interview met 
GEERT VERDICKT (BUURMAN)

Vijf platen ver in zijn carrière is Geert Verdickt, zanger en songschrijver van Buurman, eindelijk toe aan zijn breakup-plaat. Geen lachertje, maar zoals alle grote songschrijvers weet hij er naast vlijmscherpe observaties van het romantische falen, een boodschap van hoop en licht uit te laten opstijgen. "Einzelgänger" is de toepasselijke titel van zijn eerste soloalbum, en dan wil je weten waarom hij even afstand neemt van zijn groep en kan je ontdekken welke mooie liedjes dat oplevert, songs van hartzeer en hoop. Verdickt stript op dit nieuwe album, werkelijk alles, tot enkel de essentie overblijft. Wij hadden de kans een paar vragen te stellen aan deze woordenkunstenaar.

lees hier het interview 

Luister naar de nieuwe single van:
BAI KAMARA & THE VOODOOO SNIFFERS

"Can't Wait Here Too Long" is de tweede single van het komende BAI KAMARA JR & THE VOODOOO SNIFFERS album "Salone". Een warme, funky stem, maar even sober en intiem. De muziek van Bai Kamara Jr is een mix van soul, blues, roots, swamp, voodoo en jazz invloeden. Hij deelde het podium met internationale artiesten als Habib Koité, Cassandra Wilson, Rokia Traoré, is te horen op de internationale 'Love Album tour' van Vanessa Paradis en speelde met Dani Klein van Vaya Con Dios. Deze geniale songsmid toonde eerder al zijn muzikaal talent in 5 albums (Living Room, Urban Gipsy, Disposable Society, This Is Home, The Mystical Survivors and The Some Rare Earthlings vol 1). Zijn volgende album, "Salone", klinkt opnieuw heel bluesy en verschijnt op 24 januari 2020. Op 8 november 2019 is er al de twee single uit dit pachtige nieuwe album, waarvan de recensie heel binnenkort hier te lezen is en we maar liefst 10 exemplaren gaan verloten.



interview met 
GRAYSON CAPPS

Grayson Capps is een echte dichter van de straat. Zijn nummers worden bevolkt door hoeren, zwervers, vagebonden en alcoholisten. De rootsrock-, blues- en countryzanger groeide op in Alabama, waar zijn vader vrienden om het kampvuur verzamelde om verhalen te vertellen en muziek te maken en te luisteren. Zodoende werd Capps muzikaal gevormd door artiesten als Hank Williams en Woodie Guthrie. Met zijn rauwe stem zingt Grayson idealistische en droefgeestige teksten en zijn rauwe, rock ’n roll en country wordt bij vlagen getemperd door mooie gospel harmonieën en soulinvloeden met daarbij een mengsel van muziekstijlen. Grayson Capps laat zich niet meer leiden door de druk van deadlines. Voor "Scarlet Roses" (2017), zijn eerste soloalbum na een stilte van zes jaar, heeft hij zich op z’n dooie gemak teruggetrokken in zijn ‘schrijvershutje’ in de achtertuin. Daar liet hij de songs tot zich komen als in een droom om ze vervolgens compleet relaxed te gaan opnemen. Een van de meest rockende singer-songwriters heeft inderdaad de ontspanning gevonden. Het album is een warm pleidooi voor de totale onthaasting en losheid. Grayson Capps heeft idd. het roer omgegooid. Hij weigert nog langer zich onder druk te laten zetten. Dat betekent niet dat hij zijn voet van het gaspedaal afhoudt. Integendeel "Scarlet Roses" rockt als vanouds. Deze plaat is dan ook een intrigerend en meeslepend album geworden, waarmee hij bewijst dat hij een van Amerika's meest getalenteerde maar ondergewaardeerde artiesten is. Het is alsof ieder nummer leeft, wat de singer-songwriter zelf heeft beleefd. Zijn weigering om het bioritme van de muziekindustrie nog langer te volgen, heeft hem niet minder rock gemaakt. Het zit hem meer in de benadering van zijn werk als liedjesschrijver en uitvoerend artiest. ‘Laat de liedjes maar naar mij komen, in plaats van andersom,’ luidt zijn nieuwe credo. Hij vergelijkt het proces met dagdromen, alles laten gebeuren, om dat later uit te werken in songs. Je moet het wel kunnen natuurlijk. Dit en nog veel meer wist onze troubadour ons te vertellen in een interview dat we juist voor zijn optreden konden doen in Utecht tijdens het Ramblin' Roots festival, waar hij voor een overvolle zaal een top concert gaf: diep emotioneel en intens klonk het zeker en het zal weinig aanwezigen onberoerd hebben gelaten.


zie hier het interview 

interview met 
SWAY WILD
(Dave McGraw & Mandy Fer)

Sway Wild is het nieuwe muzikale project van Dave McGraw & Mandy Fer. Na jaren onder hun eigen individuele namen aan de weg te hebben getimmerd is hun muziek behoorlijk geëvolueerd en werd het tijd voor een echte naam voor de band. Dave McGraw, die in een vorig leven vooral wildlife bioloog was & Mandy Fer, die ruime tijd in Spanje muziek en cultuur studeerde, zijn al sinds 2010 een Amerikaans folkrock singer-songwriters duo uit Evergreen State Washington. Voorheen hebben ze solo als singer-songwriter een eigen muzikaal leven gesleten. Als ze samen op het podium staan, zingt Dave McGraw en speelt hij akoestische gitaar & djembé. Mandy Fer zingt ook en speelt akoestische & elektrische gitaar. McGraw’s troostende, fluweelachtige bariton stem, gecombineerd met Fer’s hoge en subtiel krachtige vocale aanpak, polijsten de nummers die ze samen hebben gegenereerd. Tijdens het Ramblin' Roots festival in Utrecht bewees hun nieuwe projekt Sway Wild werkelijk dat hun concert enorm expressief is om naar te kijken. Een echte 'must see' voor elke liefhebber van folk, americana en singer-songwriters. Dave McGraw & Mandy Fer zijn dan ook de afgelopen jaren uitgegroeid tot een echte publiekslieveling. Ook sinds hun begin zijn we bij Rootstime.be grote fan! Vijf jaar geleden tijdens het Countryfestival in Sint- Truiden hadden we ons laatste interview met dit steeds plezierige duo, dit naar aanleiding van hun toen pas verschenen "Maritime" album, tijd dus om nu het trio in Utrecht na hun wervelend concert even voor de camera te halen, want inderdaad op 5 jaar kan wel veel gebeuren.

zie hier het interview 

interview met 
BONNIE BISHOP

Countryrockzangeres Bonnie Bishop werd geboren in Cincinnati, Ohio. Ze komt uit een muzikaal gezin: haar vader was bluespianist en haar moeder speelde cello. Een deel van haar jeugd bracht ze door in Houston, Texas. Bishop werd voor het eerst vermeld als co-auteur van twee liedjes die door Bonnie Raitt werden opgenomen: "Not Cause I Wanted To" uit 2012 waar ze een ‘Grammy Award’ voor mocht ontvangen en "Undone" uit 2013. Datzelfde jaar werd haar nummer "The Best Songs Come From Broken Hearts" opgenomen voor de soundtrack van de populaire televisieshow ‘Nashville’. Dit alles leverde Bishop helaas nog steeds niet het inkomen op waarvan ze fatsoenlijk kon rondkomen en ze dacht er al over de brui aan haar grote muzikale droom te geven.Maar begin deze maand oktober verscheen daar nieuwe album "The Walk". Op dit door Steve Jordan geproducete album staan zeven nummers die ze samen met collega-songschrijvers Gabe Dixon (3), Emery Dobyns (2) en Rebecca Lynn Howard (2) heeft gecomponeerd. Producer Steve Jordan is niet de eerste de beste, want hij stond eerder in die hoedanigheid ook al in de studio voor platen van o.a. Buddy Guy, Robert Cray en John Mayer. Op dit album blijft Bonnie de meer soul/blues georiënteerde richting van haar vorige plaat volgen, en laat countrysoul op zijn allerbest horen, al geeft de ontspannen sfeer in de songs op deze plaat ook voldoende ruimte voor alle instrumenten. We keken er al naar uit om haar show tijdens Ramblin' Roots 2019 in Utrecht te kunnen zien, en na dit prachtige optreden was onze Texaanse schone bereid wat tijd voor ons vrij te maken en wist ze meteen bij aanvang van het interview ook te vertellen waarom België haar zo nauw aan het hart ligt.

zie hier het interview 

RICHARD SHINDELL
OP TOUR IN NEDERLAND

De Amerikaanse singer-songwriter Richard Shindelll is al meer dan een kwart eeuw muziek aan het maken, sinds zijn debuutalbum 'Sparrows Point' in 1992. Derde album 'Reunion Hill' won de AFIM (NAIRD) award voor 'Best Contemporary Folk Album'. In 1998 vormde hij samen met Lucy Kaplansky en Dar Williams de supergroep Cry Cry Cry, wat leidde tot een indrukwekkend album vol cover songs. In zijn solowerk weet Shindell folk en alt-country te combineren met zijn prettige baritonstem.

22 nov Bakkeveen - Muziekpodium Bakkeveen
23 nov Leusden - In The Woods
24 nov Nieuw- en Sint Joosland - Theater de Wegwijzer
27 nov Westwoud - De Schalm 28 nov Den Haag
30 nov Amsterdam – Vondelkerk
01 dec Huiskamerconcert
02 dec Eindhoven - Meneer Frits

MATT ANDERSEN
OP TOUR IN NEDERLAND

In maart van dit jaar verscheen “Halfway Home By Morning” van de Canadees Matt Andersen. Zoals altijd combineert de grote man met de grote stem daarop diverse rootsstijlen en brengt die met veel soul. Kort na de release van het album deed hij 1 show in Nederland, in de grote zaal van Tivoli Vredenburg. De zaal was zo goed als uitverkocht en de reacties waren zoals gebruikelijk enthousiast. Zoals ze dat doorgaans ook op de albums zijn. Ondertussen tourt Andersen nog steeds ter ondersteuning van “Halfway Home By Morning” en zal hij in december een tweetal solo optredens in Nederland verzorgen. Erin Costelo zal dit keer als support van de partij zijn. Dit zijn de data:

