Jive and Wail”, die ook The Brian Setzer Orchestra in hun songboek had zitten.

Lees meer

 

THE KASPER COLLUSION - LOSING IT

10 CD's TE WINNEN

Ik had tot voor enkele dagen niet het minste benul van het bestaan van de Duitse muzikant Franz Kasper, noch van het trio dat hij vormt met drummer / percussionist Kurt Fuhrmann en contrabassist Achim Tang. Sinds ik deze LP in huis heb, ben ik echter gaan wennen aan de muziek van de man en zijn band en zijn ze hier tot de vaste gezellen gaan behoren. Dat heeft zo zijn redenen: er is in dit huis sowieso een plaatsje voorzien voor muzikanten die zich ver van de geëffende paden bewegen en dat is nu net het minste wat je van Kasper kunt zeggen. Hij maakt geen liedjes in de algemeen gekende zin van het woord, nee: hij maakte vertellingen op muziek, met dien verstande dat de teksten van die nummers op z’n zachtst gezegd bij momenten een tikkeltje bizar overkomen én dat hij zijn stem als een heus vierde instrument gebruik. Zelf speelt hij ook gitaar en wat de vier instrumenten laat overeenkomen, is de hang naar improvisatie, het verkennen van de grenzen van het haalbare, het gewild laten samengaan van fragmenten, die, op het eerste gehoor nauwelijks samen te lijmen zijn.

Lees meer

 

MRS. HENRY – THE LAST WALTZ

10 CD's TE WINNEN

‘Mrs. Henry’ is de groepsnaam van een kwartet muzikanten uit San Diego, Californië bestaande uit zanger en keyboardsspeler Jody Bagley, zanger-gitarist Daniel Cervantes, bassist Blake Dean en drummer Chad Lee. Ze debuteerden op plaat in 2015 met het album “Otay” dat een jaartje later een vervolg kreeg met de plaat “Mrs. Henry Grows A Pear” en de twee albums “Vol.I” en “Vol. II”, telkens met zes nummers waaronder één coverversie van een Bob Dylan-nummer op elke plaat. ‘Mrs. Henry’ komt midden juli op de proppen met een wel heel speciaal album waarin ze een revival bezorgen aan de songs die bijna 43 jaar geleden door de legendarische formatie ‘The Band’ werden gespeeld bij hun memorabele afscheidsconcert “The Last Waltz” op 25 november 1976 in de ‘Winterland Ballroom’ in San Francisco. Vele muziekliefhebbers zullen als eerste reactie hierop wellicht iets hebben van ‘afblijven van dergelijke monumenten’, maar anderzijds staat er zeker ook een jongere generatie klaar die nog nooit van “The Last Waltz” en ‘The Band’ gehoord hebben.

Lees meer

 

NETTO ROCKFELLER – THE LATIN AMERICAN MOJO STYLE OF NETTO...

10 CD's TE WINNEN

In Brazilië dekt de naam Música Popular Brasileira (MPB) letterlijk de Braziliaanse Populaire Muziek, het tijdperk na de bossa nova. Het is een verzamelnaam van stijlen waarin moderne versies van traditionele Braziliaanse muziekstijlen zoals de samba en samba-canção met hedendaagse invloeden (als folk, rock en popmuziek) worden vermengd. Maar naast samba, bossa nova en sensuele carnavalsliederen bestaat er ook nog zoiets als Braziliaanse blues(rock)! Zanger/gitarist, componist en producer Netto Rockfeller uit São Carlos in het binnenland van São Paulo, is één van de artiesten die hier al jaren aan de weg timmert. Rockfeller is eigenaar van de Rockefeller Studio en mede-eigenaar van het Blue Crawfish Records label. Al van jongs af is hij bezig met bluesmuziek, maar daarnaast was hij ook producer van andere genres, zoals 50’s Rock en surfmuziek. Rockfeller bracht al 9 albums en 1 dvd (‘Santiago Blues Project’ [2013]) uit.

Lees meer

 

NICO CHONA & THE FRESHTONES

10 CD's TE WINNEN

Voor Nico Chona & the Freshtones trekken we de grens over naar Frankrijk. In 2018 stond deze groep uit Lyon al op de affiche van enkele grote festivals zoals het Cahors Blues Festival, het American Tours Festival en het Arca Blues Festival en deelden ze het podium met o.a. Brandon Miller, Lenny Kravitz, Deep Purple, Paul Person en Eric Gales. Hun titelloos debuutalbum werd vorig jaar opgenomen en verscheen aanvang dit jaar. Gitarist en frontman Nicolas Chona kreeg hierbij de hulp van gitarist Joris Perrin, bassist Dan Nambotin en drummer Niko Gamet. Voor de inspiratie van hun nummers putten ze graag uit de muziek van de jaren ’80. Het resultaat is een gevarieerd album dat zowel folk, akoestische, meer melodieuze en rocknummers bevat. Naast 10 originele nummers werd 1 traditional opgenomen. 

Lees meer

 

THE KATE LUSH BAND - HEADLINE

10 CD's TE WINNEN

Singer-songwriter Kate Lush is afkomstig uit Sydney, Australië. Op haar 5de album ‘Headline’ etaleert ze haar warme soulstem op bijna ieder van de 11 nummers, die ze zelf (vaak samen met Matt Roberts) schreef. Haar band bestaat uit Matt Roberts (gitaar), Tim Wilson (bas), Tony Boyd (drums), Wes Harder (keys), Jason Bruce (saxofoon), Mike Raper (trombone) & Adrian Vale (trompet). In 2011 debuteerde ze met ‘Don’t Wait too Long’ en dan volgde zowat om de 2 jaar in nieuw album. In 2013 ‘Kate Lush & the Wild Captain Radio Tour’, in 2015 het titelloze album ‘Kate Lush’, in 2017 ‘Let It Fly’ en dit jaar ‘Headline’.

Lees meer

 

JOEL RAFAEL – ROSE AVENUE

10 CD's TE WINNEN

Aan de grijze haren die het hoofd sieren van de 70-jarige Amerikaanse singer-songwriter Joel Rafael uit San Diego County, Californië kan je afleiden dat deze muzikant al vele jaren actief is als vertolker van folkliedjes. Zijn eerste optredens vonden al plaats in 1993, maar zijn debuutplaat “Joel Rafael Band” kwam er pas een jaartje later in 1994. Een muzikale ode aan de songs van Woody Guthrie kwam er in 2003 met “Woodeye” en het in 2005 uitgebrachte “Woodyboye: Songs Of Woody Guthrie And Tales Worth Telling, Vol. 2” waarvoor o.a. Jackson Browne, Jimmy LaFave en Jennifer Warnes als gastvocalisten optraden. Dat Woody Guthrie als zijn grootste muzikale idool en voorbeeld dient beschouwd te worden is daardoor eigenlijk overbodig om te vermelden. In 2015 kregen we met “Baladista” zijn laatste album aangeboden, maar aan het lange wachten op een opvolger is nu een einde gekomen, want wij hebben hier zijn allerlaatste release “Rose Avenue” in de cd-speler zitten en we kunnen u nu dus wat meer informatie geven over de tien songs op deze nieuwe, tiende plaat van Joel Rafael.

Lees meer