14 december: Arnhem - Musis
15 december Groningen - Stadsschouwburg

interview met 
VICTOR WAINWRIGHT

Victor Wainwright is ‘GRAMMY NOMINEE 2019’ en 6 time MUSIC AWARD WINNER, 4 time BMA Piano Award Winner and BB KING Entertainer of the Year Award Winner and Band of the Year Award Winner! Een palmares om u tegen te zeggen. In Canada en Amerika verkoopt hij elke zaal uit. Sinds 2017 is Victor Wainwright de frontman van The Train. Hij werkte met co-producer Dave Gross aan het titelloos debuutalbum 'Victor Wainwright And The Train' dat hij vorig jaar samen met gitarist Pat Harrington, bassist Terrence Grayson en percussionist Billy Dean uitbracht voor Ruf Records. Het album bevat twaalf originele nummers die door Victor Wainwright werden geschreven. Rond het viertal schaarde zich tevens een groepje gastmuzikanten, waaronder de gitaristen Monster Mike Welch, Jeff Jensen en multi-instrumentalist Dave Gross zelf. Een duo hoornblazers geeft nog meer swing en drive aan de vaart van de symbolische hogesnelheid locomotief, die herinnert aan de vele hopeloze waaghalzen die er in het verleden ooit opsprongen, meestal met gitaarkoffer in de hand. Victor Wainwright is werkelijk at the top of his game! Live speelt Victor Wainwright & The Train een mix van diverse stijlen. Je kan deze boogie woogie-pianist met stem-als-een-klok gerust de jongere versie van Dr. John noemen. Van rhythm ‘n blues, soul over gospel naar boogie woogie je kon het allemaal beleven in GC De Wildeman in Herent, waar we een uurtje voordien een tof gesprek hadden met Victor en zijn band.

zie hier het interview 

interview met 
JOHN WATTS (FISCHER-Z)


Fischer-Z is een Engelse band die al werd opgericht in 1977. Als ‘brainy, quirky, energetic and hook-laden art punks’ pasten ze goed tussen generatie/genre-genoten als XTC, Talking Heads, Wire and Mission Of Burma. Spil van de band was en is nog altijd de componist / zanger John Watts. Ten tijde van de opkomst van new wave- en post-punk-groepen verschijnt in 1979 het debuut-album "Word Salad" met o.a. de hit-single “The Worker”. Een jaar later verschijnt "Going Deaf For A Living" met o.a. de live-klassiekers "Limbo" en "So Long" en in 1981 is er de release van hun bekendste album "Red Skies Over Paradise" met songs als "In England", "Berlin" en "Marliese". Dat jaar staan ze ook op het Pinkpop-podium. Een jaar eerder zijn ze al present op Torhout/Werchter. Fischer-Z vindt het nog steeds een uitdaging om hun live-publiek te trakteren op bevlogen en artistiek verantwoorde vertolkingen van de favoriete tracks uit hun inmiddels immense catalogus, maar de band is ook nog steeds hun eigen geschiedenis aan het herschrijven door nieuwe muziek te componeren. Op 13 september verscheen zijn album "Swimming In Thunderstorms, en bevat enkel nieuwe songs; ‘it’s an album of now in song and spirit, with beefy, dreamy and poppy rock guitars, celestial atmospherics and arty and imaginative touches’. Dat Fischer-Z leeft als nooit tevoren zullen deze mannen nu bewijzen met hun tour die op 16 oktober in Heist-op-den-Berg van start gaat en de band naast België ook naar Nederland en vooral naar tal van plaatsen in Duitsland zal brengen. Reden genoeg voor Rootstime om deze vriendelijke liedjessmid ook wat vragen te stellen, en dit even voordat hij in Heist-op-den-Berg een maanden op voorhand uitverkocht concert zal geven .

zie hier het interview 

interview met 
WIGBERT

In 1991 scoorde Wigbert Van Lierde een nummer één-hit met ‘Ebbenhouten Blues’. Het is en blijft tot op de dag van vandaag een schitterend visitekaartje voor de gitarist. Het was even opvallend als terecht dat zijn rootsmuziek een breed publiek vond. Het langverwachte – en uitstekende – nieuwe album Wij Twee pakt uit met tien nieuwe songs, maar ook met vier liveopnames van nummers uit die debuutplaat. Een moedige keuze om vergeten pareltjes als Tennis een tweede leven te geven. Wigbert is terug van nooit helemaal weggeweest.

zie hier het interview 

interview met 
MAURO & KLOOT PER W

Voor mij is dit gesprek – hou je vast – zo’n beetje als Lennon & McCartney interviewen. Per W & Pawlowski zijn eveneens twee vrijgevochten creatieve geesten met een behoorlijke staat van dienst. Mauro (48 j.) heeft Poolse en Italiaanse roots. Een interessante mix, zo blijkt. Hij speelde bij duizenden groepen waarvan de bekendste Evil Superstars en dEUS zijn. De Evil Superstars maakten heerlijke songs als ‘Satan is in my ass’, ‘B.A.B.Y.’ (met grappige zinnen als ‘Skip your dinner, and come down if you wanna have smart sex with a winner’) plus het onverwoestbare ‘Sad sad planet’. Kloot (64 j.), zanger / multi-instrumentalist / graficus / illustrator, mag je zonder meer de D.I.Y. (Do It Yourself) godfather noemen. Ook hij maakte deel uit van duizend bands. Om er enkele te citeren: The Misters, The Employees, De Lama’s en – jawel – De Kreuners. Hij gaat de geschiedenis in als de man die zijn muziek via cassettes aan de man bracht. Leeftijdsgenoot Jan Hautekiet geeft zonder blozen toe dat hij opkijkt naar Per W. De cd van Per W en Pawlowski heet ‘Insider outsider’, telt 21 tracks en wordt uitgegeven door het Engelse Jesusfactory Records. Een buitenlandse platenmaatschappij gezegend door christus, dat kan tellen. De uitermate lovende recensies komen zowel van het instituut Humo, het toonaangevende Nederlandse muziekblad Oor, Het Nieuwsblad als van nog een pak anderen. Een LP bestaat uit twee zijden, vandaar een dubbelinterview. Waan jezelf in Liverpool, nog voor de Brexit. Die stad asemt The Beatles.

zie hier het interview 

 

interview met 
WHITNEY SHAY

Wij nemen het u niet kwalijk als u Whitney Shay nog niet kende. Dit fenomeen is een jonge zangeres uit San Diego, Californië. Zo’n negen jaar geleden maakte ze de sprong van de theatervoorstelling naar een blues-, jazz- en swingband. Op haar nieuwste release ‘A Woman Rules the World’ (2018) wil ze ook (op vier van de tien tracks) naast haar talent en charisma, ook voor het eerst haar songwriting demonstreren. Het was zes jaar wachten op haar nieuwe album totdat Shay met een slimme mix van originele nummers en covers van klassiekers van o.a. Little Richard en Dinah Washington naar buiten kwam. Whitney Shay won in de afgelopen twee jaar tijdens de San Diego Music Awards, twee keer op rij de titel 'Best Blues Artist'. Met de release van ‘A Woman Rules the World’ doet ze deze nominaties alle eer aan en bewijst ze dat dit nog lang niet het einde is. De roodharige dame brengt heerlijke 50’s r&b met een belangrijke rol voor de blazerssectie. De populaire saxofonist Sax Gordon speelde mee op haar laatste album en vergezelt haar als special guest tijdens haar eerste Europese tour, echter in Wespelaar waren het Sylvain Téjérizo op tenor sax en Alex Bertein op bariton sax, naast Fabrice Bessouat (drums), Nico Duportal (gitaar), Olivier Contrelle (keyboards), en Max Genouel (bas). En neem gerust van ons aan dit was shaken van de eerste tot de laatste noot! Deze dame tekende ondertussen een contract bij Ruf records, en er zal dan ook snel een nieuw album op de markt komen. En dit is nog niet alles want bij de nieuwe Bluescaravan is Whitney als enige lady ook van de partij, en zo hebben we weer iets om naar uit te kijken als ze volgend jaar weer onze contreien komt bezoeken.

zie hier het interview 

interview met 
SHEMEKIA COPELAND

Shemekia Copeland, is een Amerikaanse blueszangeres, die met haar stijl de traditie van zangeressen als Koko Taylor en Etta James voortzet. Ze is geboren in Harlem en is de dochter van de Amerikaanse bluesgitarist Johnny "Clyde" Copeland. Ze ging als tiener reeds met haar vader mee op tournee en bracht als negentienjarige in 1998 haar eerste album ‘Turn the Heat Up!’ uit. Het titelnummer, geschreven door John Hahn (die nog altijd voor haar schrijft) en Jimmy Vivino, werd genomineerd voor een W.C. Handy Blues Award als “Best Bluessong of the Year”. Ondertussen is deze zangeres uitgegroeid tot de absolute top en zijn we sinds haar debuut ‘Turn the Heat Up!’ ook ruim 20 jaar verder en is Shemekia aan een prachtige carrière bezig. De met uitmuntende blues- en soulstem gezegende vocaliste treedt op de grootste festivals ter wereld op en haar trofeeënkast is al lang veel te klein voor de awards die ze won de voorbije jaren. Met haar recente album ‘America’s Child' (2018) heeft ze gekozen voor een bredere sound die ook country, R&B en americana bevat. Dit jaar heeft ze voor dit album en als artieste 5 nominaties voor de Blues Music Awards in de wacht gesleept. Na het overlijden van Koko Taylor is er maar één dame die recht heeft op de titel van ‘Queen of the Blues’ en dat is zonder twijfel Shemekia Copeland.

zie hier het interview 

interview met 
TINSLEY ELLIS

Geboren in Atlanta, GA en opgegroeid in het Zuiden van Florida, ontdekte Tinsley Ellis de Blues via de invasie van de Britse blues bands als The Yardbirds, The Animals, Cream en The Rolling Stones en korter bij huis, door The Allman Brothers. Na het bijwonen van een optreden van BB King (waar hij de gebroken snaar van BB’s “Lucille” kreeg) wist Ellis dat hij zelf ook een blues muzikant wou worden. Ook tijdens de optredens van Howlin’ Wolf, Muddy Waters en andere blues artiesten zat Ellis op de eerste rij en praatte hij na hun show met hen. En ja, hij heeft nog altijd de snaar van BB! Ondertussen deelde Ellis al het podium met o.a. Stevie Ray Vaughan, Otis Rush, Willie Dixon, The Allman Brothers, Leon Russell, Son Seals, Koko Taylor, Albert Collins, Buddy Guy, the Tedeschi Trucks Band & Gov’t Mule. 2018 was voor Tinsley Ellis een topjaar. Hij keerde terug bij Alligator Records, het label dat hem in de jaren 90 op de wereldkaart had gezet. Zijn Alligator’s comebackalbum ‘Winning Hand’ is genomineerd bij de Blues Music Awards als ‘Blues rock album of the year’ en Tinsley zelf staat in de categorie ‘Blues rock artist of the year’ tussen het rijtje van Billy Gibson, Eric Gales en Kenny Wayne Shepherd. Om maar te zeggen dat Tinsley Ellis bij de absolute top van gitaarslingers behoord. De 62 jarige, en nog steeds in Atlanta residerende, artiest is al meer dan 40 jaar professioneel actief, heeft 19 albums op de teller staan en haspelt nog steeds minstens 150 optredens per jaar af. De organisatie van Swing Wespelaar waren dan ook trots dat ze hem na meer dan 20 jaar eindelijk nog eens in België kunnen presenteren.

zie hier het interview 

interview met 
VITOR BACALHAU

Vitor Bacalhau, een naam als een bel die hij al laat rinkelen met zijn EP in 2014 en debuut studioalbum "Brand New Dawn" in 2015. Zijn tweede CD, nu live opgenomen met slechts enkele dubs, verscheen eind 2017 met de veelbelovende naam "Cosmic Attraction". De artistieke hoesvormgeving door Nico Guedes, is ook alweer een naam om te onthouden, als drummer bij zijn broer in diens band Budda Power Blues, we zitten op het strand van de Portugese Bluespodia. Bacalhau bouwde zijn bluesrock in Albufeira aan de Algarve, de wondermooie zuidkust van Portugal. Dit was trouwens dit jaar het gastland van de EBC op de Azoren. Vitor werd voor deze challenge in Hell 2018 verkozen als vertegenwoordiger van de opkomende Portugese bluesgeneratie, dat hij met succes volbracht op de derde plaats. Verheugde ons er dan ook op toen hij ons op de EBC vertelde dat hij graag het ganse Europa wil verkennen met zijn band als singer-songwriter op gitaar, samen Luís Trindade op bas en met João Ventura op drums, met wie hij al twaalf jaar samen speelt. Een sterk bluesrocktrio waarvan de organisatie van Swing ook zo onder de indruk was om deze artiest dit jaar naar Wespelaar te halen. Tonnen charisma, knap gitaarspel en aangename stem bezit deze 28 jarige muzikant. Vitor brengt met zijn powertrio lekker vlotte, goed in het gehoor liggende bluesrock. Hij maakt in Wespelaar zijn Belgische debuut en zal bewijzen dat hij een enorme aanwinst voor de Europese bluesscene is. En ja, dat hij op Frank Zappa lijkt, dat heeft hij al 1000 keer moeten horen…

zie hier het interview 

interview met 
THE ANALOGUES

Doorheen de jaren hebben we verscheidene coverbandjes van The Beatles de revue zien passeren, maar geen enkele groep brengt de muziek van The Beatles met zoveel precisie en overtuiging als de Nederlandse groep ‘The Analogues’. Het werd hun missie om de muziek die The Beatles zelf nooit live brachten – met andere woorden de periode vanaf 1967 – voor een publiek te spelen. Daarmee oogstten ze niet alleen succes in de Lage Landen. Stilaan wordt hun expertise ook ontdekt in Frankrijk, Engeland en Duitsland. En dat vinden wij meer dan terecht. Ze mogen niet alleen ‘Beatlespaus’ Mark Lewisohn, maar ook de onlangs overleden originele geluidstechnicus van The Beatles, Geoff Emerick tot hun fans rekenen. We ontmoetten Felix Maginn (gitaar/zang) en Diederik Nomden (toetsen/gitaar/zang) enkele dagen nadat ze optraden in de prestigieuze London Palladium. Daarvoor kregen ze van de Engelse pers veel lof. De recensent van dienst van The Daily Telegraph verwoordde het zo: “Most of us have never seen The Beatles live. After tonight I feel like at least I have heard them.” Aanleiding van dit gesprek is het geplande concert op 26 september in de Lotto Arena in Antwerpen, waarop ze het Beatlesmeesterwerk Abbey Road live zullen uitvoeren en waar we nu al reikhalzend naar uitkijken.

lees hier het interview 

interview met 
WARREN HAYNES (GOV'T MULE)

Van de Amerikaanse Southern blues & rockband Gov’t Mule verschenen al tal van studioalbums, die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Songs die op plaat enkele minuten duren waaieren live uit tot stormachtige jams van meer dan een kwartier, waarbij elk bandlid zijn plaats vindt en het spelplezier tot op de achterste rijen spat. Anno 2019 bestaat deze iconische jamband nu 25 jaar. Om dit jubileum te vieren brengen ze nu "Bring On The Music - Live at The Capitol Theatre", hun nieuwe project, dat zal uitkomen op 28 juni 2019 via Provogue / Mascot Label Group. Deze release werd gefilmd in de Capitol Theatre in Port Chester (New York) op 27 en 28 april 2018, en werd met 9 camera's geregistreerd door de gerenommeerde muziekfotograaf en regisseur Danny Clinch (Pearl Jam, Bruce Springsteen, Foo Fighters, Phish). De release bevat meer dan 2 uur livemuziek, interviews met de band, beelden achter de schermen, foto's gemaakt door Danny Clinch door de jaren heen, en veel meer. Dit is de eerste keer dat Gov't Mule’s nieuwe stage-set en productie zijn verfilmd, waardoor de opwinding en het spektakel van een Gov't Mule-show dichterbij dan ooit voelt. De release zal beschikbaar zijn in verschillende configuraties: een deluxe 2 CD / 2 DVD-pakket (de CD en DVD hebben volledig verschillende tracklijsten en bevatten bonusvideo's van "Soulshine" en "Traveling Tune"), twee afzonderlijke dubbel-vinylpakketten, digitaal, Blu-ray en een 2-CD-pakket (met audio van de film.) De eerste live track "Life Before Insanity" van deze rock titanen is reeds eerder uitgegeven, even later gevolgd door "The Man I Want To Be" en vandaag is "Broke Down On The Brazos" de volgende smaakmaker. Over het eerste nummer zegt Haynes het volgende : "I’m happy we included the song "Life Before Insanity", the title track of our third record, as it is a good representation of that era of the band. The fans will enjoy it as it hadn’t been performed in quite a while and we just recently started playing it again." En dit is het ook, tijdloze muziek met een significant geluid, en was het tevens nog eens genieten van hun show in de AB in Brussel. Vooraf aan hun optreden spraken we met frontman Warren Haynes over hun nieuw project en gaf hij afsluitend aan dit gesprek raad aan alle jongeren die ook later in de muziekwereld willen stappen.

zie hier het interview 

interview met 
KOMMIL FOO

Kommil Foo is een Vlaams cabaret-duo, bestaande uit de broers Raf & Mich Walschaerts, en zij bestaan dit jaar 30 jaar. 30 jaar van onafgebroken maken en spelen. Om dit te vieren hebben ze nu een voorstelling gemaakt, genaamd 'Oogst'. Raf, Mich, hun mooiste liedjes en hun strafste verhalen. Kommil foo op z'n best dus. Maar er is, natuurlijk, meer...Op 22 september 2018 stond hun nummer ''Ruimtevaarder'' zowaar op nummer 1 in De Lage Landen-lijst van Radio 1. Zij stootten daarmee ''Ploegsteert'' van Het Zesde Metaal van zijn troon. De Lage Landen-lijst bestaat al sinds 1945 en bekroont de 100 beste Nederlandstalige liedjes! En tot slot zitten zij natuurlijk in dit seizoen van 'Liefde voor Muziek', hét muziek-programma bij uitstek waar artiesten elkaars liedjes coveren. De broers lijken de vreemde eend in de bijt, maar zij onderscheiden zich net van de rest met hun unieke benaderingen van de nummers. Zij blijven helemaal trouw aan hun gekende stijl. Gewoon, Kommil Foo dus... oogst. We spraken met Mich Walschaerts.

zie hier het interview 

interview met 
JAMES HUNTER

Van Morrison ontdekte de Britse zanger James Hunter jaren terug en maakte met veel liefde gebruik van zijn vocale reikwijdte, zowel live als in de studio, en noemde hem 'Het best bewaarde geheim in de wereld van de Britse soul en R&B'. Zijn eigen uitstapjes in de R&B veroorzaakten weinig deining, maar sinds hij onderdak vond bij de soulmaniakken van het New Yorkse Daptone, lijkt de puzzel gelegd. Hunter klinkt als een oude Amerikaanse soulpriester, zijn getaande stem gutsend van hartzeer én levensvreugde. Met zijn vierde album "Hold On!" (2016) maakte Hunter zijn debuut op dit befaamde label Daptone Records (o.a. Sharon Jones, Charles Bradley). Hierop werkt de Britse soulman opnieuw samen met Daptone geluidsarchitect Gabriel Roth, die ook van de partij was op de geslaagde voorganger "Minute By Minute" uit 2013. Hunter is sinds zijn prille jeugd bezeten van vintage Amerikaanse soul en R&B. Die stijlen weet hij perfect samen te vangen met zijn goudeerlijke, soulvolle stemgeluid en moddervette grooves. Het is alsof Sam Cooke en Wilson Picket herrijzen uit het hiernamaals. Niemand weet feitelijk het originele geluid van de vroege R&B, de voorloper van soul, te vangen dan James Hunter. Zijn laatste album "Whatever It Takes" (2018) werd opgenomen in Daptone’s Penrose Studio in Riverside California. Met Daptone’s meesterproducer Bosco Mann achter de knoppen. Op "Whatever It Takes" overtreft Hunter zich zelf als zanger en liedjesschrijver. Niet alleen zijn poëtische teksten maar ook zijn stem en frasering zijn meesterlijk. De songs hebben melodieën die je meteen denkt te herkennen maar je weet niet waarvan. Duvelblues wist dit jaar James Hunter als headliner te strikken. Aangejaagd door de swingende ritme- en blazerssecties, gaf dit in Puurs de karakteristieke stem van Hunter alle ruimte om te excelleren. Met zijn vijf hondstrouwe bandleden, The James Hunter Six, kregen we hier in de late uurtjes een kokende performance, dampend van de soul, tijdens deze on-ver-ge-te-lij-ke editie van Duvelblues 2019. In de vroege namiddag hadden we vooraf aan zijn optreden een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse soul is.

zie hier het interview 

interview met 
HAZMAT MODINE

Hazmat Modine is een achtkoppige band uit New York. De band bespeelt een ongewone combinatie van instrumenten en met een zeer bijzonder geluid. Het is een opwindende mengeling van diverse genres als: Jamaïcaanse rocksteady, traditionele ‘Memphis blues’, jazz, swing, balkan, klezmer, rhythm & blues, rock ‘n’ roll en vaudeville. Met de unieke, grote bezetting en de nooit eerder vertoonde combinatie van Amerikaanse muziek met Oost-Europese invloeden en fanfare blijft deze achtmansband een fenomeen. Ze werkten samen met de Afrikaanse Gangbé Brass Band, Natalie Merchant, het Kronos Quartet en de Tuvaanse keelzangers van Huun-Huur-Tu. De band maakt met ontelbare invloeden echte roots en wereldmuziek en de virtuoze mondharmonicaspeler Wade Schuman zorgt er met zijn rauwe blues stem voor dat de boel niet helemaal ontspoort. In 2006 kreeg de band wereldwijd lovende recensies voor hun debuutalbum "Bahamut". Later volgde het album "Extra-Deluxe-Supreme" (2015), waarop weer prachtig nieuw materiaal te horen is. Op de nieuwe cd "Box of Breath" (2019) pakt de band thema’s als menselijkheid en sterfelijkheid op. Dat klinkt loodzwaar, maar onderschat de band niet. Op de openingstrack "Crust of Bread" bijvoorbeeld wordt echt brood (‘high quality whole grain’) gebruikt als percussie. Humor is nooit ver weg bij Hazmat. De cd kwam op 17 mei uit, en om deze te promoten kwam de band een week later Duvel Blues aandoen en was het genieten van hun Gipsy-blues extraordinaire. De afgelopen jaren heeft de band getoerd in meer dan 40 landen wereldwijd, van Nieuw-Zeeland tot aan Brazilië, en alles daartussen. Gezien hun druk programma waren we dan ook uiterst tevreden dan we frontman Wade Schuman voor de camera konden halen, voor een even extraordinaire interview.

zie hier het interview 

interview met 
DANY FRANCHI

Dany Franchi werd in 1990 geboren in Genoa, Italië en speelde al vrij jong in meerdere lokale bands. In 2008 beëindigde hij zijn muziekopleiding in Milaan en werd hij beroepsmuzikant. In 2009 vervoegde hij de populaire Zibba & Almalibre band, waarmee hij tourde en optrad in Italië. In 2011 richtte hij de Dany Franchi Band op, met als bassist Carlo Dellepiane en drummer Andrea Tassara. In hetzelfde jaar won Dany Franchi de ‘Blues for Youth Award’ als beste jong talent in de Italiaanse blues scene. Franchi debuteert in 2012 met "Free Feeling". Hij wordt hierop gesteund door 'Guitar' Ray Scona (The Ramblers) en blues gitarist Sean Carney. In 2014 nam hij zijn album "I Believe" op in Ohio, geproduceerd door Sean Carney. Dany’s derde album "Problem Child" verscheen in 2018, en naast de ritme sectie, bassist Nate Rowe (Gary Clark Jr.) en drummer Wes Starr (J.Vaughan, A. Funderburgh) werkten in de Wire Recording Studio in Austin, TX, ook toetsenman Jim Pugh (Robert Cray), gitaristen Anson Funderburgh & Andy T, The Texas Horns en mondharmonicaspeler Greg Izor mee aan het album. Dany Franchi wordt alom beschouwd als een van de beste, jonge bluesmuzikanten van dit moment. Hij is een jonge gitaarheld met een benijdenswaardige dosis talent en elegantie. Franchi is iemand die zeker noch kan en zal groeien, maar zijn geloofwaardigheid is nu al te voelen. Franchi mixt perfect de authenticiteit van het verleden met de blues van nu. Dany Franchi maakt niet alleen in Italië, maar ook ver erbuiten indruk! Tijdens Blues Maastricht troffen we Dany en zijn keyboardspeler Manu Ghirlanda aan op de festivalweide, en spraken hun even aan over hun komst naar Goezot en zoveel meer.

zie hier het interview 

interview met 
LITTLE JIMMY

Little Jimmy, The Original Belgian Blues Tiger, debuteerde in 1959 op de sinksenfoor in Gentbrugge. Met enige zekerheid kunnen we stellen dat Jimmy de eerste Vlaming was die over een elektrische gitaar beschikte. Een geleend exemplaar van een Nederlander weliswaar, maar dat doet verder niet ter zake. Wat wél ter zake doet is dat Roland hem in ’65 zag spelen in de Don Carlos aan de Kuiperskaai in Gent – dat is 2 jaar voor Roland debuteerde als fluitist-gitarist bij Miek en Roel – en zwaar onder de indruk was. In die tijd speelde Jimmy met een stel Indonesische muzikanten, The Sharks. Samen speelden ze in ’66 het voorprogramma van de Stones in het Sportpaleis van Schaarbeek. Die zaal bestaat al lang niet meer, maar gelukkig kan Jimmy het nog navertellen. Dit jaar wordt Little Jimmy aka Marc Claeys 75, en viert zijn 60 jarige bestaan als muzikant en brengt hij zijn nieuwe album "Blues Rebel" uit. Bluescoryfee Roland Van Campenhout was begin jaren 60 eerst getuige van een optreden van Little Jimmy vooraleer hij zelf muziek begon te maken. Little Jimmy om die reden omschrijven als The Godfather Of Belpop doet de man allerminst oneer aan. Het klopt ook wel aangezien Little Jimmy een pionier pur sang is. Als één van de eerste Vlamingen leerde hij overzeese muziek kennen. Midden jaren tachtig keerde hij naar België terug en opende een hotel. Samen met Roland en Jean Blaute zat hij ook nog in een groep die James & The Yellow Doll heette, maar na de dood van zijn vrouw trok hij zich terug op een woonboot. Na 1994 trad hij terug op als Don Croissant. We spraken onlangs met Little Jimmy over zijn nieuwe album, "Blues Rebel" en zoveel meer, maar ook na het interview bleven we ook luisteren naar deze aangename bluesman die graag zijn verhaal verder wou vertellen.

zie hier het interview 

interview met 
EVA DE ROOVERE

Na enkele jaren heen en weer gereisd te hebben tussen België en Amerika, geschreven, opgenomen en gespeeld te hebben in New York, Los Angeles, Nashville, Austin en Houston, kwam Eva in februari 2018 terug naar huis met een nieuw Nederlandstalig album: "La Loba". Haar inspiratie haalde ze uit het boek 'De ontembare vrouw' van Clarissa Pinkola Estés, uit gesprekken met cowboys en hipsters, uit steden in uitgestrekte woestijngebieden, uit badkamers vol kakkerlakken en uren luisteren naar de autoradio, uit meditatie, uit de kosmos. Eva De Roovere heeft 20 jaar rondgezworven in de muziek. Telkens haar plaats gevonden in verschillende genres. Begonnen bij de wortels, de traditie, de folk met Kadril. Dan de wijde wereld ingetrokken met Oblomow en verschillende projecten om dan naar de essentie te gaan met Kleine Blote Liedjes. Tot ze besloot haar aan te sluiten bij de wereld van de popmuziek – waar ze altijd graag vertoefd heeft – en alles plotsklaps ontplofte tot platina en triple gouden platen. Country en kleinkunst heeft ze gezongen, op het podium gestaan met Boudewijn de Groot, Thé Lau en Snow Patrol. Maar vooral altijd haar hart gevolgd. Na De Jager, Over & Weer, Mijn Huis en Viert volgden 3 Engelstalige albums: Chanticleer, Road Album (ep) en The Skinny Genes (familiealbum met haar neef Wim Punk, zanger en bezieler van The Wolf Banes). De kompanen op haar 6de soloalbum, La Loba, werden Tom en Aurélie. Zij hebben haar terug naar de 'roots' gebracht. Zonder hen had het verhaal nooit zo mooi kunnen worden dan het nu is. Voor dit album schreef Eva De Roovere de muziek, Tom Theuns en Aurélie Dorzée arrangeerden voor gitaar en viool, Michel Bisceglia schreef strijkersarrangementen en speelde piano, Serigne CM Gueye voorzag het van percussie en Toon Van Dionant kleurde hier en daar met drums. Diggy Dex werkte mee aan één song. Alles werd opgenomen in het kasteel van Laclaireau in Ethe. Het werd in post-productie opgenomen en gemixt door Eva en Fatty K Flamand @ Marmalade Productions en gemasterd door Frederik Dejongh @ Jerboa Mastering. Deze plaat kwam tot stand met de hulp van Rik Vereecken, alias Ervey. We spraken Eva over haar nieuwe album "La Loba" dat nu op 31 mei gaat verschijnen.

zie hier het interview 

interview met 
THE BLUES GIANTS

Als we een simpel rekensommetje maken dan staat Sugaray Rayford + Nick Schnebelen + Albert Castiglia + Jimi Bott + Willie J. Campbell gelijk aan een ware superband waarbij de naam 'The Blues Giants' misschien nog wel een understatement is! De heren van dit All Stars kwintet hebben hun naam echter niet gestolen, dat staat wel vast na hun passage in Moulin Blues, waar deze heren hun enige show in Nederland en laatste van hun Europese tour kwamen geven. De organisatie van dit tweedaagse festival mogen dit zeer geslaagde concert in gouden letters bijschrijven op het intussen al rijk gevulde palmares. Er was een tijd dat je voor ‘supergroepen’ moest opletten omdat die zelden het niveau haalden van de individuele grootheden. Maar die tijd lijkt voorbij. Op de afsluitende dag van dit festival vaagden twee bands die bedenkingen weg. Eerst was er The Proven Ones, het samengaan van zanger Brian Templeton, stergitarist Kid Ramos, toetsenvirtuoos Anthony Geraci, bassist Willie J. Campbell en drummer Jimi Bott, en enkele uren later waren The Blues Giants aan zet. Vooraf aan hun geweldige concert later die avond wisten we Sugaray, Nick, Jimi en Albert voor de camera te halen. Albert Castiglia kwam toen het interview al gestart was even later erbij zitten, want hij moest nog bekomen van uitzonderlijk nieuws dat hij even ervoor vernam in Spanje, hetgeen hij dan ook meteen vertelde toen hij aan tafel kwam aanschuiven. Benieuwd? Kijken maar!

zie hier het interview 

interview met 
THE PROVEN ONES

The Proven Ones zijn een echt All Star kwintet, met als zanger de Boston blueslegende Brian Templeton. Op gitaar de stergitarist Kid Ramos (dertien BMA nominaties en een lifetime Archievement Award), toetsenvirtuoos Anthony Geraci (drie BMA nominaties en één grammy nominatie), bassist Willie J. Campbell (5 BMA nominaties) en drummer Jimi Bott (19 BMA nominaties en BMA award als beste drummer in 2015). Dus een samenwerkingsverband van artiesten die zeker niet de minsten zijn in het vak. Een ieder heeft een bak aan ervaring in huis, ervaring die ze nu gebundeld hebben in The Proven Ones. Alle bandleden hebben hun sporen al lang verdiend door hun jaren lange verbintenis aan toonaangevende bands als The Fabulous Thunderbirds, Ronnie Earl and the Broadcasters, The Radio Kings, The James Harman Band, Rod Piazza and the Mighty Flyers, The Mannish Boys en Sugar Ray and the Bluetones en hun bijdrages aan artiesten als John Lee Hooker, Big Mama Thornton, Chuck Berry, Big Walter Horton, Big Joe Turner, Otis Rush, Bo Diddley en Pinetop Perkins. Wanneer je deze heren samenvoegt en hiermee een band vormt, dan weet je dat het gaat knallen, hetgeen ze bewezen met hun vorig jaar verschenen debuutalbum 'Wild Again', hetgeen meteen een veelbelovende start was van deze uitstekende band. Reden genoeg voor de organisatie van Moulin Blues om dit vijftal naar Ospel te halen, en wat we nog meer mogen verwachten hoor je in het geprek dat we hadden met Brian, Kid en Anthony vooraf aan hun concert later de avond, en waarbij de band wel degelijk bewees een groot potentieel te hebben en dit ook live waar te maken. The Proven Ones is met hun "America's Most Trusted Soul Treatment" in ieder geval een band om in het oog te houden, en wat ons betreft een samenwerking die nog lang mag blijven duren!

zie hier het interview 

interview met 
ERIC LINDELL

Authenticiteit. Sommige muzikanten hebben het van nature, anderen denken het zich toe te eigenen door een roots- of bluesplaatje op te nemen, maar blijven ten eeuwigen dage doen wat ze graag willen zijn. Eric Lindell, geboren in 1969 in San Mateo, California, maar al ettelijke jaren geleden verhuisd naar New Orleans, behoort onmiskenbaar tot de eerste categorie. De man werkt al meer dan twintig jaar gestaag aan een discografie die je op zijn minst indrukwekkend kunt noemen, niet zozeer qua omvang maar wel vanwege de constante kwaliteit die Lindell levert. Zijn platen zijn overheerlijke cocktails van blues, rhythm-and-blues en soul met nu en dan een fikse geut New Orleans funk, wars van aanstellerij en dikdoenerij. Relaxed, of zoals Amerikanen dat zo mooi uitdrukken: laid back, sfeervol, tijdloos en vertrouwd ... zijn adjectieven die van toepassing zijn op het werk van Lindell. Na zijn gedenkwaardige optreden tijdens Moulin Blues 2010, waar we tevens ook een interview hadden was dit jaar Lindell terug in Ospel, en waren we blij om onze rootsrocker na zeven jaar niet alleen op het podium maar ook achteraf backstage te zien en even met hem een leuk geprek te hebben, ook achteraf bleven we heel relaxed aan de babbel.

zie hier het interview 

'Studebaker’ John Grimaldi (°1952) is een Amerikaanse Chicago bluesgitarist en mondharmonicaspeler. Zijn bijnaam dankt hij aan de nu al legendarische Studebaker Hawk, waarmee hij nog altijd rijdt. John stamt uit een muzikale familie. Zijn vader vond je vaak in Maxwell Street in Chicago. John leerde jong harmonica spelen en kreeg van Hound Dog Taylor het advies, om ook slide gitaar te spelen. In de jaren ‘70 formeerde John zijn band The Hawks. De naam The Hawks is ook een eerbetoon aan zijn vriend J.B. Hutto, wiens band ook The Hawks heette. John debuteerde met The Hawks in 1979 met “Straight No Chaser’, daarna volgde “Rockin’ The Blues” (1985). “Nothin’ But Fun” uit 1988 is in Europe uitgebracht door het Belgische Double Trouble label. Ondertussen bracht John zijn zestiende studio album “Eternity’s Descent” uit. Hij nam het album op in Illinois samen met bassist Bob Halaj en drummer Earl “King of the Money Beat” Howell. Howell, vervoegt na tien jaar opnieuw John Studebaker & the Hawks. Alle dertien tracks, zijn originele John Grimaldi songs. De nummers zijn geïnspireerd door de blues, maar er zijn ook andere invloeden als van o.a. Peter Green, Mississippi Fred McDowell, Hound Dog Taylor, Jimmy Page en John Lennon te horen. In Ospel was Studebaker John met als begeleidingsband Joe Fink (drums), Rick Kreher (gitaar, ex Muddy Waters) en Mike Scharf (bas) en kregen we op zaterdag vroeg in de namiddag reeds een dampende Chicago Blues set van jewelste! Even later hadden we een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze songwriter en muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse blues is.

zie hier het interview 

interview met 
JOE LOUIS WALKER

De op 25 december 1949 in San Francisco, California geboren Joe Louis Walker is naast gitarist, zanger en songwriter ook een verdienstelijk producer. JLW is ook opgenomen in de Blues Hall of Fame en won vier keer een Blues Music Award. JLW komt uit een muzikale familie en begon al op zeer jonge leeftijd met gitaar spelen. Op zijn 16de was hij al een bekend gezicht in de muziekscene van San Francisco. In 1968 deelde hij een huis met de blanke bluesvirtuoos Mike Bloomfield (1943-1981), bekend van The Electric Flag en gastmuzikant achter Bob Dylan. Uiteindelijk debuteert Walker in 1986 op overtuigende wijze met het album "Cold is the Night". Na dit debuutalbum behoort hij meteen tot de toonaangevende Amerikaanse bluesartiesten, niet alleen in de San Francisco Bay Area maar ook ver daar buiten. En daartoe behoort JLW tot op de dag van vandaag. In het verleden speelde Walker met grootheden als Jimi Hendrix, John Lee Hooker, Muddy Waters, John Mayall, Steve Miller, Nick Lowe, Buddy Miles, Mike Bloomfield, Otis Rush en Thelonious Monk. Ook werkte JLW samen met onder meer Bonnie Raitt, Buddy Guy, Taj Mahal, Ike Turner, Branford Marsalis, James Cotton, Tower of Power en Clarence “Gatemouth” Brown. Daarmee is duidelijk dat Joe Louis Walker een enorme staat van dienst heeft. Naast de vele samenwerkingen en het uitbrengen van tientallen albums heeft JLW ook altijd intensief getourd. Zo speelde hij op nagenoeg alle grote festivals ter wereld waarmee hij in al die jaren een grote schare trouwe fans heeft opgebouwd. In een ver verleden speelde hij reeds op Moulin Blues, te weten in het jaar 1998 samen met Billy Branch en Matt Guitar Murphy. Door de jaren heen is hij eigenlijk alleen maar beter geworden. Zo genoten we van JLW in 2015, waar hij deel uitmaakte van de indrukwekkende line-up van het Ramblin’ Roots Festival in Tivoli Vredenburg, Utrecht, waar we toen ook de kans kregen om deze veelzijdige artiest te kunnen interviewen. Voor Rootstime reden genoeg, om nu vier jaar later, in Ospel tijdens het Moulin Blues fest. terug te praten over zijn verleden en vooral de toekomst.

zie hier het interview 

interview met 
DAVE HERRERO

Gitarist/zanger zanger Dave Herrero is opgegroeid in Tampa, Florida en was op jonge leeftijd al geobsedeerd door de Amerikaanse blues en rock and roll uit de jaren 50 en 60. Daar maakte hij kennis met de lokale en nationale muziekscene en speelde o.a. met de legendarische Johnny Winter en Lucky Peterson. Herrero verhuisde in 1996 naar Austin, TX en terwijl hij de Blues Society of Austin oprichtte met vrienden, Mark ‘Kaz’ Kazanoff, Nancy Coplin en Nicole Shiro speelde hij veelvuldig met Gary Clark Jr., Arc Angels, Charlie Sexton, Lazy Lester, Matt Powell en Seth Walker. Na Austin TX verhuisde Herrero naar Chicago en werkte Dave samen met zijn zijn oude vriend en talentvolle songwriter, Felix Reyes. Sinds zijn verhuizing van Austin naar Chicago heeft Dave talloze keren door Europa gereisd, tourde hij veelvuldig met Nikki Hill en speelde hij mee op haar debuutalbum, "Here’s Nikki Hill" (2013). Velen zullen Dave misschien wel kennen omwille van zijn optredens met de Texas Cannonballs enkele jaren geleden toen ze hier in de Lage landen op tournee waren, maar met een mix van blues, gospel, rock en texmex wist Dave dit jaar in Ospel aan het begin van de eerste festivaldag de tent op zijn kop zetten, al deden dit feitelijk al onze Belgen, Black Cat Biscuit en Boogie Beasts, dit even voordien ook al met veel verve. Het is goed te horen dat Herrero door te touren door heel Amerika inspiratie heeft opgedaan, van Florida tot Texas en Chicago. In Ospel maakte deze vriendelijke bluesman grote indruk en hierbij gaat het zeker niet blijven, neem dat gerust van ons aan. Vooraf aan dit optreden spraken we even met hem in zijn hotel.

zie hier het interview 

 

CD's TE WINNEN

OSCAR BENTON & JOHNNY LAPORTE – MIRRORS DON’T LIE

10 CD's TE WINNEN

Op zijn zeventigste kan Oscar Benton terugkijken op een lange muziekcarrière. Oscar Benton aka Ferdinand van Eis is een Nederlands blueszanger. Hij richtte in 1967 de Oscar Benton Blues Band op. Verschillende bekende Nederlandse muzikanten speelden hierin zoals Rob van Donselaar en Rob ten Bokum (o.a. van Bintangs). In 1974 stapten een aantal bandleden over naar Barrelhouse. Benton liftte in de jaren ‘60 en ‘70 mee op het succes van Nederlandse bluesbands als Cuby + Blizzards en Livin' Blues. Samen met zangeres Monica Verschoor had Benton in 1971 twee singles die in de hitlijsten kwamen, namelijk “Everbody is Telling Me” en “All I Ever Need is You”. De discografie van Oscar Benton bestaat uit een vijftal titels waarvan de bekendste zijn soloalbum ‘Bensonhurst Blues’ [1973] is, met daarop het gelijknamige nummer (geschreven door Artie Kaplan en Artie Kornfeld) dat in de film “Pour la peau d'un flic” met Alain Delon gebruikt werd en waarmee hij in 1981 wereldwijd doorbrak. Begin 2018 bracht hij (met Johnny Laporte) het veelzeggende “I Am Back” (Munich/V2) uit.

Lees meer

 

CALEB JOHNSON & THE RAMBLIN’ SAINTS – BORN FROM SOUTHERN GROUND

10 CD's TE WINNEN

Zijn cd lag bovenop de nieuwe stapel: ‘Born From Southern Ground’, het nieuwe (debuutalbum?) van een voor mij nog onbekende Amerikaan, Caleb Johnson. Bij het googelen naar Caleb Johnson belandde ik op de site van nieuwsonline.nu waar Henk van Antwerpen de vraag “Winnaars ‘American Idol’: waar zijn ze nu?” de wereld in gooide. “In de loop van 15 seizoenen heeft ‘American Idol’ (Fox’ “zoektocht naar een superster”) enkele van de grootste sterren uit de muziekindustrie voortgebracht en, verdiende de reality-zangwedstrijd meteen zijn rechtmatige plaats in de canon van de popcultuur…” (zo begon het artikel). En ja, daar vond ik, als winnaar van seizoen 13, Caleb Johnson.

Lees meer

 

JOHN-F. KLAVER BAND – ORGANIC & SUSTAINABLE SESSIONS VOL. 1

10 CD's TE WINNEN

John-F. Klaver is een Nederlandse gitarist, zanger, componist en muziekleraar. Hij begon, geïnspireerd door Gary Moore, Robben Ford en Jimi Hendrix, op elfjarige leeftijd gitaar te spelen. Na afstuderen volgde hij privé-gitaarlessen en muziektheorie aan de University of the Pacific in de VS. Terug in Nederland werd hij toegelaten tot het conservatorium van Amsterdam en kreeg hij lessen van Jesse van Ruller, Martijn van Iterson en Eef Albers. In 2007 begon hij zijn eigen formatie, het John F. Klaver Trio, dat later de John F. Klaver Band zou worden. Bekende muziekbladen merkten John op en wijdden verschillende artikelen aan de versterkers en effectpedalen die hij voor zichzelf bouwde onder de naam “Klaver”. De John F. Klaver Band speelde al op vele grote festivals, waaronder Moulin Blues, IBC Memphis, EBC Berlin, Big Rivers en Jazz in Juketown. De band speelde ook als een voorprogramma voor muzikanten zoals Dana Fuchs, Matt Schofield en Johnny Winter. John kreeg ook de eer om de eerste en enige Nederlandse gitarist te worden die lid werd van het JTC Guitar-team.

Lees meer

 

GWYN ASHTON – SONIC BLUES PREACHERS

10 CD's TE WINNEN

Helemaal Down Under kan je Gwyn Ashton tegen komen. Hij is een gitarist/singer-songwriter afkomstig uit Wales, maar immigreerde naar Australië, waar hij met zijn ruwe, harde en dynamisch straatblues al snel het etiket “veelbelovende” opgeplakt kreeg. Hij doet als power duo of als alt one-man blues band. Op zijn negende studioalbum ‘Sonic Blues Preachers’ is Gwyn Ashton vergezeld door drummer John Freeman van Fraternity. Fraternity was een Australische prog-rockband die in 1970 in Sydney werd opgericht en in 1971 naar Adelaide verhuisde. Voormalige leden zijn onder meer leadzanger Bon Scott, John Swan en zijn broer Jimmy Barnes.

Lees meer

 

RALPH DE JONG – ROADTRIPPIN, 4OLOGY (4CD)

5 CD's TE WINNEN

Niet 1 maar liefst 4 cd’s (of te wel 43 tracks of 5u en 11 minuten), maken deel uit van ‘Roadtrippin’ (4ology), de vierde release dit jaar van wijsgeer, kustschilder, schrijver en muziek fenomeen Ralph de Jong, die in 1975 in Nispe, een dorp binnen de gemeente Roosendaal in Noord-Brabant, in het huis van zijn grootvader die ook schilder was, aan zijn reis begon. De Jongh vormde in 1992 samen met pianist/componist Harmen Fraanje zijn eerste band The Blue Band. Daarna volgde The Three Nobody's en de The Furious Freaking Dales. Hij werd in 2004 ontdekt door Harry Muskee (Cuby and the Blizzards) met wie hij van 2006 tot 2008 tourde en het voorprogramma deed. In 2010 ontstond Ralph de Jongh & Crazy en won hij als beste zanger de Dutch Blues Award, waardoor hij in 2011 (en 2015) Nederland mocht vertegenwoordigen op de IBC in Memphis

Lees meer

 

THE COSMIC TRIP ADVISORS – WRONG AGAIN, ALBERT…

10 CD's TE WINNEN

Zangeres Lesley “Lesbomb” McGonnal is de frontdame van The Cosmic Trip Advisors, een blues rockband die nog niet zo lang geleden in Schotland het licht zag. “Lesbomb” kan rekenen op de gitaren van “El Cap” & “Tattie”, de toetsen van “The P-Man”, de bas van “Mr.” Andrew Herringbone en de drums van Pete “The Beat” Forrest. Als je Lesley voor het eerst hoort komen vergelijkingen met Joanne Shaw Taylor en de NYC-Queen of R’n’r Sari Schorr beslist bij je op. ‘Wrong Again, Albert...' (zat Albert II alweer verkeerd?) is het eigenzinnige titeldebuut van deze zeskoppige band uit West Lothian, een historisch graafschap in het midden van Schotland, dat tot 1921 de naam Linlithgowshire of de County of Linlithgow had. Op het schilderij op de hoes (van Tanya Shatseva) is een meisje te zien, wiens vingers versierd zijn met planeten. Rond de top van de rechterwijsvinger zit de aarde die ze in haar open mond wil steken. Begrijpen, wie begrijpen kan!

Lees meer

 

BILL ROSEMAN – OUTSKIRTS…

10 CD's TE WINNEN

Bill Roseman groeide op in de omgeving van South Jersey, in de buurt van Philly terwijl hij luisterde naar Rock, Soul en Jazz. Op dertienjarige leeftijd pakte hij een gitaar en begon hij, als zijn belangrijkste vorm van expressie en geïnspireerd door blues mannen als T-Bone Walker, BB King, Albert Collins en Buddy Guy, wat blues gitaar te leren. Toen Roseman in de jaren negentig in Europa strandde, hielp hij bij het vormen van de Medford Slim Band (Bill Roseman: zang, gitaar - Curt Hansen: bas, zang - Albert Elias: drums - Lazy Lew Beckers: harmonica, zang). De band oogstte heel wat succes, bracht twee cd's uit en speelde in het festivalcircuit, waaronder Blues Peer 1992 en het Amsterdam Blues Festival. In deze periode maakte Roseman ook deel uit van het Calvin Owens Blues Orchestra en speelde hij in de sologroep van Luke Walter Jr. Ondertussen heeft Bill Roseman een stek gevonden in Hoeilaart, geeft hij muziekles en speelde hij zowat in de hele Benelux, in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk.

Lees meer

 

DALLAS BURROW – SOUTHERN WIND

10 CD's TE WINNEN

Dallas Burrow is een singer-songwriter die ergens in het midden van de Amerikaanse staat Texas in New Braunfels werd geboren en opgroeide. Omdat hij gedreven was om het als muzikant te gaan maken trok hij in 2018 naar Nashville, Tennessee om er zijn eerste volwaardige soloplaat “Southern Wind” te gaan opnemen. Daarvoor had hij al heel wat omzwervingen doorheen de Verenigde Staten en Europa gemaakt met o.a. verblijven in New Orleans, Californië, Spanje en Hongarije. Op muzikaal vlak viel hij in 2016 vooral op door het uitbrengen van vier ep-tjes onder de titel “The Four Winds Chronicles” met telkens zes à zeven zelfgeschreven songs die allemaal rond het thema ‘geografische streken’ werden opgenomen: “Eastern Trail”, “Western Town”, “Southern Belle” en “Northern Lights”. Ook voor de titel van zijn eerste full-cd “Southern Wind” opteerde hij voor het zuiden van zijn thuisland.

Lees meer

LOST IMMIGRANTS – CALIFORNIUM

10 CD's TE WINNEN

Misschien toch al meteen even duidelijk maken dat de naam ‘Lost Immigrants’ helemaal niets te maken heeft met de momenteel zeer actuele situatie van de vele vluchtelingen die als immigranten op zoek zijn naar een betere leefwereld in onze Europese contreien. Het is wel de groepsnaam van een vijftal Amerikaanse muzikanten uit Dallas, Texas die zich sinds hun oprichting in 2005 ‘Lost Immigrants’ laten noemen en op rootsrock- en countrymuziek geïnspireerde Americana-liedjes brengen op hun platen. Het begon indertijd als een muzikale samenwerking tussen leadzanger en gitarist James Dunning en zijn vriend Craig Hinkle. Het leidde tot de release van een debuutplaat “Waiting On Judgement Day” waarvoor ze bijstand kregen van Americana-legende Ray Wylie Hubbard. In 2009 verscheen een tweede live opgenomen plaat onder de titel “Baptized: Live From The Hill Country” en één jaartje later volgde er met “Pasaporte” een tweede studioalbum. Onder de titel “An Americana Primer” werd er van 2012 tot 2014 elk jaar één album van deze trilogie uitgebracht en in 2015 verscheen eveneens een nieuw live-album: “Live At The White Elephant Saloon”.

Lees meer

KITTY ROSE AND THE RATTLERS – KITTY ROSE AND THE RATTLERS

10 CD's TE WINNEN

Katherine Cole is een Amerikaanse zangeres en songschrijfster uit Atlanta, Georgia die zich heeft gespecialiseerd in het muziekgenre ‘jump blues’ en ‘rockabilly’. Ze brengt haar liedjes op plaat onder de naam ‘Kitty Rose And The Rattlers’ waarbij deze laatste haar begeleidingsgroep is, bestaande uit het duo Yvonne Boyd die op drums speelt en David Olsen die het gitaarwerk voor zijn rekening neemt. Katherine Cole zelf speelt op contrabas en zorgt voor alle zangwerk op de twaalf nummers die ze nu heeft samengebracht op haar officiële debuutalbum dat naar de band werd vernoemd als “Kitty Rose And The Rattlers”. Tien van deze swingende rockabilly-nummers werden door de leadzangeres zelf gecomponeerd en gitarist David Olsen tekende voor de door hem op een twangende ‘Gretsch’-gitaar gespeelde instrumentale albumafsluiter “Donna Goes To Tiajuana”.

Lees meer

JEREMY TUPLIN – PINK MIRROR

10 CD's TE WINNEN

De wortels van de Britse zanger en songschrijver Jeremy Tuplin liggen in Wanstrow in het graafschap Somerset in het zuidwesten van Engeland, maar hij woont al een tijdje in Londen. In 2014 debuteerde hij op plaat met een eerste ep “Carry The Fire”, gevolgd door een tweede ep “Open Letters” die in 2016 op de markt verscheen. Het eerste volwaardige album van Jeremy Tuplin dat in 2017 uitkwam was getiteld “I Dreamt I Was An Astronaut” en daar werd nu een meer dan waardige opvolger voor klaargestoomd in de vorm van het album “Pink Mirror”. Hij componeerde teksten en muziek voor twaalf tracks op deze plaat die hij met de hulp van een rits Britse instrumentalisten in de ‘Marketstall Studio’ in South Bermondsey heeft opgenomen met hemzelf en Mark Estall aan de knoppen als producers, net zoals bij zijn eerste plaat. We krijgen stuk voor stuk catchy popmelodietjes te horen met een folky inslag, o.a. al in de openingstrack “Can We Be Strangers” en in het op de bijgaande video te beluisteren “Bad Lover”.d.

Lees meer

THE KOKOMO KINGS – FIGHTING FIRE WITH GASOLINE

10 CD's TE WINNEN

Het goede gevoel van Hookrock 2019 kwam weer even bovendrijven als ik aan de recensie van de nieuwe van The Kokomo Kings begon. Uit Zweden en Denemarken komen ze en TKK is (origineel) een viertal dat bestaat uit Martin Abrahamsson (zang, harmonica), Magnus Lanshammar (bas, ritme gitaar), Ronni Ronni Busack-Boysen (lead gitaar) en Daniel Winerö (drums). Bij speciale gelegenheden wil zanger/harmonicaspeler Samuel “Harmonica Sam” Andersson zich nog wel eens bij dit gezelschap aansluiten. The Kokomo Kings zijn jarenlang de backing band geweest van vele internationale bekenden als o.a. James Harman, Mud Morganfield (de oudste Muddy Waters, alias McKinley Morganfield telg), Jack Johnson, Lazy Lester, Louisiana Red, John Primer, Big Joe Louis, Keith Dunn en Rusty Zinn. The Kokomo Kings hebben ook op het podium gestaan met Scandinavische collega’s als o.a. The Instigators, The Domestic Bumblebees, Paul & The Blue Delivery en de Peter Nande Band.

Lees meer

 

JILL FULTON – FUEL TO THE FIRE / JILL BLUE

10 CD's TE WINNEN

Jill Fulton, een knappe blonde uit Churchville, Maryland, kon al zingen voor dat ze kon babbelen. Vanaf haar derde treedt ze al op. Zoveel jaren later haalde Jill een MBA, is ze moeder van twee kinderen, studeerde ze fotografie en heeft ze een eigen fotozaak. Momenteel is muziek en haar band prioriteit #1. Haar muziekstijl is country blues, maar ze werkt -geïnspireerd door Stax Records in Memphis- aan een blues/soul album. In 2020 zal Jill samen met David Gorozdos de Blues Society of Western Pennsylvania gaan verdedigen tijdens de IBC in Memphis, TN. In 2018 debuteerde Jill Fulton met ‘Southern Breeze‘, een country album, waarmee ze opviel door haar soulvolle, zwoele stem. In het voorbije jaar bracht ze twee nieuwe albums met flink wat bluesy nummers uit. Haar band bestaat uit Laurie Matlock (gitaar), Dale Sharrah (bas), David Gorozdos (keyboards) en Jeffery Shoop (drums). Mike Schrimpf, op harmonica, werkte ook met Bruce Springsteen..

Lees meer

 

KING OF THE TRAMPS – WILD WATER

10 CD's TE WINNEN

De Kings Of The Tramps” is een originele roots rock band uit Auburn, IA. Hun muziek is een mengeling van hedendaagse roots rock, R&B uit de jaren ‘70, Southern rock en country. Hun sound is beïnvloed door o.a. The Rolling Stones, The Band, Little Feat, Allman Brothers & The Black Crowes. De band is 2009 opgericht door de zanger/gitarist Todd Partridge (ex Salamagundi). King of the Tramps verwijst naar de de “tramps”, toen hobo’s en andere rondtrekkenden in Amerika hun geluk of ander vertier zochten. KotT verwijst in zijn naam naar de “koning” van de zwervers, een spoorweglegende Tex. Overal waar Tex tussen ’30 en ‘40 kwam, liet hij zijn initialen “Tex K.T.” achter in de nabijheid van een spoorweg. Zijn naam is terug gevonden bij verschillende oude spoorwegen en op gebouwen in West Centraal Iowa. 

Lees meer

 

BIANCA DE LEON – DANGEROUS ENDEAVOR

10 CD's TE WINNEN

‘Queen Of The Border Ballad’ is een soort van eretitel die verleend werd aan de uit Austin, Texas afkomstige zangeres, gitariste en songschrijfster Bianca De Leon. Zij was in de voorbije 40 jaar o.a. de muze en vertrouwelinge van Guy Clark en Townes Van Zandt en ze heeft tot op heden vier platen uitgebracht in Europa uitgebracht, naast één wereldwijd op de markt gebrachte plaat met “Love, Guns & Money” uit 2011. Op haar meest recente album “Dangerous Endeavour” worden op de door Bianca De Leon zelf bespeelde akoestische gitaar na alle instrumenten zoals gitaren, bas, drums en keyboards bij de elf songs op de plaat ingespeeld door co-producer John Inmon. Hier en daar zijn er echter gastrollen weggelegd voor strijkers (Javier Chaparro, Richard Bowden en Fulvio Renzi), voor pianist David Webb bij de mooie song “Sad Corners Of Her Eyes” en voor zangeres Hilary Clair Adamson bij het rockabillynummer “That Vintage ’67 Cadillac”.

Lees meer

 

THE VIGNATIS – LET’S HIT THE ROAD (GYPSYBILLY VOL. 3)

10 CD's TE WINNEN

Neem een grote ketel waarin je gypsy jazzmuziek mengt met country, jazz en rockabilly, stevig roeren en zo’n 42 minuten laten sudderen op een vuurtje. Dit recept resulteert in een potje ‘gypsybilly’ dat hier te horen is op een uitstekende roots- en Americanaplaat van het uit Los Angeles afkomstige duo ‘The Vignatis’. Dat zijn de Franse zanger-gitarist Fabrice Vignati die afkomstig is van Aix-les-Bains in de Franse Alpen en zijn Amerikaanse partner Tracy Vignati die zingt en op klarinet en piano speelt. Twaalf helemaal zelf gecomponeerde nummers werden er gebundeld op het album “Let’s Hit The Road”, de derde plaat in de trilogie ‘Gypsybilly’ zoals blijkt uit de subtitel ‘Volume 3’. De titels van de voorgangers waren dan ook “Birth Of The Gypsybilly” uit 2009 en “Birth Of The Gypsybilly Vol. 2” uit 2012.

Lees meer

 

MUDFISH – MUDFISH

10 CD's TE WINNEN

Joakim Lövgren (leadzanger, mondharmonica), Åke Strömberg (gitaar), Mats Svedberg (gitaar), Christer Rudmyr (gitaar), Anders Nilsson (keyboards), Johan Novenius (basgitaar) en Ulf Svedberg (drums) vormen samen een Zweedse folkrockformatie uit Borås die ze de naam ‘Mudfish’ gaven. Na de oprichting van de band in 2013 werden er al wel een paar keer wijzigingen in de bezetting doorgevoerd, maar Lövgren en Strömberg vormden al die tijd de constante in de groep. Ze hebben in de voorbije jaren al een paar songs bijgedragen aan de verzamelalbums die door de Zweedse distributeur ‘Hemifran’ werden uitgebracht, maar nu lijkt het moment gekomen om een eigen full-cd op de markt los te laten, want er lagen al een tijdje heel wat songs op het schap die rijp waren om opgenomen te worden voor deze eerste volwaardige plaat.

Lees meer

 

PAUL MESSINGER – THE RECKONING

10 CD's TE WINNEN

Dichter, zanger, songschrijver en multi-instrumentalist, dat is alles verenigd in één persoon die Paul Messinger heet. Hij werd geboren in New York maar verhuisde later naar Chapel Hill in de Amerikaanse staat North Carolina. Als muzikant is hij voornamelijk actief als vertolker van folk- en Americana-liedjes, zoals nu te horen is op zijn recente album “The Reckoning”. Die plaat bestaat uit zeven nummers waarvan de albumtiteltrack “The Reckoning” (‘de afrekening’) op knappe wijze mag openen. Dan wordt het accordeon en de mondharmonica bovengehaald voor de begeleiding bij het verhaal dat verteld wordt in het nummer “The EPIC Saga Of Jason Ricci’s Socks”. Het gaat hierin over het leven van de 45-jarige Amerikaanse mondharmonicaspeler Jason Ricci, een idool van Paul Messinger die op zijn favoriete instrument meespeelde op heel wat bluesalbums van o.a. Johnny Winter, Ana Popovic, Walter Trout en Joe Louis Walker. De bluesharp of ‘diatonic harmonica’ in deze song wordt echter door Messinger zelf bespeeld.

Lees meer

 

ANNIE GALLUP – BOOKISH

10 CD's TE WINNEN

De Amerikaanse zangeres en songschrijfster Annie Gallup hebben we hier in de voorbije jaren al wel vaker voorbij zien komen met haar soloplaten waarvan ze er al elf op haar conto heeft staan. Maar ze duikt ook op als helft van het duo ‘Hat Check Girl’ waarmee ze samen met haar sinds maart 2014 geliefde echtgenoot Peter Gallway voornamelijk akoestische folkliedjes brengt die ze op een vijftal albums hebben uitgebracht. Samen wonen ze momenteel in Rockland, Maine waar ze beiden haast onuitputtelijk nieuwe songs schrijven en nieuwe platen opnemen in de studio in hun eigen huis. Zo is er nu het splinternieuwe album “Bookish” als soloplaat van Annie Gallup verschenen. Daarop staan twaalf folksongs die allemaal door haarzelf van tekst en muziek werden voorzien. Ze trad naast uitvoerende artiest ook op als producer van het album en ze begeleide zichzelf op akoestische en elektrische gitaar bij het opnemen van deze minimalistisch georkestreerde liedjes.

Lees meer

 

PETER POIRIER – EMPTY ARMS

10 CD's TE WINNEN

Peter Poirier is wellicht nog voor velen een onbekende in de blues scene. Hij is een zanger/gitarist uit Boston, die duidelijke een liefde voor de stijl van BB King, Freddy King en Willie Dixon heeft en, waarbij hij zich focust op de swingende shuffles en de blues die deel uitmaakten van de naoorlogse blues. Poirier begon in de blues scene van Boston in de vroege jaren 1990 toen hij zijn eerste band City Pete & The Eels vormde. Hij trad op in heel New England, toen hij in 1996 werd gevraagd werd om lid te worden van The Shirley Lewis Band. Hij kon zo spelen op bekende locaties zoals Buddy Guy's Legends in Chicago en Manny's Car Wash in NYC. De Shirley Lewis Band trad ook vaak op tijdens vele festivals, waaronder Riverfest in Chattanooga TN, The City of Presidents Festival in Quincy Massachusetts en The Red White and Blues Festival op Cape Cod Melodietent.

Lees meer

 

21 BLUE – LIVE FROM HEARTWOOD

10 CD's TE WINNEN

21 Blue is de naam van een ensemble dat om wat meer uitleg vraagt. E.e.a. draait hier om de muzikale virtuositeit van medeoprichters Longineu “Dr. Neu” Parsons II (zang, kornet, fluit) en Ted Shumate (gitaar). Longineu Parsons Jr. II (°1950), afkomstig uit Mississippi, is een klassiek geschoolde trompettist die in een breed scala aan stijlen speelt, waaronder jazz, blues, jazzfusion en klassiek. Hij is momenteel universitair hoofddocent muziek aan de A&M University van Florida en leidt het kleine onafhankelijke label Tribal Records. Ted Shumate was een gitaarprofessor aan het Northwest Florida State College en aan het Gulf Coast State College, waar hij ook directeur van de jazzband was en cursussen jazzimprovisatie gaf. Shumate gaf ook les aan het prestigieuze Guitar Institute Of Technoloy aan het Musicians Institute in Hollywood, Californië.

Lees meer

 

LIZANNE KNOTT - BONES AND GRAVITY

10 CD's TE WINNEN

Het is een beetje vreemd te moeten vaststellen dat een songwriter als Lizanne Knott, die met deze “Bones & Gravity” aan haar zesde soloplaat toe is en die menige award op de schoorsteen heeft staan, toch niet meer bekendheid geniet aan onze kant van de Grote Plas. Het kan te maken hebben met de bijzondere aanpak die zij voorstaat en die erin bestaat dat zij een plaat als een coherent geheel ziet, dat aan de luisteraar vertelt wie Lizanne Knott is en waar zij op dàt moment van haar leven mee bezig is. De stem en de zin voor melodie zijn, zoals op het voorgaande werk, ongetwijfeld in grote mate voorhanden. De begeleiders in de studio zijn er weer van de allerbovenste plank en aan de songs zal het ook niet liggen. Die zijn alweer van erg hoge kwaliteit en geïnsprieerd door Lizanne’s persoonlijke leven, de strijdperiodes die ze heeft gekend, de manier waarop ze daarmee is omgegaan en waar dat haar allemaal vandaag gebracht heeft.

Lees meer

 

MARTIN HARLEY - ROLL WITH THE PUNCHES

10 CD's TE WINNEN

Waar we de voorbije jaren een beetje gewend -en verslingerd- waren geraakt aan de samenwerkingen van de Britse gitarist met Daniel Kimbro, komt hij dezer dagen met een nieuwe plaat onder eigen naam en in bandformaat, mat Harry Harding als ritmesectie, Jodie Marie als vocale steun en toetsenist Jonny Henderson -bekend van bij Ian Siegal en Matt Scofield als klankbepalende en sturende figuur. Ik las ergens dat Harley een vollere, dikkere klank wilde invergelijking met zijn vorige werk en, na ampele beluistering van de plaat, kan ik alvast zeggen dat hij daarin met zekerheid geslaagd is: deze club speelt erg goed samen en legt de fundamenten waar op Harley’s zang -merkwaardig sterk- en gitaarspel -merkwaardig veelzijdig- het beste tot hun recht kunnen komen. Nu, als gitarist hoeft Martin Harley natuurlijk allang niks meer te bewijzen: hij is technisch erg sterk en hij kan verschillende stijlen schijnbaar moeiteloos opnemen.

Lees meer

 

KELLY BELL BAND – KNOW MY NAME

10 CD's TE WINNEN

In de pers omschrijft men de Kelly Bell Band (KBB) als "Een van de meest genre-uitbreidende acts in de bluesscene van vandaag. Wie anders kan elementen van hiphop, funk en blues combineren?...”. De band werd opgericht in 1995 in Baltimore, MD, oorspronkelijk als begeleidingsband van r’n’r-pionier, Bo Diddley. KBB heeft ondertussen de wereld rondgereisd om hun fans te vermaken in Japan, Spanje, Italië, Griekenland, Cuba, Duitsland en meer. KBB won twee prestigieuze Maryland Music Awards, waaronder “Best Blues Band”. In 2018 werden ze genomineerd voor “Music Icon” en twaalf jaar op rij werd KBB in de regio Midden-Atlantische Oceaan uitgeroepen tot “Best Bluesband”.Kelly Bell aka “The Bluesman”, wordt gebackt door zanger Rahsaan "Wordslave" Eldridge, Ryan Fowler en Eric Robinson (gitaar), Frankie Hernandez (bas), John Robert Buell (drums) en Dane Paul Russell (mondharmonica).

Lees meer

 

ELIASSE - AMANI WAY

10 CD's TE WINNEN

Soms gebeurt het nog wel eens dat we vol verbazing kennismaken met een schitterende nieuwe groep die verrassend mooie muziek brengt op hun platen. Dat was in 2017 zeker het geval toen we het debuutalbum “Half Mile Harvest” van de Australische soul- en bluesrockformatie ‘The Teskey Brothers’ voor het eerst mochten beluisteren. De in 2008 opgerichte band rond de uit Warrandyte afkomstige Teskey-broers Josh (zang en gitaar) en Sam (leadgitaar en orgel), bassist, pianist en snarenvirtuoos Brendon Love (gitaar, ukelele, banjo) en Liam Gough (drums) speelt sixties soulmuziek die geïnspireerd is op werk van de onnavolgbare soullegendes Otis Redding en Wilson Pickett. De lichtjes hese, doch geweldige rokerige stem van de nochtans blanke Josh Teskey past perfect in het plaatje van deze twee toppers uit de soulmuziek.

Lees meer

 

THE TESKEY BROTHERS – RUN HOME SLOW

10 CD's TE WINNEN

Soms gebeurt het nog wel eens dat we vol verbazing kennismaken met een schitterende nieuwe groep die verrassend mooie muziek brengt op hun platen. Dat was in 2017 zeker het geval toen we het debuutalbum “Half Mile Harvest” van de Australische soul- en bluesrockformatie ‘The Teskey Brothers’ voor het eerst mochten beluisteren. De in 2008 opgerichte band rond de uit Warrandyte afkomstige Teskey-broers Josh (zang en gitaar) en Sam (leadgitaar en orgel), bassist, pianist en snarenvirtuoos Brendon Love (gitaar, ukelele, banjo) en Liam Gough (drums) speelt sixties soulmuziek die geïnspireerd is op werk van de onnavolgbare soullegendes Otis Redding en Wilson Pickett. De lichtjes hese, doch geweldige rokerige stem van de nochtans blanke Josh Teskey past perfect in het plaatje van deze twee toppers uit de soulmuziek.

Lees meer

 

DAN BERN – REGENT STREET

10 CD's TE WINNEN

Het op de video te horen liedje “Regent Street” werd al in 2017 live gezongen door de nu 54-jarige Amerikaanse folkrockzanger en songschrijver Dan Bern uit Los Angeles, Californië. Het nummer werd initieel gezongen door ‘The Who’-frontman Roger Daltrey, maar het is nu ook de titeltrack van Dan Bern’s nieuwste album, naast nog tien andere eigen composities van deze artiest. Het album werd geproducet door bassist Jonathan Flaugher en trompettist Jordan Katz die beiden ook op hun instrumenten meespeelden tijdens de opname van de plaat. Daarnaast waren er eveneens een hele reeks andere instrumentalisten die een bijdrage aan één of meerdere songs hebben afgeleverd. Dan Bern debuteerde in 1996 op plaat met de release van een ep “Dog Boy Van”, gevolgd door zijn eerste full-cd “Dan Bern” in 1997. Sindsdien zijn er zo’n twintigtal platen van deze artiest uitgebracht, waarbij deze “Regent Street” de officiële opvolger is van het album “Adderal Holiday” uit 2016. Enkele van zijn platen werden in het verleden ook van een lovende recensie voorzien door ‘Rootstime’. Het leek nochtans bijna afgelopen met de muzikale carrière van Dan Bern nadat hij in maart 2018 twee vingertoppen heeft verloren na een ongeval met een sneeuwruimer, hetgeen hem meer dan één jaar weerhield om nog op gitaar te kunnen spelen.

Lees meer

 

DICK LEMASTERS – PLAZA ROOMS AND FALLEN KINGS

10 CD's TE WINNEN

Dick LeMasters is een bassist en gitarist uit Beaumont, Texas die - naast het feit dat hij vader van vier kinderen is - ook sinds meerdere jaren actief is als muzikant, ondermeer sinds 2009 bij de door hemzelf opgerichte groep ‘Longneck Road’ waarmee het album “Texas Rock” als eerste plaat werd uitgebracht. Daarnaast speelt hij ook mee in de formatie ‘Get Right Ramblers’ en treedt hij samen met Douglas Greer op als duo. In 2014 verscheen zijn eerste soloalbum “One Bird, Two Stones” dat in 2015 al snel werd opgevolgd door een tweede plaat die als “Gasoline & Fire” betiteld werd. Zijn country- en Americana-liedjes vielen zeer goed in de smaak en motiveerden hem om in 2017 een derde album uit te brengen met alweer allemaal eigen nummers onder de titel “Incompatible Things”.

Lees meer

 

FRANCESCO PIU – CROSSING

10 CD's TE WINNEN

Francesco Piu is een uit Sardinië afkomstige gitarist én multi-instrumentalist wanneer het om akoestische snaarinstrumenten gaat. Van akoestische gitaar over dobro, banjo, weissenborn tot lap steel. Ook niet uitzonderlijk is dat Piu zijn blues graag doorspekt met funk en rock. Na 'Blues Journey' [2007] volgde in 2012 'Ma-Moo Tones' (ingeblikt met Keb’ Mo’ als producer), een woordspeling op de traditionele Sardeense maskers, de mamuthones. Het is de kruisbestuiving die hij nastreeft van zijn eigen Sardeense roots met zijn geliefde Americana. Wij horen vooral die laatste, maar da's uiteraard geen bezwaar als dat deskundig en liefdevol gebeurt. ‘Peace & Groove’ volgde in 2016 en in 2018 ‘The Cann O’Now Sessions’, die Piu samendeed en opnam met de Peace & Groove Band. Piu deed al vaak het voorprogramma van verschillende Amerikaanse “groten” in het genre zoals Johnny Winter, Jimmie Vaughan, Robert Cray, Charlie Musselwhite, The Derek Trucks Band, The Fabulous Thunderbirds en alle Italiaanse concerten van de "John Mayall 85th Anniversary Tour". Met een aantal van hen deelde hij het podium. Doordat hij in eigen land een wedstrijd won, mocht Francesco Italië vertegenwoordigen in de IBC in Memphis, TN..

Lees meer

 

IVY FORD – HARVESTING MY ROOTS

10 CD's TE WINNEN

Ivy Ford is een veelzijdige, jonge opkomende en getalenteerde, artieste/multi-instrumentaliste (piano, bas, sax, gitaar, drums) uit Waukegan, IL, die van het zingen van blues een kunst maakt, die mensen die luisteren verbindt. Of ze dit nu doet terwijl ze een volledige band leidt of het solo een serenade is voor een klein publiek, Ivy Ford’s energie is magisch. Ivy Ford startte in 2015 haar carrière met openen voor Buddy Guy. Sindsdien speelde ze al op vele podia, debuteerde ze in 2016 met ‘Simply Solo’ (een album met enkel originele songs, dat ze zelf geproducet had), was ze in 2018 twee keer Blues Blast Music Award Nominee én, nam ze deel aan de IBC 2019. Ivy Ford behoort tot de volgende generatie blues, roots en soulmuziek. Is Ivy niet bezig met haar eigen blues ding, dan is ze bassiste van de Chicago Blues Hall of Fame Inductee, de legendarische gitarist J.B. Ritchie.

Lees meer

 

JON GINDICK – LOVE AT THE ALL NIGHT CAFE

10 CD's TE WINNEN

De Amerikaan Jon Gindick is een erg (ook internationaal) gewaardeerde blues gitarist, singer-songwriter en solo artiest. Gindick’s harmonica instructieboeken, cd’s en video’s zijn bestsellers. Hij verkocht al meer dan 2 miljoen kopies en, zijn jaarlijkse Mississippi Delta Blues Harmonica Jam Camp is nog altijd heel succesvol. Zijn Jam Camp is een harmonica cursus voor deelnemers van alle niveau’s uit de hele wereld, die hij geeft in Clarksdale, MS en -in zijn nieuwe woonplaats- Ventura, CA. Hij krijgt hierbij de hulp van vijf gerenomeerde harpisten als Cheryl Arena, RJ Micho, Hash Brown, TJ Klay en Brian Purdy. Gindick nam in 2016 met de hulp van producer/multi-instrumentalist Ralph Carter het album ‘When We Die, We All Come Back As Music’ op. Het album is een verzameling van jazzy en melodieuze blues originals, waarin de aparte, provocerende teksten afgewisseld worden door Gindick’s typische harmonica solo’s.

Lees meer